Cool

Het was ook vandaag nog uit te houden, alleen werk ik in een kantoortuin en dan wil de een graag alle ramen en luxaflex wagenwijd open en ik het liefste alles dicht, zodat de warmte van buiten niet naar binnen komt. Doe ik een raam bij mijn werkplek dicht, gilt de een alweer dat ALLES open moet blijven. Nou, nee, niet bij mij. (Van mij zullen dus het tegenovergestelde denken; die wil alles potdicht!)

Maar niet al te druk over maken, dat zijn de prinsesjes van de afdeling die de show runnen. Ik ben slechts de muis van Assepoester. Nou vooruit, die pompoen, want op een muis lijk ik niet echt. 

Nieuwe schoenen aan en ondanks dat ze heel zacht zijn, toch direct een irritatieplek op mijn hiel. En pleister liep ik er weer af. Mijn hielen hebben extra bot lijkt het wel, wat uitsteekt. Een soort richeltje op mijn hielen. Dus alles loopt 'aan'. Au.

Nou ja...kan gebeuren, moet je maar niet zo ijdel zijn om direct die schoenen aan te trekken. Ik weet dat ik echt alles altijd uit moet lopen. En soms weken alles af moet plakken. Maar ik voel tenminste nog pijn.

Druk op mijn werk, maar wel prettig druk en ik kon het prima overzien. En dan de hitte weer in om huiswaarts te gaan. 32 graden las ik ergens, terwijl die meter daar in de schaduw staat. Oef!

De exacte trein genomen die hoort bij mijn aankomsttijd. Wel weer eens wat anders dan al die extra tijd. Die trein was helaas iets te laat, maar ook dat is bijna normaal. Groot tekort aan personeel. Was blij dat ik kon zitten. Airco in de trein is nu wel fijn. Daarna overstap op de bus. Geen airco en plek bij het raam in de zon. Lekker bakken en braden dus. 

Thuisgekomen werkkleding uit en relaxkleding aan. Alle ramen en deuren dicht thuis en de gordijnen ook en relatief koel met buiten dus die 32 graden. Bijna koud, maar niet echt. Dus niet buiten gaan zitten, maar wachten tot de zon onder is. Koeler.

Vriendin van mijn dochter nam gisteren een bakje eten mee, dus dat hoefde ik alleen nog maar op te warmen. Niet koken nu. Drink water en ontspan! 

Er staan nog genoeg spannende tijden op me te wachten. Geniet van het feit dat er water genoeg is en koelte. Hoe is het bij jullie?

Afbeelding van Susanpixa via Pixabay 

Te doen (hitte!)

Een hele nacht doorgeslapen. Ook een unicum. En toen ik vanzelf, zonder wekker oh hoe heerlijk, wakker werd nam ik even de dingen door die ik zou willen doen vandaag. Zondag is rustdag, dus er hoeft die dag weinig. Mag wel, hoeft niet.

Witte was lekker buiten ophangen. Is zo droog met dit weer. Bed in zomermodus opmaken. Dus geen dekbed noch hoes, maar een laken. Ook maar direct gedaan nog voordat ik naar beneden ging, dan is dat klaar, want geen idee hoe ik de aangekondigde hitte verdraag vandaag. En weet dat ik dit soort doe-dingen het beste relatief vroeg op de dag kan doen. Later kan het te plofferig heet voelen en dan heb ik er geen kracht meer voor om met Gerard J. te spreken.

Alvast outfit voor morgen uitgezocht en gestreken. Voor de werkdag. Is het licht en luchtig, maar ook representatief voor op mijn werk. Geen korte broeken of topjes (die bewaar ik voor de achtertuin) en ook rekening ermee houden dat er wel airco is waar ik nu zit en het dus 'kouder' kan aanvoelen. Dan is te luchtig gekleed dus ook niet handig. Maar wel dat ik nog een stuk moet fietsen en lopen om op mijn werk te komen en dat gaat wel door de zonovergoten straten, zonder schaduw. Dus waaier zit al in de tas, denk aan het flesje water mee, mocht de trein stil komen te staan onderweg, en hoop dat ik vooral mijn hoofd koel kan houden in meerdere opzichten. 

Misschien begin ik wel vroeger hahah...neem ik de bus van 06.00 uur of zo. Maar dan nog moet ik in de hete uren naar huis, dus of dat handig is? Zie ik morgen wel. Kleine paraplu mee voor schaduw? Man man man....ontspan!!!!!!

Krant in de ochtend gelezen onder de parasol. Buurtkat was blij met de vijver en het drinkbakje voor vogels (ook voor katten kennelijk).

Zaterdagmiddag lekker op de fiets naar de bibliotheek geweest, kon niets leuks vinden, dus nam 2 tijdschriften (Saar) mee. Lekker loom lezen. En daarna fietste ik door naar een dorp verderop naar een tuincentrum. Jemig al die lelijke herfstplanten, oh ja, Asters, die iedereen voor de voordeur heeft staan dan, staan al klaar! Kocht alleen een blauwe lobelia, miniplantje hoor groeit vanzelf groot en 3 uhm..hoehetenzeookalweer voor wat kleur aan de schutting en zag een metalen voerderhuisje waar dan alleen kleine vogels in kunnen, voor de winter nu in de afprijzing, dus die mocht ook mee in de fietstassen. Voelde fijn dat ik dat allemaal weer kon, de energie ervoor had. En ook deed. Voorbij gezoefd door alleen maar fietsers op een electrische fiets. Maar de komende hitte hield me tegen om van alles te kopen op plantengebied, omdat het zo droog wordt.

Eind van de middag komen mijn kleindochters en pas ik een paar uurtjes op. Mijn dochter heeft een babyshower in de buurt. Kijk er wel een beetje tegenop. In de hitte toch naar buiten (ze zijn dol op de speeltuintjes hier in de buurt) en ook nog eens actief zijn met die kleintjes. Maar goed; het is maar voor een halve dag, dus stel je niet aan. Na afloop, afkoelen, stap lekker onder een lauwe douche, drink ondertussen genoeg water, kinderen ook en voor je het weet is het alweer tijd dat hun moeder ze ophaalt. Niet van te voren je al heel druk maken. Ja, speeltuin bezoek is altijd druk; ogen in je achterhoofd, maar relax!! Je kan dit. Neem je waaier mee en zie vooral de lol die je kleindochters hebben.

Pak de ventilator uit de kast en zet die vast neer. 

Zou heel graag een zwembadje in de tuin zetten, maar ben alleen en met 2 jonge kinderen durf ik dat niet aan. Kan dan niet even weglopen want in mijn boek hoort er constant toezicht bij kinderen en water te zijn ook al is het een minilaagje. Maar misschien ben ik wel te voorzichtig. Wat zouden jullie doen (voor een volgende keer). Jongste is ruim anderhalf, oudste heel ruim vijf. Zwemmen kunnen ze allebei nog niet.

Oh ja, en even samen eten. Heb al bedacht wat en hoop dat het in de smaak valt. Een variatie op een AVG-tje. Oeps...nu herinner ik me dat ik nog even yoghurtjes moet halen. Is dat echt nodig??? Of denk je dat maar...hoe kan ik met wat ik in huis heb dat ook voor elkaar krijgen?  Want nul zin om alweer naar de supermarkt te moeten voor alleen dat. Dus wees creatief!

Was weer erg leuk en blij dat ze niet taalden naar tv of tablet of smartphone. Lekker buiten spelen in de tuin, had een teiltje met water neergezet. Lekker spetteren met emmertje etc. Binnen de kortste keren nat natuurlijk ,maar aan de waslijn droogt alles heel snel. En ik heb een aantal shirtjes in de kast op voorraad. 

Naar de speeltuintjes geweest, gelukkig lag er eentje in de schaduw en toen we nog later naar de andere gingen deze ook al gedeeltelijk. 

Oudste schepte het bord van de jongste vol, maar zelf hoefde ze vrij weinig. Er stond genoeg. Gelet op genoeg drinken voor allebei en dat liep lekker door. Na het eten had ik verwacht dat de jongste wel in slaap zou sukkelen, maar nee hoor...spelen! Met lego, met blaadjes en bijna vervelend dat hun moeder met een vriendin ze kwam halen. 

Waar was de telefoon? De oudste had van een kaart van een kwartetspel haar telefoon gemaakt. Gewoon tegen je oor houden en zeggen dat dit nu je telefoon is. Zo schattig. Ze was opgelucht dat de juiste kaart werd gevonden. Kon ze lekker bellen in de auto.

Had ondertussen al snel kunnen afwassen, dus alleen nog alle blokjes, speelgoed en blaadjes en snippertjes opruimen. Klaar! Oh ja...nog even de lunch voor morgen maken om mee te nemen en dan ben ik echt klaar. En de kinderstoel weer in de schuur zetten.

Benieuwd wat morgen brengt qua hitte. We gaan het merken.

Als een eend op het water

Werd door zoonlief en zijn vriendin uitgenodigd met de ouders van zijn vriendin en zijn vader en zijn vrouw voor een boottochtje. Een soort van Meet the Parents want we hadden elkaar nog niet eerder ontmoet. 

Liep nog bijna een onthoofding/hersenschudding/bult op want de brug waar ik over liep liet opeens de roodwitte afbaken palen zakken, terwijl ik er nog op liep. Kon nog net op tijd bukken. Dat was bijna een voortijdig einde. Van het tripje dan. 

Hij had een sloep met gids gehuurd en die wist ons allerlei interessante (vond ik dan) dingen over de stad waar hij woont te vertellen en de rivier die door de stad kronkelt. Zijn vader wist helemaal niets van Spanjaarden en een oorlog die 80 jaar duurde. Dat zat niet in het pakket Geschiedenislessen van zijn schoolopleiding want in ander werelddeel opgegroeid.

Wist helemaal niet dat er zoveel Vlamingen in het gedeelte van de stad wat de Vijfhoek heet woonde in die tijd. En de straatnamen werden ook duidelijker. Ik hou van dat soort weetjes, maar ook begrijpen hoe een stad groeit en soms ook weer krimpt (door een grote brand).

We mochten onze eigen hapjes en drankjes mee op de boot, dus dat hadden mijn zoon en vriendin geregeld. Ze wonen vlakbij dus de rest parkeerde bij hen in de buurt, konden ze daarna lopen naar de plek waar we op de boot stapten. Ik kwam alleen, met de bus.

Heerlijk weer was het, warm, zonnig en zo lekker om dan op het koelere water te zijn met een instant briesje. Had toch al zo'n zweethoofd waardoor de coupe geheel instort. Lekkere eerste indruk. Niet cool and in control. Hahah...ben ik kennelijk ook niet.

De vrouw van mijn ex bleef maar filmpjes en foto's maken. Ik heb er zelf eigenlijk maar een paar gemaakt. Genoot gewoon van het uitje en dat haar ouders aardig leken. En dat deed me meer dan goed.

Ook leuke BBCFirst serie

Senora Volpe, een detective-serie die in het mooie Italie speelt, met een hoofdrol voor de actrice die ook in de langlopende serie Silent Witness speelt. Lees online dat er 'maar' 3 afleveringen zijn gemaakt en daarvan werd dan gisteren de laatste in herhaling uitgezonden.

Dus een beetje achter de muziek aanlopen. Maar kan je terugkijken op je tv dan is dit ook een fijne ontspanner. Zeker door de mooie landschappen. En BBCFirst herhaalt alles tot in den treuren, dus komt vast nog wel een keer voorbij.

Alle eendjes zwemmen in het

In de stad waar ik werk, zag ik rond het station vliegende mieren kruipen. Nog niet vliegen, maar dat gingen ze ongetwijfeld doen. Waar ze onder vandaan konden kruipen was een raadsel. Overal beton daar. Dan zouden er in mijn stad ook wel vliegbewegingen te zien zijn, want meestal komen ze uit de grond als de omstandigheden goed zijn. 

De vliegende mier dus. Een lekkernij voor vogels. Gewoon met je bek openvliegen, dan vliegen de hapjes zo naar binnen. Voor mensen is het vaak een hinder. 

Maar een keer per jaar, dat valt toch wel mee eigenlijk. 

Was blij met mijn relatief koele huis. Had alle gordijnen en ramen dicht gedaan voor ik wegging vroeg in de ochtend en dat hielp. Maar wel vreemde bewolkte grijze warme dag. Waar ik verder weinig van meekreeg, behalve die mieren dus, want werken. Alleen tijdens het reizen terug merkte ik dat het een tikkie warmer was dan normaal. Zo fijn dan in het OV, lekker hutje aan mutje! Zorg trouwens er wel voor altijd een klein flesje (echt heel klein, want alles moet weer meegezeuld worden) in de tas heb, mocht de trein ergens lang stil komen te staan (al een paar keer meegemaakt) of niet komt (ook al meegemaakt vanwege personeelstekort of zo riep men om dat men moest wachten op de conducteur, die had vertraging. Ook met de trein aan het reizen denk ik).

Druk, veel wegwerken, invoeren en veel bellen, maar allemaal weer gelukt. Zonder te smelten. En met vereende krachten me niet al te veel gestoord aan het feit dat de stampvoetende kleuter als beloning haar zin kreeg. Gaan ze dingen aanpassen. Voor haar. 

Nu lekker de was buiten gehangen, parasol op en een Libelle uit de trein (die onder het klepje van het tafeltje zat) meegenomen. Gratis leesvoer! Kopje koffie erbij. Beetje in de tuin rommelen en later op de dag weten dat je een leuk uitje hebt georganiseerd door zoonlief. 

Kleding hangt al klaar en is gestreken, hoef ik dus ook niet meer over na te denken. Voelde mij trouwens net Hyacint Bucket, want dacht aan een Nautical Theme qua kleuren. Hahahah...

Wat een luxe he..dat ik gewoon ook kan kiezen wat ik aantrek. Schoenen kreeg ik ooit in een mega-groot pakket van een blogvriendin kado en ontdekt dat dit soort schoenen heel prettig (want stretch) zit aan mijn rare voeten. Dus dat soort dingen moet ik mijzelf ook meer gunnen. Geen knellende schoenen meer. Dus al een paar weken zag ik een paar in de opruiming. En dan nog weken denken of dat wel mag/kan/nodig is. Doe nou maar!! Wie weet komt er straks weer een periode aan waarin er weer niets kan financieel. 

Knellers heb ik allemaal al naar de Kringloop gebracht hoor. Ben niet helemaal een martelaar. 

Hoppa, tweede kopje koffie inschenken en lekker naar buiten nu. Energie opladen!

Eendelijk

In de ochtend nog net op tijd op het station om toch de beoogde trein te halen. Hoera! Had inderdaad eerst in de app gekeken, maar weer geen rekening gehouden met een te vroeg vertrekkende bus. 

Druk op het werk, maar door mijn "Net als een Eend"-houding, ging het me goed af. Er zat me geen veertje dwars, ook al waaide het weer behoorlijk op de werkvloer.

Wat zeg ik; een stampvoetende en luid schreeuwende collega omdat er iets moet wat kennelijk in haar ogen veul te veul is en dan ga je je maar als een kleuter gedragen. Ik zat te wachten tot ze op de grond ging liggen en keihard janken zoals peuters doen in de supermarkt als ze geen snoep mogen. Ik was even de WC-eend toen. Onder de rand spuiten en negeren die puinhoop.

Zo geen zin om empathisch te doen met dit soort gedrag. Kom op zeg!

Daardoor liep mijn geplande bespreking heel erg uit, plus een spoedgeval - altijd rond einde diensttijd en die moest ik toch echt eerst even doen - kan de bespreking wachten. En dus weer ruim na mijn ETA thuis. 

Ook omdat de trein die ik daarna had willen nemen niet kwam, de stoptrein mega vertraging had en ik dus maar de Intercity nam, die weer moest wachten op de stoptreinen voor hem. 

Maar kwakkwakkwakkwak....eten (bloemkoolnasi) staat in de koelkast en verder hoeft er helemaal niets vanavond, dus kwak 'm er maar in. 

Omkleden - thuiskleding aan, nette kantoorkleding uit en eten opwarmen. Alles voor morgen weer klaarzetten (lunch, spullen etc) en dan ben ik echt klaar. Oh nee...nog even lekker in de tuin kijken wat er nog snel kan. Dode bloemen eruit knippen, gewoon lekker nikserig.

Heerlijk! Al ben ik nou niet zooo vrolijk als Alfred J., maar wel luchtiger. Door die andere blik op zaken. En een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. 

Ich bin ein Karen!

In de ochtend reed ik al vroeg weg, om de bus naar een station te pakken. Daar aangekomen is het elke dag even afwachten welk spoor die dag de trein van vertrekt, maar nu stond de trein nog nergens op de borden aangekondigd. Baalde, want was al om 04.00 uur wakker geschoten dus een beetje gammel en voelde alsof ik voor niks weer zo vroeg daar stond te wachten. Had ik wel een bus later kunnen nemen en nog iets langer in mijn bed kunnen rusten.

Dus toch maar even de app erbij gepakt. Ja hoor; dit hele weekend (en dus mijn werkdag ook) werkzaamheden op dit traject, dus uitval van treinen. Naast de 'reguliere' uitval van treinen door personeelstekort. Kijk dus wat vaker op die app! Dat vergeet ik nog wel eens want in de ochtend wil ik gewoon doorrrrrr en geen tijd om dan nog van alles na te lopen. Even nog alle planten die water nodig hebben in de tuin met een gieter water geven, zorgen dat ik zelf ook water krijg en van dat soort dingen.

Was nog ruim op tijd op mijn werk hoor. Vertrek eigenlijk net iets te vroeg, maar heb een hekel aan haasten en te laat komen. Wil liever even rustig aan mijn spullen kunnen uitpakken, opstarten, kijken wat er allemaal speelt, lijstje van maken en dan de dag beginnen, oh ja en koffie kunnen halen en ook nog even naar de wc voor dat mijn dienst echt begint. Zit dan op een werkplek waar ik eigenlijk niet even weg kan lopen. 

Wel even gekeken welke trein ik dan terug het beste kon nemen. En me voorgenomen dan ook echt op tijd weg te gaan. Ook die trein zat weer ontzettend vol. Ook weer korter dan normaal en ging ook nog eens later weg dan de planning. Zeker 8 minuten, maar volgens de conducteur waren we maar 5 minuten later vertrokken. Zou je net je aansluiting door missen. Ook nog erg vol omdat meer mensen nu met vakantie gaan, dus allemaal grote koffers mee. Heerlijk!

En alweer grappig dat veel mensen vrij waren op kantoor of toch thuis werkten en er daardoor dus te weinig professionals op kantoor waren voor spoedgevallen. De middag zat ik in ieder geval er weer alleen en ik ben geen gediplomeerde hulpverlener (Die dus ook niet eens allemaal een diploma hebben hoorde ik van een aantal, kennelijk is komen opdagen al goed genoeg hier en/of aangeven dat je dit werk wel "leuk" lijkt). Of nou je hij wilt schrijft of u brief, dat bomt niet. Wat een harde afspraak is/was/kennelijk niet meer dus. Maar heb me daar een keertje over opgewonden. Dat ik de hele dag in mijn eentje op kantoor zou zitten en oh oh oh wat goed dat je me daarop wijst en kennelijk direct weer vergeten. Geen overzicht noch inzicht. Dus moet ik het zeker maar loslaten.

Vaker komt dit voor hoor op vrijdagen bij ons. Geen populaire dag om op kantoor aanwezig te zijn. Het gebouw is dan sowieso heel erg leeg. Degene die eea moet coördineren heeft dat gewoon (nog) niet in de vingers. Wil je vrij...goed hoor, jij vrij...goed hoor (dan hoor ik telkens Oprah in mijn hoofd..You get a car, you get a car and you get a car!). 

Er moet kennelijk eerst een daadwerkelijk spoedgeval gebeuren en dan nog laten ze het dan door een stagiaire oplossen. Oh nee, mag ik niet stagiaire noemen maar junior bladiebladiebla. 

Letten(muggeziften op/over correct taalgebruik schijnt een Boomer/Karen dingetje te zijn las ik in de column van Japke-d.Bouma. En alles willen printen. Oh...bummer; Ich bin ein Karen!!!!

Dat kan niet eens bij ons. Printen. Printer is al weken kapot, aangegeven, he Boomer dan kan je op een andere printer printen, die krijg ik niet gedefinieerd in mijn instellingen want daar moet ik dan weer toestemming voor krijgen vanuit het hoofdkantoor..Zucht!) Dit alles aankaarten geeft mij het gevoel een enorme zeikerd te zijn en te meer daar er niets concreet aan gedaan wordt. Die ene mevrouw die dat regelt op het hoofdkantoor is met vakantie. Print zaken wel thuis uit dus. Sneller en betere configuratie.

Op mijn vrije dag vraagt de jongste bediende naar een inlogcode. Gelukkig zie ik die mail pas de volgende dag en heeft iemand die al gegeven, maar ook die staat in het Grote Handboek dat ik gemaakt heb. Voor het geval dat ik onder de tram kom. Maar oh ja...lezen is natuurlijk ook een dingetje. Iets onthouden ook.

Ik vind mijzelf een tamelijke zure zeurpiet aan het worden. Alsof ik zelf alles zo goed en correct doe (niet dus). Als een Karen. 

Overdracht? Hoeft niet. Wat er op jouw werkplek is voorgevallen is afgehandeld en hoef jij niet van op de hoogte te worden gebracht. Dat mensen nog wel eens vaker langskomen met eenzelfde vraag en dan hun hele verhaal nogmaals moeten doen? Tsja.... Vraag ook geen uitgebreide rapportage, maar even een regeltje in de mail of in de gezamenlijke app. 

Kortom; ik voel mij ongezien, niet gewaardeerd op kennis en kunde (zelfs iemand die nog op school zit kan jouw werk doen toch?) en al helemaal niet op mijn jarenlange ervaring. Ga ik bijna van stampen met mijn wandelstok! Vandaar dat ik aan het solliciteren ben. Kom hier niet uit de verf. En heb niet de illusie dat dit werkklimaat gaat veranderen. Alles moet zo goedkoop mogelijk. 

Dit weekend fijn naar vrienden geweest. Zaten we aan de Amstel te genieten van het uitzicht en heerlijk buiten gegeten. Voelde ik me wel gezien en gewaardeerd. En precies dat had ik even nodig. Ook al dacht ik in eerste instantie dat ik er te moe voor was. Maar het geeft juist energie!

Dus voorgenomen morgen goed mijn werk te doen en me voor de rest werkelijk als een Eend te gedragen. Alles van me af laten glijden. Kwakkwakwaaaaaaaaaaaaak!