zaterdag 22 juni 2024

Wachten

De via mijn werkgever bestelde laptop was onderweg. Helaas had men op mijn vrije dag een berichtje naar mijn werkmail verzonden en was ik net te laat thuis de volgende dag om de pakketdienst te ontmoeten. Echt net. En ik had - uiteraard - mijn inlogcodes niet bij de hand om het verzendmoment te verzetten. Dus die app bijgewerkt en ingelogd houden voortaan. Maar ja, ik bestel heel zelden iets. 

Dus een bericht dat men het nogmaals de volgende dag ging proberen en die zending kon ik wel verzetten, want ook dan zou ik op mijn werk zitten en ik moest een code geven om dit pakket te mogen aannemen. 

Dus vandaag. Heel ruime tijd. Waardoor ik - in het slechtste geval en daar ga ik als optimist maar vanuit - een groot gedeelte van de dag thuis moet zijn. Update iedere keer mijn app, maar hij blijft de voorgestelde tijden aangeven. 

Maak de tegels van de keuken en het aanrecht schoon. Lekker soppen. 

Kijk naar een documentaire op NPO Plus over mannen die zonder vader zijn opgegroeid. Of een slecht rolmodel als vader. Vaders die het lieten afweten. Ontroert me. Ik zie hun pijn. Die mannen willen het nu beter doen met hun kinderen. Anders.

Documentaire op NPO start

Zat er van de week een man bij mijn balie die ''opeens" een brief kreeg over achterstallige kinderalimentatie. Een bedrag zo hoog, waardoor hij direct in de stress schoot. Iets van 16 jaar nog te betalen. Want nooit betaald of een minimaal bedrag voldaan. Die 'schuld' blijft staan. Totdat de andere partij de innende organisatie aangeeft dit niet meer te willen. Of hij bij de rechter zijn gelijk haalt. Dat kost allemaal inspanning en tijd en verdriet. En moeite.

Krijg je dus verhalen te horen dat hij sinds de scheiding zijn dochter niet heeft gezien en dat haar moeder haar tegen hem heeft opgezet. Dat hij jaren dakloos is geweest, geen inkomen, veel problemen heeft met zijn gezondheid. Het hele verhaal. Het hele bekende verhaal. 

Hij was nogal radeloos want door vele hulpinstanties van kastjes naar muren gestuurd en ik weet bijna zeker dat hij na het gesprek bij ons dat ook weer voelt. Want - als ervaringsdeskundige - weet ik dat alleen de gang naar de rechter hem helpt. 

Of een dochter die inziet dat er van kale kippen niet geplukt kan worden en dat de alimentatie er niet meer gaat komen. 

Wachten dus.

vrijdag 21 juni 2024

Biertje?

 Gisteren deed ik de tuindeur dicht en alsof de naaktslakken daarop hadden zitten wachten, ze kropen allemaal richting nog lekkere planten. Zag er zoal 10 uit hun hoekjes komen kruipen.

Had nog een flesje bier in de koelkast staan. Zeker al 5 jaar oud. Maar goed genoeg om een slakkenval te maken. Goot de inhoud van het flesje in een bakje. En zag ze al ruiken..mmmmmmmmmm...

Biertje!!

De volgende ochtend de inhoud van het bakje in de groenbak gemieterd, want die werd geleegd. Maar heel veel bierliefhebbers dus.





donderdag 20 juni 2024

Buiten!

Voor het eerst in tijden, naar mijn gevoel dan, weer lekker buiten in de tuin kunnen werken. En op een tuinstoel kunnen zitten lezen. Zelfs de parasol opgezet. Dat gaf direct een zomers gevoel. 

Was vroeg op, direct de was in de machine aangedaan en de badkamer een sopje. Administratie gedaan en die van mijn moeder. 

En dan heerlijk even buiten een kopje koffie kunnen drinken. 

Genieten!

Maar ook zien dat ik echt wat dingen in de tuin moet doen. Door alle regen veel verlept, want te nat en door de slakken veel opgepeuzeld. Zelfs zevenblad. En lange sprieten in het gras. Mijn pioenroos gaf vorig jaar heel veel bloemen. Nu twee en die waren ook verlept door de vele regen. Kon ze zo weggooien, zonder dat ze open zijn gegaan. 

Jullie genoten van buiten kunnen zijn met zon?





dinsdag 18 juni 2024

Muisverplaatser

Las in een artikel dat een Amerikaanse bank thuiswerkende medewerkers ontslagen heeft die gebruik maakten van een muisverplaatser. 

Dus niet aan het werk waren, maar deden alsof. 

Moest echt even hardop lachen.





maandag 17 juni 2024

Schlobo

Momenteel zit ik in een tussenperiode qua energie. Ik wil veel, krijg goede inspiratie, maar er komt niet zoveel concreet uit mijn handen. Alsof ik hardloop in sneldrogend beton. Ik noem mijzelf dan een Schlobo in plaats van een Doorpakker.

Dus pak ik kleine karweitjes aan; dat geeft ook lucht.
Een kwartiertje een laatje uitmesten. 
Even kijken, een kwartiertje, wat ik wil houden of naar de weggeefhoek moet. Dat ook direct klaarleggen. En ook direct zaken in de vuilnisbak mieteren die weg kunnen. 
Oude kranten in de oud-papier tas doen.
Was ophangen.
Was opvouwen.
Was strijken (als het weer regent).
Schoenen te doneren in tas doen en klaarzetten in de schuur om weg te brengen naar Kringloop.
Oude schoenendozen klein maken en in oud-papier tas doen.
En die oud-papier tas ook zo snel mogelijk lozen/legen buitenshuis. Hoppa; doen!

Helaas is weggeefkastje bij de kerk weggehaald. Even wat anders bedenken voor te doneren zaken. En regent het alweer, dus snel naar de Kringloop fietsen gaat 'm ook niet worden, tenzij ik graag ook in het weekend nat wil regenen. En zo geeeeen zin in.

Ben blij dat ik van de week na mijn werk wel even zin had maakte om toch maar mijn uitgelezen bibliotheekboek terug te brengen. Stukje fietsen ook direct. Kon ik het boek in de brievenbus gooien en was maar één dag te laat. Doe nog steeds mega-lang over lezen. En vond dit boek nogal bombastisch qua woordkeus en verhaallijn. En de schrijver zo enorm tevreden over zijn kennis, klassieke opleiding, kunde en gesoigneerde uiterlijk. 

Zondagochtend voordat het alweer begon te regenen wel nog even wat in de voortuin gewerkt, vooral snoeien en rechte lijnen creëren. Dat was heilzaam. Al lonkt de tegeltuin, zonder een sprietje groen om te onderhouden of van te houden. Met een duf hekkie eromheen. Qua werk dan he...voor de rest geheel niet. 

Hier in de stad heeft iemand ook zo'n granieten tegelvoortuin en toevallig werkt hij in de uitvaartbranche dus noem dat altijd de grafstenenvoortuin als ik erlangs kom. Dodelijk (pun intended) saai!

Had ook op mijn To Do lijst staan om met personeelsvoordeel nu eindelijk eens een nieuwe laptop te kopen. De mijne is uit 2014 en met Windows 8 krijg ik niet meer de ondersteuning van mijn beveiligingssystemen. Plus dat hij ontzettend vaak vastloopt en traag is. Stond dus al op mijn lijstje in 2018 (na 3 jaar eigenlijk al boekhoudkundig afgeschreven), maar kwam er maar niet van en was toen ook nog niet nodig. Maar al twee jaar wil ik een nieuwe en vind het nog steeds niet nodig. En niet en niet en totdat de huidige definitief vastloopt ben ik bang. Uitstellert! 

Krijg de laptop niet 100% vergoed hoor, zo royaal is men hier niet, een klein bedragje erbij, maar toch prettig dat ik vanuit mijn reservering, maar de helft hoef op te hoesten. En uberhaupt DAT ik kan hoesten. Plus genieten van de voordelen van een werkgever hebben. 

Dus toen ik diverse collega's hoorde vragen wat ze hadden gedaan of gingen doen met dit voordeelprogramma (niemand vroeg dit aan mij, maar mijn oren stonden wel open) en ik me vorig jaar wel voor mijn kop kon slaan toen ik te laat was met indienen van mijn wensen (door mijn eigen laksheid hoor en leidinggevende bestede hier nul aandacht aan) stond dit op mijn priolijst. Nu WEL iets regelen. Kijk maar wat er allemaal kan en maak een keus. NU! Niet uitstellen; doen.

En ook weer kunnen afstrepen. 

Verder ook nog kijken wanneer ik vrij neem in de zomer. Of na de zomer. Alweer laat ik het gewoon maar liggen...nul plannen of durf niets te plannen eigenlijk, maar dat betekent niet dat ik geen vrij wil. Zat er laatst een collega te miepen dat hij geen ontspanning had. Ja, hij nam wel heel heel regelmatig vrij, maar oh oh oh piepte hij 'maar' telkens slechts anderhalve week max. Luxe probleem dus. Want altijd naar het buitenland. Gewoon langer vrij nemen dus.

Je moet bij ons ook nog voor eind juni je bovenwettelijke dagen uit voorgaand jaar opnemen of neen, aangeven dat je die gaat opnemen, anders vervallen ze, dus ook deze week regelen. Vervallen dat is zonde natuurlijk. Zijn mijn eigen dagen. 

Ook aan te raden om rustig in de supermarkt te kunnen winkelen is tijdens een voetbalwedstrijd van het Nederlands Elftal tijdens het EK. Heerlijk. Toen ik eruit liep hoorde ik een keiharde toeter en vuurwerk, dus ze zullen wel gewonnen hebben concludeerde ik. Wat klopt. Ook nul mensen voor het lege flessen apparaat. Ook al zo fijn.

Kijk; ieder nadeel heb zijn voordeel!






















vrijdag 14 juni 2024

Vlaggen

Diverse vlaggen in de buurt met een schooltas eraan. Leuk; een geslaagd kind in huis. Moet ik eigenlijk ook vlaggen. Zulke geslaagde kinderen!

En ook waren daar de oranje vlaggen. Eens opzoeken wanneer het voetballen begint. Oh...de 14e dus.

Wel een vrolijk gezicht allemaal. 

Was nog even bij mijn moeder langs geweest. Ze was gevallen. 

Even dacht ik een soort van deja-vu te hebben, want de bus kwam maar niet en jemig...toch niet weer reisgedoe. Andere bus genomen, andere route, ander station en gelukkig kon ik op tijd op de Intercity stappen. Die normaal en op schema reed.

Alles goed (behalve die Alzheimer dan) met mijn moeder. Ze herinnerde zich - uiteraard - niets van de val (in de tuin) en maakte er een andere locatie van, maar goed. Alleen een blauwe plek, dus gelukkig niets gebroken. Ook fijn dat steelzus erbij was toen ze viel.  Die heeft met hulp van de buurman mijn moeder weer overeind kunnen helpen. Lag ze in ieder geval niet lang alleen ergens (maar ze heeft zo'n alarmknop).

Jullie gevlagd?




dinsdag 11 juni 2024

De treinen reden perfect op tijd

Goed dat ik van te voren bekeek en uitvogelde hoe mijn reis naar een vriendin zou gaan dit weekend, want op een groot stuk van het traject waren bussen ingezet vanwege onderhoud en reed er geen trein. Vanuit welke stad ik ook begon.

Omdat ik naar mijn werk al vaker met de inzet van bussen te maken heb gehad, weet ik dat dit, vergeleken met een toch wat ruimere trein, niet heel ideaal is. Plus de langere reistijd. Gelukkig zag ik nog wel één optie waarbij de reis helemaal met de trein gemaakt kon worden en blij dat die trein geheel op tijd reed, geheel op tijd aankwam en de volgende trein ook geheel volgens schema liep. Het kan wel dus. Soms hoor ik dan ook de conducteur heel trots zeggen dat 'we op tijd aankomen in stad x'. Hoera!

Wist nog welke bus ik moest nemen en ook die reed heerlijk op schema en zo was ik lekker op tijd daar. Wat fijn ook om plannen te hebben voor een weekend. En tegelijkertijd vraag ik me dan af hoe aardig ik dan voor mijn vriendinnen ben. Ben ik wel attent genoeg?

Altijd gastvrij, heel gastvrij zelfs en een zalige lunch en nog zaliger gesprekken en even lachen. Werd zelfs naar huis gestuurd met een Goodie-bag en stekjes. Leuk!!

Dezelfde (beetje omrijden, maar wel via de trein) route terug en heel fijn dat ik ook daar weer goede aansluiting op bus en treinen had. Geen puf meer om nog die mooie stad in te duiken en mijn museumjaarkaart te gebruiken of daar nog iemand anders te bezoeken. 

Bus terug naar huis was al vanouds weer vol met toeristen met mega grote koffers en een rugzak waar ze hun ex-man in hadden gestopt, zo groot en zwaar zag dat eruit. En log vooral, zodat er niemand langs kon als ze in het gangpad bleven hangen.

Zo had ik, door die andere trein te pakken, toch nog een beetje controle op mijn reisbeleving. Uiteraard hebben we maar weinig controle op veel zaken, maar daar waar het kan, is het prettig. En ja, ik snap heel goed hoe het kan dat er vertraging op de trein is. Mensen op het spoor, kapotte bovenleiding, seinstoring, collega had onlangs geen trein terug wegens gebrek aan personeel, onderhoud. Alles heb ik al voorbij zien komen. 

Had ooit de NS als cliënt toen ik nog in Sales werkte, dus heb ook tijden de achterkant van alles mogen zien en kwam op plekken waar de meeste treinreizigers nooit komen en hoorde mooie en interessante verhalen.

En wachten, te laat is relatief uiteraard. Ooit stond ik drie dagen in Afrika op een bus te wachten, dus hahaha...kan altijd erger. 

De laatste dag en het laatste uur van de werkweek zat ik nog maar met één collega. Leidinggevende had een meeting buitenshuis die middag. Heerlijk rustig. Veel kunnen bellen en de cliënt die ik niet te pakken kreeg en een mail had gestuurd daarover belde client uiteraard om 16.55 uur terug. Onze telefoon is tot 17.00 uur te bereiken. 

Wel opgepakt uiteraard, want wilde graag die afspraak regelen en ook nog eens weten dat ze daarna met vakantie zou gaan, dus dan loop ik uit mijn schema. Maar ja, die dag liep ik dus ook uit mijn vertrekschema, want data opnemen, uitwerken in planning etc  en oh ja, toch nog wel even naar het toilet en zag al dat ik mijn trein niet meer ging halen. Dus laat maar los en neem een trein (half uur dan direct) later.

Even onthouden dat ik die extra werktijd (bijna een uur alweer, ook in de ochtend vroeger begonnen) compenseer de komende week.

Liet mijn zware laptoptas achter slot en grendel op kantoor achter, want had al plannen gemaakt om iets passends te kopen voor mijn vriendin voor de volgende dag en nog meer zware tassen geen zin an. En ook bewust; zo kon ik niet het weekend nog even wat werk doen. 

Ook die latere trein had vertraging. Uiteraard. Op deze route is het bijna 'normaal' geworden. Was later thuis dan de planning, ook door de boodschap, maar niet erg, had ik al op gerekend. Wist al wat ik wilde gaan eten dus ook daar controle over. 

Begin van de werkweek wist ik al dat het zou regenen bij vertrek. Dus was geen onaangename verrassing. Regenjas en Vera-hoedje op en doorfietsen. Het was fris, dus geen dampend gevoel door de regenjas. Trein reed op tijd en er waren zitplaatsen. Hoera!




Hoop niet dat heel laat bellen met een enorm gesprek en een afspraak in moeten plannen gewoonte wordt, want ook vandaag net voor vijf uur was dat het geval. En ik wilde nu echt mijn trein halen. Vond het lang genoeg geweest de werkdag. Mijn concentratie was op. 

Even wat sneller doorlopen dan normaal en ik schoof, met beregende regenjas in de intercity. Alles opgestoomd door mensen met natte jassen. Maar boeien; ik had plek, de trein reed lekker door, maar 1 minuutje te laat en ook de aansluitende bus kwam op tijd en ook daar had ik plek. Door de regen (gelukkig hier geen keihard onweer zoals bij mijn werk) fietsen, thuisgekomen natte zooi uit. Oven aan, ovenschotel erin schuiven. Wachten en heerlijk eten. Groenten en vandaag met wat feta erover. 

Ga ik zo direct de herhaling van Vera kijken en vooral even NIET bezig zijn in mijn hoofd met familie-gezeik. 

Dank voor de vele vele reacties. Ben er beduusd van. Heel opbouwend. Voelt warm.