Word altijd blij als ik onderstaande soort filmpjes bekijk. Oh hoe handig!! Of, heel soms, oh ja...dat doe ik ook altijd zo.
Wat is er veel te vinden op online over Hoe je Dingen moet doen. Haken, breien, naaien, tuinieren, klussen. Heb op die manier al veel dingen geleerd en me eigen gemaakt.
Heel fijn. Ooit zocht ik me rot om te kijken hoe ik een boor in mijn nieuwe boormachine moest doen. Nu wil ik mijzelf leren haken, want ik zie zoveel mooie dingen, maar goed; ik moet eigenlijk eerst een nieuwe poortdeur maken haha!! Dus eerst daar maar wat filmpjes over kijken.
Moet je wel opletten wat voor zoektermen je gebruikt. Anders krijg je geheel andere plaatjes!
Jaren terug, toen de pincode in zwang kwam, zei mijn vader al tegen de bankbediende dat zij over niet al te lange tijd haar baan niet meer zeker was.
Hahah...meneer dat is alleen maar makkelijk voor u. Kunt u zelf geld uit de muur halen. Ook na openingstijden van de bank.
Mijn vader was later dan wel gek, maar hij zag het toen toch wel helder.
Want de situatie is nu dat alle kleinere bankfilialen zijn gesloten, zelfs de automaten waar je nog cash geld kan halen zijn er ook steeds minder en ons wordt vooral geadviseerd om alles online te doen. De bank 'kent' je niet meer van gezicht of zoals heel vroeger 'oh ja, jij bent er eentje van ..', maar als rekeningnummer.
Zijn we uiteraard goed traceerbaar als we online alles doen, want met een stapeltje biljetten kan je 'anoniem' betalen. Je laat minder sporen na.
Nu moest ik laatst een poststuk versturen en woog het vast thuis af. Maar had alleen postzegels van waarde 1 en het woog net er tussen in. Dus keek ik online ook wat de kosten werkelijk zijn en zag dat je ook een code kan 'kopen'. En die code die mag je nog met pen op je enveloppe schrijven (ik had gedacht dat ik een barcode of zo moest printen).
Maar over een tijdje gaat de klant nog veel meer vanuit huis regelen en is dat hele postkantoor ook overbodig. Net als postzegels. Er zijn al veel brievenbussen weggehaald. Want een brief is ook nogal Old school en een echt kaartje....joh...een duimpje op Feestboek is toch net zo goed.
Zag een tijdje terug ook weer de film "Her" waarin een man een relatie krijgt met de stem van een computersysteem. Hij voelde zich niet meer zo eenzaam met een stem in zijn oor. Maar het isoleerde hem van de echte wereld, van echte ontmoetingen. Echte liefde.
Helemaal niet zo'n vreemd scenario, want ik schrijf hier natuurlijk maar wat, maar ben ik dat echt. Is het niet mijn broer die af en toe ook wat plaatst?
Of ben ik in werkelijkheid een heel erg lekker ding, die even rust zoekt en doet of ze een zure vrouw is van na de overgang zonder leven?
Nieuwe Duitse serie op Netflix en ik was eigenlijk direct verkocht. Terwijl ik niets heb met Party-drugs of gewoon Doordeweekse drugs.
Maar de hoofdrolspeler is een gemankeerde nerd, die bedenkt hoe hij zijn ex-vriendin kan imponeren en weer terug kan krijgen. Al doende krijgt hij andere dingen aan zijn hoofd. Samen met zijn andere Nerd-vriend.
Korte afleveringen, grappig en aanrader. Want even iets geheel anders dan vlotte Amerikaanse pubers.
Was hangt, bovenverdieping gestofzuigd, sollicitatie is weer verzonden, dusss..
Las gisteren dat Martine Bijl is overleden. Schrok daar wel van, want in mijn ogen nog relatief jong. Ze oogde en deed ook altijd jeugdig.
Wat een fijne vrouw vond ik haar. Getalenteerd, heerlijk gevoel voor humor en een hele lange carriere.
Ze leek de ideale schoondochter bij het panel van Wie van de Drie. Maar maakte ook vertalingen van blijspellen, deed aan cabaret, zingen, acteerde, zelfs haar reclame's voor Hak waren kleine presentjes, presenteerde, hield van tuinieren, schrijven. Nou ja...wat ik al zei; veelzijdig.
Ze was het gezicht van Heel Holland Bakt en toen ze uit moest vallen door haar beroerte, stapte Andre van Duin in dat gat. Andere manier van humor (ook leuk) gebruikend, maar niet zo subtiel en elegant en to the point als Martine dat deed. Droog, heerlijk droog.
Tijdens mijn reisje naar Breda zag ik op een station ergens een mooie jonge vrouw lopen. Alleen vond ik haar inenen minder charmant toen ik haar nagels zag.
Lang en gebogen als klauwen van een luiaard. En witgrijs gelakt. Zo leek ze nog meer op het beestje.
Hoe kan je wat "doen" met zulke lange nagels? Blijf je niet overal achter- en aanhaken? Hoe typ je iets op je smartphone (ok....ik zag dat ze dit met de zijkanten van haar duimen doet). Als je ergens jeuk hebt, dan lijkt me dit heel handig, maar ook uhm...jeuk in je ooghoek en je bent direct klaar voor een blinde-geleide hond.
Enfin, vandaag mijn rondje Bless the House gedaan. En als extra 'taakje' ook de vloer in de huiskamer met een sopje van Groene Zeep gedweild. Wat ruikt dit heerlijk schoon. Lekker de deuren tegen elkaar open gezet, dan droogt het supersnel.
Ook maar direct mijn sollicitatietaak gedaan. Mijn CV weer wat opgepoetst, aangepast en gefine-tuned.
En net ging het alarm. De eerste maandag van een nieuwe maand. Nieuwe ronde, nieuw kansen. En even goed naar de Luiaard kijken, die met minimale inspanningen toch een maximaal fijn leven heeft. Helemaal zo lui nog niet. En wel met lekkere lange klauwen!
Ga de mijne zo direct maar heel kort knippen en vanavond 'moet' ik van mijzelf mijn voeten goed verzorgen. Nieuw lakje erop (dat geeft mij altijd een heel zomers gevoel) en goed voor mijn hielen zorgen. Want als je daaraan klauwen krijgt..brrrrr.
En vooral vandaag als een soort vakantiedagje in te delen. Dus lekker lezen, laat ontbijtje buiten, onder de parasol en als het te heet werd, een kleine siesta binnen. (aka Netflixtijd). Realiseerde me heel goed dat het voor veel mensen niet zo onbezorgd is, want of nog kinderen in huis of ouders die zorg behoeven, of een roedeltje dieren die verzorging nodig hebben. Dus zie waar ik me nu niet druk over hoef te maken en wees verheugd.
Gisteren had ik het grasveldje al gemaaid en wat werk in de tuin gedaan, dus vandaag hoefde er niets van mijzelf. (Ik dacht nog: haha...je HOEFT geen enkele dag iets. Meer. Helaas). Ook nog op het laatste ogenblik snel langs de bieb gefietst. En ja, op tijd afgestapt! Maar wilde geen nieuwe boeken mee, want er liggen er nog wat. Dus alleen een tijdschrift meegenomen. Voor tussendoor.
Maar de negatieve gedachten heb ik maar mijn hoofd uit laten waaien. Want dat - waaien - deed het wel en maakte dat het nog aangenaam was. Zag de pioenrozen per minuut grotere knoppen krijgen. En mijn New Dawnroos popt open in een roze wolk. Prachtig!
Nu ruik ik her en der barbeque's. Ook heel zomers.
Grappig dat sommige tv-programma's al een zomerstop hebben, dus ik mis op vrijdag Twee voor Twaalf. Pas in september weer te bekijken. Lekker hoor zo'n lange zomervakantie.
Zomervakantie. Nu al? Wat gaat de tijd snel lijkt het.
Schreef een tijdje terug over de rommel voor de deur door een container vol troep die troep aantrekt. Nu werd de container opgehaald, maar de losliggende vuilnis en het inmiddels ook vol met rotzooi zijnde winkelwagentje bleven staan, liggen en rondwaaien.
Nu kon ik natuurlijk de rest van de week me er nog aan ergeren vanachter mijn keukenraam, maar niemand anders en zeker niet de mensen die aan het verhuizen zijn gaan dit opruimen. Dus hoppa...na het een half dagje aan te hebben gekeken, mijn pasgeleegde dus volop plek hebbende klikko opengedaan, tuinhandschoenen aan en even snel alle losse eindjes bij elkaar gepakt en in mijn eigen klikko gedaan. Het winkelwagentje ga ik misschien morgen dan ook maar zelf naar de supermarkt brengen, want werkelijk; troep trekt troep aan en er kwam na een tijdje dus steeds meer bij.
Van de week heb ik denk ik bij buurtkinderen en kinderen van een andere buurt het predikaat 'zeikerd' of Heks van de straat gekregen, want ze hadden de Bouw-WC, de Dixi, opengebroken, die er ook stond en er zat er al eentje op de pot. Kinderen mogen van mij lekker spelen, maar dingen kapotmaken dat vind ik niet door (mijn) de beugel kunnen en als er dan weer niemand is (waar is dat Village die een kind opvoedt als je 'm nodig hebt) die er wat van zegt, tsja...dan moet ik me niet staan ergeren, maar er wat aan doen.
Dus kinderen van de pot gerukt en gezegd dat dit zeker geen speelgoed was, dus ga lekker iets anders doen. Maar er is nooit een ouder van die kinderen in de buurt om eens te kijken wat ze uitspoken. Die verantwoording leggen ze bij een ouder broertje of zusje.
Voor die kinderen denk ik heel lekker. Kan je zo hard gillen als je wil en hahah...kijk wat leuk, mijn fietsje rijdt vanzelf...oeps tegen de auto's aan die geparkeerd staan. Leuk he. (Dat dit deuken kan geven, dat snap ik dat een kind van een jaartje of zes daar niet aan denkt. Alleen aan een leuk kloink-effect).
Wel kocht ik van die diepvries-ijsjes voor ze vandaag, want mochten ze zich vervelen, dan is het beter om stroop (ijs) om de mond te smeren dan te zeiken. Streng zijn als het nodig is, maar tegelijkertijd wel een warm hart blijven houden.
