Netflix: Derek

De serie is al een paar jaar oud, maar ik kende alleen de reviews en die waren vrijwel allemaal positief.

Nu is de serie, met en van Ricky Gervais, op Netflix te zien. Derek werkt in een Bejaardenhuis, maar heeft ze niet allemaal op een rijtje. Hij heeft het hart op de tong en houdt enorm veel van de inwoners van het huis.

Hij veroverde mijn hart direct door zijn ontwapende eerlijkheid, ook op momenten waar dat niet uitkomt. En de serie roept op tot meer respect voor ouderen. Die ooit ook begonnen als jong mens met hoop en verwachtingen.

Waterbewustzijn

Sinds vorige zomer, toen het heel lang heel droog was, ben ik me bewuster geworden van hoe makkelijk ik drinkwater verspil.

En zet sinds die tijd een emmer bij de douche. Voordat het water op temperatuur is (geen moderne hoppa in een keer water op temperatuurkraan, gewoon zelf mengen tot het de goede temperatuur heeft) loopt dat in die emmer in plaats van door het putje. Douche ook niet lang en - geef het eerlijk toe - helemaal uit bezuinigings-overwegingen - douche ik ook niet meer elke dag.

Dat scheelt energiekosten. Ik was me wel hoor, bij de wasbak en gelukkig hoef ik niet zoals vroeger bij ons thuis, de hele week met hetzelfde keiharde stinkwashandje te doen. Eentje, want de onderkant die hoefde niet gewassen te worden. En thuis 1 x per week in bad of onder de douche.

Met dat water uit die emmer spoel ik de wc door (kleine boodschap alleen he...) maar meestal gebruik ik dat water om de planten water mee te geven.

In de keuken heb ik een bakje staan waarin ik spoelwater opvang en daarmee geef ik ook de planten buiten water. De kraan zou ik niet meer zomaar laten 'lopen'. Dat water vang ik op.

Buiten heb ik een grote plantenbak staan die als een soort regenton dient, want niet echt budget voor een echte. De tuin besproei ik nooit meer. Vorig jaar niet gedaan, ondanks de droogte. Wel giet ik, maar sproeien is gewoon teveel water. Worden je planten lui van.

In de tuin staat niets nieuws aan planten, dus bijgieten hoeft niet. Wel staan er hele plukken Vergeet-me-nietjes. Zo mooi.

Wel grappig dat sinds de Buxusrupsen mijn buxussen hebben opgevroten, mijn tuin er iets anders uitziet. Wel wat kaler in de winter, want het 'frame' is weg, maar minder stijf nu. Ben uit een stekje wat ik illegaal van een gemeentestruik nam,  een struik aan het opkweken. Ja, dat duurt jaren, maar hoe leuk is het als het lukt.

En her en der zie ik al wat klaproosplanten groeien. Door de wind door de tuin geblazen. Ook leuk.

Dus hoe minder prettig het is om buiten te zijn in de regen, voor de tuin en natuur is het goed dat het regent. Ik moest me binnen vermaken, maar dat gaat wel lukken.

Afbeelding van Denis Doukhan via Pixabay 

F1 is vandaag te bekijken. Verstappen start op positie 4. Mooi parcours en hopelijk niet zo'n saaie race als vorige keer.

Voor iemand die onlangs Oma werd ben ik babysokjes aan het breien voor het kleinkind. Gewoon omdat ik dat leuk vind om te doen. Misschien dat zij er niets aan vindt, maar soit. Merk dat ik nog steeds me te vaak afvraag wat een ander ervan vindt. Of het wel 'aan de standaard' voldoet. Leuk genoeg is, mooi genoeg, bijzonder genoeg.

Gaat stukken langzamer dan tijden terug dat breien. Tellen, opschrijven, tellen. Maar goed..ben zelf ook al Oma he hahahaha!!

Eruit!!

Vannacht werd ik wakker door kramp in mijn bovenbeen/lies. Lekkere plek om kramp te hebben. Not.

Dus maar naar beneden gehobbeld en een banaan gegeten (ooit gelezen dat dit helpt door de kalium in de banaan), 2 magnesiumtabletten en 2 paracetamollen en toen even rustig proberen te blijven tot het wegtrok. De krant lag er nog ongelezen, dus die maar doorgebladerd. Alles wat afleidt van de kramp. Zodat ik weer rustig werd en weer verder kon slapen. Geen paniek, maar acceptatie dat het nu even pijnlijk is, maar dat het ook wel weer overgaat. Dat hielp.

Werd door de wekker wakker, dus wel weer geslapen gelukkig. En dus maar de dag goed beginnen. Wat zou ik willen 'doen' vandaag. Doen als in nuttige zaken.

Oh ja..maar weer een paar sollicitatie-brieven verzenden. Mijn CV had ik alweer aangescherpt. Of eigenlijk moet ik het minder scherp maken, want vaak hoorde ik dat ik te 'zwaar' was voor de functie. Tsja..

Er is weinig ruimte in mijn hoofd en schema voor leuke ontspannende dingen - al komen die soms gewoon op mijn pad hoor, zoals gisteren met mijn dochter en kleinkind - merk ik. Alsof ik dat niet 'mag'.  Leuke dingen. Weet ook dat ik niet goed uit de verf kom in grote(re) gezelschappen. Dan voel ik me al snel 'te min'. Iedereen (denk ik dan zelf, maar weten doe ik dat niet) heeft het zo goed voor elkaar. Dat dit niet zo is, dat snap ik ook wel, maar voel ik niet. Dan kan ik me weer moeiteloos een meisje van 11 voelen die nooit ergens als eerste gekozen wordt. Oh..nou ja..kom dan maar bij ons kneuzengroepje.

Enfin...had dus vandaag een afspraak met mijzelf gemaakt dat ik in ieder geval iets van de Oranje zaken in huis mocht halen. Die Hema Tompouce hoort erbij. Gewoon onder het moto Vier uw Feestdagen. En ook omdat de voorspellingen aangeven dat het morgen een nogal regenachtige dag wordt en vandaag was het een blauwe lucht en aangenaam van temperatuur. Dus ga ergens heen. Verander van omgeving, want je zit wel erg veel veilig in de achtertuin.

Dus GAAAAAA dan. kssssst....hup! Nadenken over hoe. Fietsen? Daar had ik zoals Gerard Joling altijd zei 'de kracht' niet voor. Nou..dan is het of lopen en/of met de bus dus.

En op de bushalte wachtend op een bus besloot ik de bus aan de andere kant te nemen. Richting echte stad. Zooooo lang niet geweest. Ja..nog steeds in mijn hoofd dat ik onderweg de directie van mijn c allcenterbaan tegenkom (hahaha...echt niet. Die zitten vastgekleefd in hun Ferrari).

Gelukkig - merk ik achteraf - had ik helemaal geen last van die angst en stapte ik opgewekt de bus in. Ook nam ik me voor om mijn 'verjaardagsgeld' wat ik van mijn moeder van haar rekening mocht halen, maar eens op te nemen. Mocht ik een leuk "kleedje" zien dan kon ik dat aanschaffen. En echt doen dus, niet toch maar weer terughangen.

Dus maakte ik in mijn hoofd al een soort route door de stad. Te beginnen bij de winkel waar ik al een hele tijd nooit meer iets koop, want een paar prijsklassen te duur. Maar alles wat ik daar ooit gekocht heb, is van zeer goede Duitse kwaliteit. En omdat ik niet voor hipperdepip ga maar nogal basic en klassiek, liep ik vandaag de winkel in met een zomerjas van die winkel van zeker 20 jaar oud. En een shirt ook al wat jaartjes geleden gekocht. De interne boekhouder MOEST het even nakijken in de administratie, maar dat is precies 4 jaar geleden. Maar gewoon van katoen, geen stretch gedoe en een mooie snit.

Oh hoe heerlijk dat je daar rustig kan kijken, passen in een hele ruime paskamer en ik hoorde dat als ik online iets had gezien, ik dat daar ook kan afhalen en passen en is het niet goed, dan nemen ze het daar gewoon weer terug. Want online kan ik (en de dame in de winkel gaf dat ook aan) nogal moeilijk de kleuren bepalen. Is het nou lichtblauw met een zweem turquoise of echt turquoise. En met die fantasienamen qua kleur kan ik ook weinig mee. Jaaaa...belangrijke zaken.

Wat ik grappig vond en wat dus echt in mijn hoofd zit, is dat de maat waarin ik 2 blouses paste, te groot viel. Niet mooi als iets teveel flubbert, vooral bij de schouders en neklijn, ook al voelt het veilig, veel stof bij de buik. Wat iemand tegen haar dochter riep in de winkel dat het een A-lijn model was. Toch maar niet gedaan dus en niet in de valkuil getrapt dat iets afgeprijsd is, ik het daarom toch maar moest doen. Zat niet goed genoeg. Nee..niet doen. Niet. meer. genoegen. nemen. met. goed. genoeg. En ook geen zweetstoffen nemen. Staat misschien leuk, maar ik voel me er vies en zweterig in. Gelukkig hebben ze in deze winkel voornamelijk katoen of linnen of andere 'natuurlijke' stoffen. Maar daar betaal je wel iets meer voor.

Als ik die innerlijke boekhouder dan vraag om om te rekenen wat dat shirt me over die 4 jaar gekost heeft, dan krijg je een ander plaatje. Want ik draag dat shirt dus nog steeds en graag.

Verder zat ik op het dak van een warenhuis wat niet zo goed draait maar het La Place restaurant aldaar wel. Want prachtig uitzicht en deze maand kan je daar koffie met een taartje voor maar € 1,-- krijgen.
Dat moest ik uiteraard doen. Zo leuk. Het was mega-druk want we zijn Nederlanders of niet, maar gelukkig was er nog een plekje aan een lange tafel. En dan voel ik me niet te verlegen om een plek te nemen/vragen. Want ook ik mag gewoon ergens zitten. Met een geweldig uitzicht.

Goedkope lunch zo en ik was tevreden met mijzelf dat ik wat zaken af kon strepen van wat ik moest kopen/halen/regelen. In ieder geval 2 basic shirts gekocht. Twijfelde nog over een derde, maar ik vond 2 dingen kopen al veel.

En moest lachen dat ik zoals Beyonce altijd doet nogal Fierce door de stad liep (wel achter een donkere bril hahah).

Alleen een ijsje halen dat durfde ik nog niet. Net de zwemband gezien en ik stond niet voor niets in de grote maten winkel. Ook al zijn die shirts maat 46/48.

Thuisgekomen was de post al geweest, maar nog steeds geen bericht van mijn gemeente over mijn pizzaslice. Wel een folder van de plaatselijke pizzaboer.

Post van de gemeente!

Kwam vandaag een beetje nattig terug van een half dagje bij mijn dochter in huis. Er zou een monteur komen en tussen de tijden dat hij/zij zou komen, moesten ze allebei werken.

Of ik de honneurs kon waarnemen?

Graag. Als ik ze daarmee uit de brand kan helpen. En zo heb ik nog een 'uitje'. De OV-kosten kreeg ik weer terug van mijn dochter, dus dat is lief. En na haar werk vroeg ze of ik mee ging mijn kleindochter op de opvang ophalen. Kon ik ook even een kijkje nemen waar ze speelt en de leidsters.

Wat een lieve mensen daar en leuk al die kinderen. En grappig te zien hoe mijn kleindochter al een eigen foto had bij haar plekje om haar jas op te hangen. En morgen vieren ze Koningsdag dus mag ze in het Oranje. Leuk toch. Ik zag het T-shirtje thuis al liggen.

Ontmoette mijn dochter op haar werkplek en had nog wat tijd te doden en een boodschapje voor haar te doen (had haar pinpas). Dus bij de Hema zo'n kittige tiara met een kroontje erop gekocht voor mijn schatteke. Dat kon wel leien qua budget.

Na het bezoek aan het KDV bracht ze me helemaal naar huis en daarna reed ze door om haar man op te halen van zijn werk, dus alleen maar nat geworden toen ik de auto uitliep naar de voordeur hahah!!

En daar lag bij thuiskomst een enveloppe met het gemeentewapen erop. Zouden ze dan eindelijk me iets laten weten?? Een besluit hebben genomen?

tada


taaadaaaa



TADAAAA

Het was een stempas voor de verkiezing van de Nederlandse leden van het Europees Parlement op donderdag 23 mei.

Dus zet Andre van Duin en zijn ParticiPizzalied maar weer aan! Effe wachten inderdaad. Nog maar weer een keer.

Dat haar van haar/hem

In het weekend zei een buurtgenoot dat mijn haar zo leuk stond, wat langer. Haha....hoe grappig, want ik ben sinds November niet meer naar de kapper geweest. Zuinig, maar ook zo geen zin in. En dan ga ik nog naar de goedkoopste kapper he...
Gelukkig heb ik een kapsel dat wel wat kan groeien voordat het er armoedig uit gaat zien. Daar let ik op. Dus geen korte coupe, want dan zie je direct dat het uit model is gegroeid.

Maar vond het leuk een compliment te krijgen. Met mijn strengen grijs door mijn haar, omdat ik opgehouden ben het te verven, alweer een jaartje of zo geloof ik nu. Dat verven deed ik thuis hoor, maar ik vond het te onnatuurlijk staan. Had al wat tinten lichter genomen dan 'vroeger'.En het leek me wel interessant om te kijken of ik helemaal grijs was, of alleen die lokken aan de voorkant. Mooi wit haar zoals mijn Oma en Opa hadden. En ben blij dat mijn haar niet meer zo vlassig is, nadat ik een aantal jaren terug heel snel heel veel afviel.

Kan het altijd zien of mensen snel zijn afgevallen. Hun haar is meestal in mindere conditie. En dat kost tijd om weer te herstellen.

Afbeelding van Ryan McGuire via Pixabay 

Zo direct nog maar weer wat sollicitatiebrieven opstellen en opsturen en me niet gek laten maken door de radiostilte vanuit mijn gemeente. En ja..kan natuurlijk zelf ook aan de bel trekken, maar heb niet zo'n behoefte eraan om slapende ambtenaren wakker te maken. Want aan de andere kant is de relatieve 'rust' ook goed voor me. Als ik de stress leer buitensluiten. Of hanteren.

Was ik nu maar Tweede Kamerlid. Daar wordt niet gecontroleerd bij wat je doorgeeft als woonadres ook klopt en krijg je zo - misschien per abuis - duizenden euro's extra per jaar. Verbaasde me (en ook weer niet) dat een kamerlid aangaf dat hij het niet had 'gemerkt' dat hij zoveel extra kreeg. Hoe ver sta je dan van de samenleving. Dat je niet merkt dat je per maand duizend euro netto meer ontvangt.

Lees de column van Nynke de Jong hierover en inderdaad vreemd dat je geen enkel bewijs hoeft te tonen om recht op een hogere vergoeding te hebben terwijl iemand in de Bijstand alles moet toelichten.
Is beide gemeenschapsgeld toch?

Uitlachen

Medio jaren 70 zag ik dit bij Toppop en hoorde dit tot uit den treuren op de radio. Versta helaas geen Portugees (Het is Kaapverdiaans Portugees), maar vond het zo aanstekelijk. En lekker zomers.

Niks bijzonders gedaan vandaag. Geen meubelboulevard bezocht, geen fietstocht ondernomen, geen tulpenbollenveld gezien; alleen de achtertuin en een boek over Blondy Dolly gelezen van Tomas Ross. En een beetje in de tuin rommelen, maar dat mag geen naam hebben.

Zag uit mijn keukenraam wel allerlei mensen op hun e-bike naar verre oorden verdwijnen. Weinig echt fietsen, meer bromfietsen. Straks ben ik nog de laatste der Mohikanen met mijn ouderwetse terugtraprem fiets. Zou natuurlijk wel een knijper tussen mijn spaken kunnen hangen, voor een e-bike geluidje.

Gisterenavond zag ik een oude aflevering van TopGear op Spike en ik moest zooo enorm lachen. Dat klopte wel bij de oude Nederlandse commercial over Fiat Panda..die hadden ze namelijk tot formaat limo verbouwd. Zo enorm lang. En onhandig. En daar reden ze mee in het centrum van Londen, met al die kleine rot rotondes. Ik vond dat zeer vermakelijk! Met een Fiat Panda lach je iedereen uit inderdaad.

cc TopGear

Morgen is alles weer 'normaal'...een normale werkweekdag.

Vredige Paasdagen; althans hier.

In de ochtend was ik voor de wekker wakker. Ik luisterde nog naar een boek via de luisterapp en begon rustig aan een zonovergoten Paasdag.

Dat elders in de wereld mensen overhoop werden gebombardeerd, ook hopend op een mooie Paasdag; ik begrijp er geen hol van. Ik wil het ook niet begrijpen.

Toch maar wel buiten ontbijten. Juist vieren dat ik dat kan en mag in vrijheid, zonder angst voor dit soort zaken. Dus stond er bij mijn ontbijt even bij stil. Maar het was erg fijn. Om buiten te kunnen ontbijten op Eerste Paasdag.

En daarna de zaterdagkrant te lezen. Van voor naar achter. (En links naar rechts). En een Flow die ik uit de bieb meenam gisteren. En me even in te smeren want de zon scheen toch wel fel.

Kreeg een appje van zoonlief of ik zin had in een ritje langs de bollenvelden. Grapjas. Het werd juist mensen afgeraden om naar de Keukenhof te gaan vandaag in verband met de drukte. En het was warm en zonnig en een vrij weekend, dus alle wegen richting bollenvelden staan vol. Ook de ANWB site gaf dat aan.

Dus gezellig in de tuin gezeten en wederom mooie gesprekken gehad. Hij verstaat de kunst van doorvragen. Soms zie ik hem en kan ik bijna niet geloven dat hij mijn kind is. En ook weer wel hoor. Mooi te horen hoe hij geniet van een boek dat ik ken - De kracht van het nu van Eckhart Tolle. En mooi te horen hoe hij dingen daaruit toepast.

Hij facetimde nog even met zijn zus, die net klaar met haar werk was. Fijn op weg naar haar gezin.

Had mijn jongere ik, vijfentwintig jaar geleden graag dat beeld willen geven; dat mijn kinderen zulke fijne mensen zijn geworden.