Fiets in je rug

Werd vanzelf wakker. Douchen en aankleden en hoppa...GA WAT DOEN. Met de "toeristenbus" naar Amsterdam. Op Leidseplein uitgestapt. Saai daar. En het begon ook nog te regenen. Zag alle toeristen hun regenkleding aan doen. Was niet echt gekleed op regen.

Doorgelopen naar het Rokin, daar bij La Place koffie genomen want daar zat ik droog. En naar de WC (voor 70 cent..). Doorlopen naar de Dam. Oh ja...eerst oorbellen bij die ene winkel gekocht. Lange blauwachtige. Zo'n winkel mis ik bij ons (die was er eerst wel, maar opeens foetsie!).

Bijenkorf in. Daar hoor ik niet thuis voel ik. Alles is daar van een prijsklasse die voor mij niet te betalen is. Wel mooi. Om naar te kijken. En te beseffen dat daar mijn geluk niet in zit. Het hebben van dure spullen. (Nu is dat een beetje huichelachtig, want liep daar in een linnen jasje wat al zeker 20 jaar oud is en dan zeg ik er altijd graag bij dat het van zulke goede (duurdere) kwaliteit is. Geen Primark).

Toch maar wel kijken voor lunch of zo...Jemig...moet je je eigen kroketten uit een automaat trekken en mega duur! Dus ik hou het wel bij een kopje koffie. Beetje schaapachtig doen alsof ik vrouw van de wereld ben, zo in mijn eentje. 

Daarna door naar het station. De pont naar Noord en de pont weer terug. 

Oh hoe heerlijk, dat water, op een boot zijn, ook al parkeren ze de fiets in je rug. Gratis plezier! 

Afbeelding van Tania Dimas via Pixabay 

Trein richting mijn woonplaats was uitgevallen zag ik en toen kakte ik een beetje in, want wilde eigenlijk nog terug richting museumplein voor een museumbezoek. Dus toch metro naar Zuid en daar de trein en vervolgens de bus terug naar waar mijn fiets geparkeerd stond. Alleen geen gebruik van een vliegtuig gemaakt, maar verder vrijwel alle soorten vervoer vandaag gebruikt. 

Thuisgekomen een glas koud water en lezen in de tuin. Blijf nou eens rustig zitten en geniet van je boek! En me bewust zijn dat ik keuzevrijheid heb en dat dit dus ook vakantie is. 

Ga voorlopig ook even vakantie houden van het bloggen. Om uit de dagelijkse sleur te komen. Blijf wel schrijven (en lezen uiteraard), maar dan voor mijzelf. Om later terug te lezen dat het toch wel heerlijk was. Niets te hoeven eventjes. Die keus te hebben. Hup....terug in de tuin jij!

Auto

Eindelijk de knoop doorgehakt. Ik schaf een autootje aan. Lees je dat ik nog heel lang moet wachten!

Wachten op de auto

Oppassen

Om 07.30 uur stonden ze al voor de deur; de kleindochters. Dus eerst maar even ontbijten samen, want had al aangegeven aan mijn dochter dat ze dat ook wel hier konden doen, dat scheelde haar weer tijd.

Maar groots ontbijten doen ze niet echt. Beetje kluiven op een volkoren bolletje, de oudste liet het staan, maar toen ik vroeg of ze soms een beschuitje wilde; nou graag. Wel drie volkoren beschuiten at ze achter elkaar op. Toen zei ik dat ze nu echt niet meer kon fluiten. Fluiten? Mijn gevoel voor humor begreep ze nog niet helemaal. Droog als een mond vol beschuit.

Daarna opruimen en de dames gingen een beetje kijken wat er lag en waar ze zin in hadden om mee te spelen. Die van bijna 2 is al zo snel verder in ontwikkeling nadat ik haar al weer veel te lang niet zag. Veel praten, maar ook veel spelen en veel nadoen wat haar oudere zus doet. Maar ook zelf dingen bedenken. Spelen met het kleed met de ritsen, koorden, en allerlei vastklip dingen. Open en dicht, open en dicht. Kleren van de Barbie uit en aan. En uit en aan. Met een auto heen en weer rijden.

Oudste gaat lekker een boekje lezen en met lego spelen. Bouwen, fantaseren. Hoef er niet de hele tijd dicht op te zitten, ze fantaseren er lekker op los.  En nul uren schermtijd!! Afgesproken dat we om 09.30 naar de speeltuin gaan (vroeger wil ik de buurt niet aandoen), dan kunnen ze even lekker los en vooral buiten zijn. Vertelde de oudste hoe de klok er dan uit ziet en ze wist precies dus hoe laat het tijd was. Oma, de grote wijzer staat beneden. Gaan we?

Tot 10.20 in de speeltuin geweest. De kleine. En nu even wat fruit (willen ze bijna niet).En wat drinken. Ik koffie. 

Daarna spelen op de trap. Hoog en laag. En hopen dat jongste nu even gaat slapen. Want ze was om 04.00 uur al wakker. Dus bedje in de kamer gemaakt van tuinstoelkussen en haar dekentje. Wil de oudste ook slapen. Hahah...Lekker spelen eigenlijk. Slapen wordt het niet echt.

Ondertussen wandelt de Spin Sebastiaan of zijn zeer grote neef door de kamer. En onder het buffet. Ga daar maar muggen vangen.

Eindelijk rond 13.00 uur valt de jongste in mijn armen (beste methode volgens mijn dochter) in slaap. Oudste is lekker aan het knippen en eet nog een broodje. Fascinerend hoe ze kan opgaan in knippen. Leuke kleine vierkantjes, franje aan die vierkantjes knippen, kleine boekjes maken. Ze geniet van het proces van knippen. Lekker laten tutten, zonder te sturen. 

We keken 3 minuten "Poesjes" van de VPRO, maar ze wilde eigenlijk geen tv kijken. Beter! TV en chrome cast weer uit. Dus verder het stickerboek bekijken, ik kreeg 2 hartjes opgeplakt. Op elke hand eentje. Zo lief! Slapend zusje ook een hartje.

Buiten stoepkrijten. Zusje slaapt nog steeds.

Toch maar naar wc gestuurd, want sinds 07.30 uur niet geweest.

Pas rond 15.00 uur werd ze wakker (gemaakt door ons) 2 yoghurtjes gegeten. 

Naar de grote speeltuin. Drukkend warm. Naar huis. Wat drinken en een volkoren soepstengel. Poffertjes opwarmen (hahah...ik warm uitstekend op) en kinderen blij. Daarna allemaal fruit uit een bakje voorgesneden vers fruit. Nu wel zin erin. En dan is het snel de afgesproken ophaaltijd en belt slechts een kwartiertje later mijn dochter aan. 

Alle stukjes papier, lego duplo, barbiedingen, blokken etc. verzamelen en dan afgepeigerd, maar heel blij op de bank. Stom dat ik te vaak niet besef hoe rijk ik ben. 

Iets anders

Op Netflix vond ik een Koreaanse serie. En die vond ik verrassend leuk en verfrissend anders. Altijd fijn om daardoor even helemaal erin op te gaan en de tijd en de dag en vooral mijn werk te vergeten.

Dat is ook vakantie toch?

Pakket

Mijn pakketje is geen pakketje maar een heul groot pakket. Dus niet iets wat je even bij de buren kan laten bezorgen. Vind ik.Tijdstip bleef maar aangepast worden.

Want heb een regenton besteld. Die wilde ik al een paar jaar geleden hebben, maar om de een of andere reden (oh ja..te duur vond ik toen) bleef ik dit maar uitstellen. Aangezien ik nergens heen ga deze vakantie, vond ik dus dat ik daarmee een duurzame aankoop deed. Goed voor de tuin en voor het besparen op drinkwater. Dit jaar steeds duidelijker dat dit een goede aankoop is. En hoop voor vele jaren. 

Al op YouTube bekeken hoe je zo'n ding installeert, want er moet een stuk uit de regenpijp worden gezaagd, zodat daarin het gedeelte past dat naar de regenton gaat. En verder kijken of die afstand overbrugbaar is en ik misschien toch nog een extra stukje pijp of zo erbij moet halen. En pvc-lijm. Maar daar heb ik nog ruim de tijd voor. Hoeft niet in 1 dag af tenslotte. Klusjesman wordt er niet bijgeleverd. En die ken ik verder ook niet, dus we gaan het wel zelf regelen.

En het stuk waar de ton staat moet wel waterpas zijn. Anders begeeft mijn ton zich op een hellend vlak hahah!! 

Dus nog wel werk aan de winkel. Zag dat de grote terrastegel die ik daarvoor tegen mijn tuinhek had staan is verdwenen. Zal wel bij een buurman in de tuin staan. Dus op zoek naar een grote terrastegel als ondergrond. Even nadenken hoe ik dit ga aanpakken. Of meerdere bij nader inzien, want de ton is best wel groot qua grondoppervlak.

De stofzuiger door het huis, door de tuin loop je toch altijd zand en dat soort tuindingen mee het huis in. Gaat stukken fijner, stofzuigen,  nu het wat koeler is. Al wachtende op het pakket. Alle ramen en deuren lekker wagenwijd open; het regent lekker en daardoor koelt het huis ook goed af. En ikzelf ook. Doe en beleef verder niets. 

Jaaa...pakket gearriveerd. Gelukkig niet helemaal in een nog grotere kartonnen doos. Staat in de huiskamer, want buiten regent het en ik wil de ton goed installeren. Geen halven bak. Wel alles wat water kan opvangen buiten in de tuin gezet. Maar de tuin zelf, die vangt het meeste op. Het gras is al een stuk groener dan gisterenochtend.

Fijn gesprek met mijn zoon gehad over een minder fijn onderwerp. 

Alweer?

Zit je net lekker te niksen, nou ja, een boek uit de bibliotheek te lezen in de tuin en te genieten van de drogende was, waar ik, simpel mens, al gewoon blij van word. Dat boek blijkt een heel erg interessant en leuk geschreven boek te zijn....alweer een appje van de leidinggevende...dat hij iets niet snapt. Op dag 2 dus van mijn vakantie. Mijn conclusie is dan: dat het misschien handig was om nog even zaken te overleggen voor ik met vakantie ging omtrent mijn overdracht. Maar niks van dit alles en dan wel dit gezanik.

Nu even op mijn handen zitten en niet eerder antwoorden dan zo rond een uurtje of vijf of zo. Uiteindelijk pas rond 21.00 uur gedaan. Want laat hij eerst zelf maar eens gaan nadenken. 

Zo jammer dat ik hem mijn prive nummer heb gegeven. Wil hem eigenlijk graag weer uit mijn app verwijderen. Nu appt hij alle dagen en bijt nog bovendien!

Ben dus verre van 'los' van mijn werk en werkergernissen. Maar even hard meezingen met bovenstaande dus! En zit al de hele middag op een pakket te wachten. En lees net dat dit nog later wordt. 

En daarna is dat tijdstip weer weggehaald en staat er nog geen nieuw moment of datum. Dus weg gaan vandaag dat lukte niet. 

Nou ja...dan niet.

Alleen in de avond snel mijn voorraad plastic etc in de daarvoor bestemde gemeentelijke vuilnisbak gemieterd. En nu lees ik net dat de zending morgenmiddag komt. Dus alweer Costa Tuinesie. De kunst is daar volop van te genieten. En hopen dat er niet weer een werkappje komt!

Rebelse Els

Had een exemplaar van het tijdschrift Saar uit de bibliotheek meegenomen om lekker te kunnen lezen in mijn vakantie. 

Bleek in dat nummer (tijdens de Lockdowns geschreven) een interview met Els Rozenbroek te staan die schrijft dat als ze ooit gaat, ze zelf wil bepalen hoe. Op dat moment was ze niet ziek (of wist er niets van nog), maar ze had al wel een paar keer eerder levensbedreigende zaken meegemaakt. Rebels tot aan haar laatste snik heet het, het lentenummer van 2021.

En dan is het nu bijna zo ver. Die laatste snik. Maar trouw aan haar principes. Rebels en eigen. En deze week, altijd op zaterdagen, de podcast van Saar. Waarbij wordt geschreven dat dit de laatste keer is dat Els meepraat (nou...meestal vooral meelacht!! Wat hou ik van die sarcastische aanstekelijke lach).

Heb 'm nog niet willen luisteren. Moet geen rode oortjes op, maar in. Wil er echt goed de tijd voor nemen.

De podcast van Saar

Want het is genoeg geweest. Nog een rondje over de grachten was de bedoeling dit weekend nadat ze met een goede vriend naar het Concertgebouw is geweest en dan stopt ze met pillen nemen en van haar arts had ze al gehoord dat het dan snel over is. Ze heeft van iedereen afscheid genomen. En nu is het klaar.

Gelachen over haar opmerking over heksenharen. En zo herkenbaar! Tweezerman ahoy! Niet de kist in met een baard en snor!

Maar ook over hoe haar kist eruit ziet. Wat de inspiratie is voor die kist! Hilarisch! Go in style! Dan zou ik moeten gaan in een verpakking van Ola denk ik.

Stond een tijdje geleden een heel mooi interview met Els in de Volkskrant en binnenkort, zo gaf ze zelf aan, ook in de Linda. 

Pff.

Zit ik hier te malen over...tsja...over wat eigenlijk... Ik ben in het geheel niet rebels. Vind ik zelf. Retesaai. Vergeten, genegeerd...kortom tijd om je lippenstift op te doen en ze een poepie te laten ruiken!

Nou goed....niemand rook wat, maar wel even rondje bos gefietst. Afgesloten, want daar wordt een festival voorbereid. 

Zou ik dat wat meer willen zijn. Rebels. Maar waarom wil ik op een ander lijken eigenlijk? 

Oh ja...ik ben wel rebels, maar dat moest ik bekopen met ontslag, buitengesloten worden. Er niet bij horen, weggestuurd worden en meer van dat soort fijne prijzen. 

Ondertussen regent het en onweert het aan het begin van de avond. Alle deuren open en hoe lekker ruikt het. Toch wel beter dan dat poepie wat ik kennelijk moet laten ruiken. Maar aan wie? Ze?