woensdag 9 april 2025

De hel die Primark heet

Mijn dochter kwam even langs het weekend en moest eerst nog wat spullen in haar oude woonplaats aanschaffen. Bij de Primark gaf ze aan. 

Kom daar zelden tot nooit eigenlijk. Te goedkoop gemaakte kleding en niet mijn smaak ook. Snap wel dat je daar voor kinderkleding goed kan slagen, want dat dragen ze kort en als het vies wordt is iets duurs ook niet echt prettig. Maar genderneutraal doen ze daar niet aan. Of blauw of roze en glitters. Heel veel glitters. Nog veel meer glitters. 

Maar man.....wat errug. Zo druk en dan ook nog op een zaterdagmiddag. Showtime. En bedacht me dat ook net de Kinderbijslag is gestort, dus helemaal de hel. 

De rij was helemaal iets uit Dantes werk. Zo lang! 

Had mijn hoorapparaten ingedaan, maar werd gek van alle piepjes en geschreeuw en gedoe. En daarna naar nog een winkel. Gelukkig iets ophalen, dus zo klaar, maar geef mijn portie maar aan Fikkie. 

Sowieso shoppen op een zaterdagmiddag is niet mijn ding. Te druk, te vol, te veel.

De jongste van de twee bekeek mijn lippen en begon er over dat ik een andere kleur had en waar was die lippenstift en kon zij ook direct lippenstift op. Oh nee, dat mag niet he...Lippenstift. 
Maar de hele route begon ze weer over lippenstift. En kon ze dan thuis bij mij even lippenstift op? 
Nou nee, lieverd, want je moeder wil dat nu niet, dus klaar ermee. 

Zip it.
Zipppp it.

Lipgloss dan?

Mag ik die lippenstift nog even zien?

Klaar nu.

Lippenstift zo direct?

Ze kregen allebei een leuke zonnebril, maar de oudste was zo ongeduldig en het brilletje zo rottig gemaakt en het prijskaartje zo muurvast, dat de poot al direct scheef hing. Huilen. Ik wil een andere, deze is kapohot....

Zo heerlijk, winkelen met kinderen!! Op zaterdagmiddag. Not!!

Ik merkte gewoon dat ze heel hard lekker schommelen en spelen nodig hadden, maar daar was geen tijd voor. Nodigde ze uit voor de volgende dag om dit met ze te gaan doen, maar er stonden al andere plannen - gelukkig wel een speeltuin - voor ze op het programma. Leek me prettiger voor ze dan winkelen, al ging mijn dochter maar naar 2 winkels, dus het was ook weer niet winkel in en winkel uit. En daarna moest ze ook nog boodschappen doen. Is best wel aanpoten voor een alleenstaande moeder met 2 jonge kinderen. 










dinsdag 8 april 2025

2 - 14

Toen ik vanochtend met de bus langs een buiten-thermometer reed, zag ik dat het slechts 2 graden was. Voelde het al toen ik naar de bushalte fietste. Brrr...fris. Blij met de winterjas.

In de avond reed de bus wederom langs die thermometer en die gaf nu 14 graden aan. De zon was al aan het ondergaan, dus nog niet eens op het warmst. 

Er stond trouwens iemand in die bus die rook naar Axe,  gemixed met navelpluis en een omgedraaide onderbroek van een week oud. Altijd fijn dat OV. Je beleeft nog eens wat! Alle zintuigen trouwens. Telde mijn zegelringen. Die uitdrukking heb ik van een vriendin overgenomen. Niet uit eigen koker dus.

Blij dat ik thuis een heerlijk soepje uit de diepvries kon opwarmen. Even verstand op nul en mijn neus idem. 

Want wederom heul heul druk op mijn werk. Wel op tijd gestopt. Want was gaar en kon niets meer verwerken. 

 Behalve dan Navelpluis.


zaterdag 5 april 2025

Gesloten

Zo´n drukke werkweek achter de rug, waarin ik iedere dag aangeef aan de leidinggevende dat er achterstand is. Hoeveel dit is en de rest kan hij prima uit het systeem halen, iets wat hij dagelijks graag doet om te zien hoeveel er te faktureren is. 
Dat ik nog steeds elke dag extra werk om dit in te halen. Dat ik dit niet lang ga volhouden, de rek is er binnenkort uit. Vrijdag ook op tijd gestopt en ik had zelfs reuze zin om naar huis te gaan vroegtijdig.

Nu denkt hij werkelijk dat degene die hier op een UWV snuffelplek zit het wonder gaat brengen, mijn verlosser gaat zijn. De arme schat moet re-integreren, laaaaaaaaangzaam weer opbouwen en uitbouwen vanuit ziekzijn. Hoe jaag je iemand over de rooie? En we hebben net zo´n mislukt traject achter de kiezen. Gaan we, net als de wet van de waanzin, weer hetzelfde doen. En dan hopen op een ander resultaat. 

Dus dit weekend even hoofd leegmaken. Niet teveel online bezig zijn. Heb ook pijn in mijn arm van al mijn noeste getyp en pijn in mijn oren van de vele telefoongesprekken met vooral  mensen die niet kunnen spellen en exotische namen hebben. 





Commentaar is altijd welkom trouwens. 

vrijdag 4 april 2025

Zoekende naar

 
In time and space, Cellie, if you just look for what's right—in others, in relationships, in yourself, and in your journey—you'll always find it.


Same when looking for what's wrong.


Tallyho,

  The Universe

donderdag 3 april 2025

Schaakprogramma

Toevallig viel ik op BBC2 van de week (op een maandagavond) in een schaakprogramma. Met Sue Perkins. Een soort The Great British Schaakprogramma (in goed Engels).

Zo leuk en interessant vind ik.

Wil nog altijd schaken leren.


Kunnen jullie schaken?

woensdag 2 april 2025

Rot bericht

Hoorde van mijn enige tante dat haar zoon in het ziekenhuis is opgenomen met acute leukemie.  Wat een rotbericht zeg. We zijn niet heel close, hij is generaties jonger dan ik, maar ik voel wel dat het binnenkomt. 

Ga hem een kaart sturen, want bezoek kan en mag niet voorlopig. 

Vandaag lang en hard gewerkt. Dus ben al met al wel gaar. Dan is het aloude Slaap Lekker en morgen gezond weer op nog helemaal niet zo vanzelfsprekend. 


dinsdag 1 april 2025

Wel of niet?

 In de trein te dubben of ik als ik thuis was, toch nog even langs de supermarkt zou gaan voor een pot sperciebonen voor bij de Rendang. 

Aangezien ik een nog latere trein nam dan bij mijn aanvangstijd hoort, besloot ik, pas in de streekbus naar huis, toch maar even door te fietsen. Het zal nu vast niet druk zijn, dus uit het schap pakken plus nog iets anders en hoppaaaaaa, afrekenen. Dan naar huis en dan kon ik in een kwartiertje eten. In alle rust en genieten van mijn eten. 

Dus het werd een Wel. 

Lange en zeer drukke dag. Collega's die opeens thuis werken, nog de collega's die langdurig zijn uitgevallen die we missen, er was een receptie in het gebouw en omdat de tussendeur open moest blijven staan, heel veel geluid mijn kant op. 

Ondertussen bellen en afspraken inplannen. 

En dan als klap op de vuurpijl een vader en volwassen zoon en een gezinsbegeleider die er nu pas achter kwamen dat over 3 dagen iets betaald moest zijn en op het laatste moment nog langskwamen. Boetes met rente op rente en zo heb je ineens een hoge schuld. En oh ja...nog wat dingen.

Vond hem vooral nogal vreemd kijken. Een rare blik in zijn ogen en dan ben ik - ken die blik van mijn vader toen hij op het punt stond een psychose te hebben - extra alert. Zoon wilde veel, maar niets lukte. Niemand wilde hem houden qua werk, school problematisch. Nou ja..alles lag uiteraard aan anderen. Vader zat met de vele deurwaarders aan de deur. 

Blij met jonge nog onervaren collega die toch even een gesprek met ze wilde aangaan, want aan mijn antwoord dat ik geen advies kan geven, maar wel een afspraak kan inboeken, kreeg hij zowat een groene kleur a la de Hulk. Hele vreemde blik. Kalmeren die hap dus. En ik schakelde de beveiliging in, om een extra oogje in het zeil te houden, vooral als back-up voor de jonge collega. 

Dus ik was niet op tijd klaar, alles liep uit. En mijn collega wilde ook nog even stoom afblazen. 
En oh ja, de vader fluisterde me bij vertrek toe, dat zoon had gezegd dat hij niets meer ziet zitten en er een eind aan wil maken. Huisarts is al op de hoogte van de situatie hoorde ik.

En dan zit ik te dubben over wel of niet een potje sperciebonen halen!