zondag 13 november 2016

Go Max!

Geweldige race vandaag. F1, Max Verstappen op het podium op plek 3. Ouderwets inhalen en blijven inhalen ondanks de regen.

Wat een heerlijke tv om te bekijken, ondertussen her en der wat zaken te doen die nog gedaan moesten worden en genieten van mijn Pompoensoep. De tweede dag nog lekkerder.



Ik zal wel een van de weinige vrouwen zijn die van F1 racen houdt en niet alleen dit jaar, maar echt al toen zijn vader nog in de grindbak reed. Toen ik begin van deze eeuw een keer op het vliegveld van Helsinki stond te wachten om in te checken, stond er een hele rij Finnen die niet wilde inchecken, want F1 was op tv en de Finse Hakkinen deed mee en reed supergoed, dus het vliegtuig moest maar even wachten.

Wat was dat leuk om Finnen enthousiast te zien. Dat is een zeldzaamheid. Nou ja, behalve dan na een liter Vodka. 

Het sneeuwt daar nu alweer volop zo liet de foto van mijn broer zien. En niks geen code oranje. 

Had ik gisteren mijn blog geschreven nog enigszins in mineur; liep ik de deur en en bedacht me dat me down voelen nog niet de realiteit is. Want ik heb een huis, ik mag boodschappen doen, ik kan gewoon lopen dus zeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeur niet. En lach een beetje. Al is het maar een klein beetje. En doe rode lippenstift op.

En jemig zeg; dat alles helpt echt.

Leuk praatje tegen de kassadame bij de supermarkt. Bij de jongen bij de andere supermarkt. Tegen een buurvrouw die ik op de terugweg tegenkwam en ook nog eens tegen een kennis die met haar kleinzoon aan de wandel was. Ze vertelde me dat ze het zo grappig vond dat tijdens die hele Zwarte Pieten discussie niemand viel over het feit dat een man een jurk aan heeft. 

Kijk, zo kwam ik stukken prettig binnen dan ik naar buiten ging. En daardoor had ik weer zin om een eindje te gaan fietsen, ik durfde het weer aan gelukkig en kwam tot de ontdekking dat er in ons dorp een Supergrote Lidl was geopend. En ik was niet eens teleurgesteld toen ze mijn wasmiddel helaas niet op voorraad hadden. Komt volgende keer wel. 

En toen ik thuis kwam zei ik in de schuur tegen mijzelf dat ik het gezellig ging maken; alle waxinelichtjes en kaarsen aan en lekker de kachel ietsje hoger dan 15 graden. En een lekker dekentje erbij als dat nodig was. Zo dan.

Heerlijk kijken naar Cold Feet en een man van 48 in wanhoop horen uitroepen dat hij weer terug bij af is qua inkomen, want ontslagen, een rotbaan op minimumniveau  en niemand die hem nog nodig heeft. Die kwam als zeer herkenbaar binnen. En lief dat zijn vrienden zagen dat hij depressief moest zijn. 

Mijn situatie is nog steeds niet veranderd, maar alleen hoe ik ermee omga. Blijf inderdaad kijken naar alles wat je zomaar gegeven wordt. Niet in tastbare zaken, maar vooral in aandacht en liefde.

Doe als Max; ook al regent het en denkt iedereen dat je nooit meer iets kan, blijf volhouden. Zolang de Dikke Dame nog niet gezongen heeft, is het nog niet voorbij.

Afbeeldingsresultaat voor fat lady sings








zaterdag 12 november 2016

Onze genengenoot-zwijmel

Luisterde vannacht naar een hoorcollege over primaten en hun hierachie. Altijd fijn als je niet kan slapen. Dat er ook onder apen agressie is en dominantie en dat er veel, zeer veel aan politiek wordt gedaan. Dat wij mensen helemaal niet veel verschillen van deze voorvaders.

Dit hoorcollege ging over het werk van de wereldberoemde Nederlandse bioloog Frans de Waal.Ik vond het fascinerend. Ook kijkend naar wat er nu in de wereld aan de gang is. Of in mijn eigen kleine wereldje. Hoe gedraag ik me. Wil ik te graag gevlooid worden door een grote Aap?

Anp 22473935

Want ook primaten lossen conflicten op door agressie en daarna wordt de sfeer weer goedgemaakt door vertrouwen of aanraking of sex. Ook zij kennen verzoening en empathie.

Een filosoof omschreef CEO's (bobo's in managementland) als beesten die gedreven zijn door bonussen en honger naar macht. Ook herkenbaar in de apenwereld. Wat De Waal met zijn onderzoek aantoonde is dat apen ook emoties en morele principes hebben. Dus dat wij, de mensen, niet zoveel verschillen van andere dieren. Al denken we natuurlijk van wel.

Wat De Waal ook aangeeft is dat de mens, net als de aap, een sociaal dier is, geen solitair levend wezen. Zonder aanraking, zonder sociale omgeving verpieter je.

Ben al hard op weg een Pieter te worden merk ik. En nog erger; straks ook nog een verzuurde Pieter.

Merk ook dat ik het zat ben dat iedereen zo goed weet hoe ik alles eens even recht kan breien en het dan weer goed komt. Als ik nou maar dit, of dat of wat meer van zus of zo... Wat is dat uberhaupt "weer goed komen".

Ben ik te hard in ontkenning dat dit het is en het niet meer een opgaande lijn, maar hooguit een horizontale. Want kan een ouwe aap nog wel nieuwe truukjes leren?
En is er uberhaupt nog een ouwe aap die interesse heeft in een ouwe Bonobo? Of dit nou op werk of relatiegebied is; overal voel ik me overbodig en totaal geen marktwaarde meer hebbend.

Wat wel grappig is, want op mijn werk wordt ik aangesproken door werkgever op mijn Hoge Niveau voor alweer een topproject voor een zeer bekende grote financiele instelling. Natuurlijk snap ik dat hij zich rot lacht; hoog niveau voor het minimum salaris en hij snapt, als een slimme aap dat mijn ego weer even gestreeld is. Gelukkig zie ik dit ook en is de realiteit alweer snel pijnlijk duidelijk. Omdat ik geen alternatief heb - en nee, ik vind Bijstand nog steeds geen alternatief - accepteer ik dus maar dat ik genaaid word door de Opperaap. In ruil voor inkomen. Zo werkt dat. Wat een aap al niet doet voor een banaan.

Is het niet veel zinvoller om het heden te zien en te accepteren en dat eeuwige zwemmen tegen de stroom in nu maar eens te laten. Misschien blijf ik wel gewoon drijven (nou...misschien...met zo'n zwemband heb je gegarandeerd drijfvermogen!). Geniet van het kunnen drijven. En wat er allemaal voorbij komt drijven!

Dus zaten die apen en meneer Trump nog steeds in mijn hoofd. Kwam ik op onderstaande song; kan geen toeval zijn toch?













woensdag 9 november 2016

De Noord-Amerikaanse idiotentango

Lekker dan: wakker worden met wat ik al vermoedde: Trump wordt de 45e president van de USA.

Lijkt voor het land net de Idiotentango: 4 stappen vooruit en dan weer 6 achteruit. Als een land ooit een acteur koos als hun president, waarom zouden ze dan nu niet een zakenman kiezen. Een nog betere optie kennelijk. Zijn ze toch mooi in de aap gelogeerd ben ik bang.

Afbeeldingsresultaat voor reagan and monkey


Nog een stichtelijk woord wat ik later op de dag aantrof:



dinsdag 8 november 2016

Roze douche

Vannacht slecht, of eigenlijk heel weinig geslapen. Hopen dat ik weer in slaap viel met een hoorcollege over Wenken voor het Goede Leven op de achtergrond. Toch maar gewoon lezen en dan eindelijk als het al licht is nog even in slaap sukkelen. En een rotdroom hebben. Die moet ik nog even "duiden".

Dan is het kiezen in de ochtend of ik dit mijn hele dag laat beinvloeden of dat ik maar gewoon begin aan de dag en wel zie hoe deze verloopt.

Ik mag tenminste nog weer wakker worden. Iemand in mijn familie vond het leven vorige maand niet meer de moeite waard en stapte eruit. Nog piepjong en nu al moe van het leven.

Dus ontbijten maar  en meteen maar mijn rondje Bless the House gedaan, wat ook een beetje vergeten werd de afgelopen tijd. Terwijl ik altijd zo blij word van het resultaat. Een paar kleine standaard opruimtaken en het voelt weer lichter. Blijven doen dus maar.

Het was koud en donker, het ijs stond op mijn slaapkamerramen. Gelukkig werd ik door man met hond opgehaald om te gaan lopen. En wat was het rustig in het bos. Koud, nat en ook nog onweer erbij. Maar heerlijk die geur van herfst. Met mijn Zeeman jasje van wel tien euro liep het toch net iets warmer dan mijn zomer jas. En tijdens het lopen krijg ik het altijd snel warm dus ik hoef geen supergeisoleerde dure winterjassen.

Wel ontdekte ik de heerlijkheid van een warme sok. In plaats van een bijna doorzichtige Hema-sok. Dat soort dingen gun ik mezelf te weinig. Deze sokken lagen gewoon achterin mijn sokkenla hoor.. Ik geef nog steeds liever mijn geld aan anderen uit. En zie dan hun blijdschap. Met koude voeten weliswaar.

Anyways....de babyshower was warm, leuk en tamelijk chaotisch, maar bovenal heel liefdevol. Er was sprake van African Punctuality* bij sommige familieleden. Zo noemden ze dat in het land van herkomst van de vader van mijn kinderen. Niet zonder zelfspot.
En spreken dan voortaan gewoon 2 uur eerder af, dan komen ze op de gewenste Nederlandse tijd aan. Gelukkig word ik er niet (meer) gestressed van en had mijn dochter gewoon het te druk met met al haar vriendinnen praten en blij zijn dat dit voor haar was georganiseerd. En ach...dan is een paar uur later komen peanuts toch :)



De foto is een stukje van de taart en och wat vond iedereen deze baby schattig gemaakt. Alleen mijn eigen dochter was nog schattiger natuurlijk en ook om op te vreten. Kunstwerkje!

Niemand durfde dit gedeelte van de taart aan te snijden. Te mooi.

Ik denk dat mijn soep nu nog steeds op het aanrecht staat. Er was zoveel fingerfood (Briouat, dadelkoekjes, Chamia cakes etc etc)  en dat was zo ontzettend veeeeeeeeel en lekker dat de soep (1000 liter of zo) en brood maar door een paar mensen, voor de vorm had ik het gevoel, werd gegeten. Ook werden mijn soepkommen gebruikt om de fingerfoods in te serveren, dus ik vroeg me af hoe we iedereen soep konden gaan geven. Dus dat probleem werd ook vanzelf opgelost.

De soep werd lekker bevonden, maar dan voel ik me toch wel onzeker. Of het wel lekker genoeg was, of goed genoeg.  Ik vond het wel een mooi compliment dat sommige van haar vriendinnen me vroegen hoe ik zo had leren koken, want dit was zeker geen Nederlands recept.
Tsja...eerlijk gezegd heb ik gewoon maar wat aangemodderd. Op gevoel. Een beetje van dit en niks van Maggi. Verse groenten, kruiden en specerijen. Ik heb vegetarische linzensoep gemaakt en een soep met Schapenvlees en diverse groenten met linzen.

Wat een fijne dag. Wat is mijn dochter een gezegend mens dat er zoveel mensen zijn die om haar heen staan. En wat een leuke dingen heeft ze gehad. Schattig, lief, zacht en poezelig. Ik word er helemaal zacht en week van. Dacht terug aan hoe het was toen ik zwanger van haar was. Er was zo weinig ruimte voor dagdromen en al helemaal niet voor roze dagdromen. Ik maakte een dekbedhoesje zelf, want weinig geld en gebruikte een oud laken (ja erg he...) om een nachthemd te maken voor in het ziekenhuis. Niks geen steun vanuit thuis. En ondertussen was een vriendin van mijn man (of misschien wel de vriendin van) blij dat wij haar geld gaven om een baby-uitzet te kunnen aanschaffen.

Mijn moeder had helemaal geen tijd om moeder-dochter dingen te doen, want te druk met haar gezin en mijn veel jongere adoptie familieleden. En om staande te blijven in dat gezin met daarbij mijn vader.

Ik hoop dat ik er voor mijn dochter kan zijn als ze me nodig heeft. Toen mijn echtgenoot 3 weken na de geboorte van onze dochter even een maand naar zijn geboorteland ging, voelde ik me heel alleen en onwennig met en in mijn nieuwe rol. Lichamelijk geen klachten en de borstvoeding liep direct al prima, maar tjemig wat een verantwoording. Kon ik dat wel?Voor altijd. Dit kleine mensje was voor 100% afhankelijk van mij. Ik had geen vriendinnen die ook kinderen hadden of familie met jonge kinderen om vragen aan te stellen, of gerustgesteld door te worden.

Maar zo te zien is het wel redelijk goed gekomen; ze is een liefdevol en pracht mens geworden en nog steeds aan het worden. En geeft het stokje straks weer een generatie door.


*African Punctuality: een uurtje of twee later komen dan er op de afspraak staat. 







zaterdag 5 november 2016

Soepzwijmel

Kan er niet omheen vandaag. Staat in het teken van soep. Sowieso een lekker soepje maken op zaterdagen vind ik heerlijk. Maar nu dus in iets grotere hoeveelheden.
Wat een leuke reacties op mijn blog van gisteren; veel inspiratie. Fijn!

Kwam er gisteren achter dat de megagrote pan kennelijk in mijn hoofd groot is, helaas voor "maar"20 personen is. Dus vandaag nog op zoek naar pan 2.








vrijdag 4 november 2016

Soep voor 40 man/vrouw

Er is mij gevraagd om soep te maken voor de Babyshower van mijn dochter. Minstens de helft van de gasten is moslim dus Erwtensoep met spek gaat 'm niet worden.

Heb in ieder geval al een groot stuk (halal)vlees uit de vriezer gehaald, zodat ik daarvan bouillon kan trekken. Ik denk iets met linzen, dat soort soep kreeg ik ook op de trouwdag van mijn dochter en schoonzoon.

Iemand nog een receptje voor 40 dames?

Afbeeldingsresultaat voor linzensoep

Ben blij dat ik nog energie heb; vannacht spookte mijn been door helemaal verkrampt te zijn. Op de koude tegels in de badkamer dansen, ontspannen en weer op de koude tegels. Uiteindelijk maar naar beneden gestrompeld en daar 2 magnesiumtabletten geslikt en ik snap niet hoe, maar ik kon daarna toch nog weer in slaap vallen. Heerlijk.

Nu nog maar 1 dag werken en dan een druk weekend voor de boeg.

woensdag 2 november 2016

Niet handig Cavia!

Niezen met een mond vol ontbijt van havermoutpap met lijnzaad. Dat is even de laptop schoonmaken, kleding verwisselen en allemaal net voordat ik de bus moet pakken. Voel een een verwarde Cavia, met havermout in mijn vacht.

Oh ja, en dan net dit getypt hebben en dan het laatste hapje nemen en het NOG een keer doen....

Afbeeldingsresultaat voor verwarde cavia