People Forget

De pessimist zou zeggen; Jee.. we zijn al op de helft. De optimist zegt goh...nog maar op de helft. De gematigd optimist zegt gewoon niets hahah!

Keek gisteren naar het programma van Stine Jensen (YES ik ben) over filosofie en melancholie in Scandinavie wat vooral in Noorwegen zijn grondvesten lijkt te hebben. Mooie beelden en mooie gedachten.

Een dorpje in de bergen wat door een slimme uitvinding van een kunstenaar meer zonlicht ontvangt en daardoor niet maandenlang in het donker zit. Daar wordt je toch blij van. Licht is zo belangrijk. Letterlijk en figuurlijk.

Zag ook een aflevering van De taarten van Abel. Ach...hartverscheurend dat jochie dat een taart voor zijn vader maakte omdat papa het zo moeilijk had door de scheiding. En hoppa, het hele trieste verhaal kwam er bij stukken en beetjes uit. Kind van 10 (bijna 11 zei hij nog). Blijft een mooi programma, al jarenlang.

Wat ik hier al eerder doorgaf: kijk naar de serie Years and Years op BBC First. Een doembeeld van de wereld zoals die er zomaar zou kunnen uitzien als populisten en een crisis op diverse fronten hun werk weer doen. Vond de uitspraak van de politicus gisteren zowel schokkend als herkenbaar: People Forget!! En ook deze: dat als we dingen anders noemen, de 'werkelijkheid' verdoezeld wordt.
Ze wordt gespeeld door de geweldige Britse actrice Emma Thompson.

Vanochtend de gordijnen van mijn slaapkamer in de was gedaan. Alleen het 'doen' hiervan gaf me al een tevreden gevoel. Wilde ik al langer doen, maar het kwam er maar niet van. Te heet, te weinig energie of gewoon geen zin.

Mijn rondje Bless the House ook weer gedaan en zo direct de was lekker buiten ophangen.  Dan de ronde "solliciteren" weer en dan hoop ik voor het maandelijkse alarm afgaat ik voor vandaag mijn lijstje klaar heb. Behalve dan de normale dingen die zoal moeten.

Een goed begin van de nieuwe maand. Iets om dankbaar voor te zijn.

Finse zaken

Tijdens mijn korte verblijf in de Finse hoofdstad begin van dit jaar, viel me op dat in veel openbare toiletten een doucheslang hing bij de wc. Een soort spartaanse versie van een bidet. Of de nog luxere Japanse toilet (met ingebouwde douche en fohn).

Handig.

Al jaren terug leerde ik van Indische kennissen dat het schoner is om water te gebruiken (de fles) in plaats van meters wc papier.

En omdat ik de bouw heb van een T-Rex ook enorm handig.

Superspannend was de F1 race van Oostenrijk. Slechte start van Max Verstappen, die op positie 2 start, ergens op 7 verder moet maar dan....fraaie inhaalacties. Heel fraai. Enorm spannend. Tot hij de nummer 1 inhaalt en de race wint!! Pas een aantal uur later wordt bekend dat hij geen straf krijgt vanwege het nogal ruw inhalen van leclerc en blijft hij de winnaar van deze race. Hoezee!

Erg leuk.

De Fin Bottas werd derde overigens. Om het Fins af te sluiten.

Gedicht

De diaree, de diaree

Met dubbel 'r' en dubbel 'e'

Nee, je taalt niet hoe het wordt gespeld

Als je er mee toiletwaarts snelt

De racekak of de slingerschijt

Geeft een mens maar weinig tijd

Als je treuzelt, als je draalt

Loop je kans dat je de plee niet haalt

Sta je met een natte plak

Die kleeft aan pot en scheur of zak

Je hebt een menselijke ziel

Maar je stinkt als een reptiel

De diaree, de diaree

Met dubbel 'r' en dubbel 'e'

Hoor dat bruisende geluid

Als 't met kracht naar buiten spuit

De praktijk heeft me geleerd

't Is of je van achteren urineert

Lichaamssappen tot je schrik

Als gazeuse, ofwel prik

Je veegt je reet, 't is geen plezier

Een hele rol toiletpapier

Dat wordt doornat en je roept 'shit'

Als de smeerboel aan je vingers zit

De diaree, de diaree

Met dubbel 'r' en dubbel 'e'

Maar, wie lijdt aan deze kwelling

Maalt niet om de juiste spelling

Hans Dorrestijn

Omdat ik al de hele week een beetje aan huis gekluisterd werd door bovenstaande, baalde ik een van mijn kleine actieradius. En dus MOEST ik eruit. Wel nadat ik zeker wist dat er geen kans was op snel een wc moeten opzoeken. Moest sowieso even wat afgeven op het werk van mijn dochter. (Nou ja...had zelf aangeboden het even langs te brengen, zo verzin ik zelf een uitje).

Maar het duurde nogal lang voordat de kust veilig was haha...maar sprak mijzelf toe dat dit geheel niets uitmaakt. Al ga je dat ritje met de bus naar het werk van je dochter doen en dan weer terug; dan ben je er toch 'uit' geweest.

Maar nam aldaar de toeristenbus die toeristen, vers in Nederland gearriveerd,  midden op het Leidseplein brengt. Goede verbinding en stopt ook nog bij alle musea in de buurt.

Toch ging ik niet een museum in, maar de tuin van een museum. Vrij toegankelijk. Zo mooi en heerlijk rustig en overal stoelen en bankjes. Om te genieten van ook de kunst die in die tuin staat. Of de tuin zelf. Mooi dat er nog buxushagen staan.
En wat ik nog het leukste vind, mensen kijken.

Zag in de vijver een moedereend met 8 jonkies, piepklein. Moedereend sprong op de kant, maar die was vrij hoog, dus de jonkies probeerden het ook dapper, maar dat lukte niet echt. Aan de overkant had een beveiliger (dat vertelde hij mij toen ik het vroeg) een stoel in de vijver gelegd, want een trapje mag niet want 'beschermd' gezicht die vijver. Waanzin toch...alsof die stoel 'prachtig' staat. Maar wel slim, want zo konden de pulletjes wel op de kant springen en daar liepen ze achter Moeder eend aan, rondje door de tuin. De beveiliger jaagde wat mensen weg die perse een selfie met de eenden wilden hebben. Want daar zouden ze schuw van worden die kleintjes. Raar dat mensen dat niet snappen.

En ach...ik was er nu toch, er stond geen rij buiten zag ik, dus nog maar even Het museum in. Binnen ook geen rij, dus ik kon direct doorlopen. Wilde er niet lang hangen (luxe he...die museumjaarkaart), maar even de Eregalerij bekijken en dan vooral werken die 'klein' zijn. Echt fijn om met aandacht de toelichtingen te lezen en de schilderijen te bekijken en te bedenken dat die werken al eeuwenoud zijn, maar nog steeds prachtig (dat blauw bij het melkmeisje) en aansprekend. Kon ook nog net de Nachtwacht aanschouwen, want die gaat gerestaureerd worden. Ter plekke. Maar het was wel ijskoud in de zaal, met telkens van die koude luchten en die doen wat met je maag en buikinhoud. Dus snel maar weer naar buiten voor het slecht afliep. Gelukkig niets aan de hand, maar ik wilde geen wereldnieuws zijn dat ik de Nachtwacht ondergekakt had.

Daarna toch weer de tuinen ingedoken. Nog even lekker in de zon zitten en kijken naar spelende kinderen bij de fontein. Zo ontspannend. Ga daar zeker een keertje heen met kleindochter als ze wat ouder is. Had een flesje water mee, dus niets nodig van het buffet of restaurant aldaar.

De bus terug ging iets minder soepel, want de deuren bleven telkens open en en dicht, open en dicht en open en dicht gaan. Onderweg moesten we uiteindelijk overstappen op een andere bus. Maar ach...ik had toch geen haast en zat ook niet op hete kolen. Leuk om een andere route te rijden en de halve stad op een terrasje te zien hangen. Opgelucht dat het iets beter gaat met de doorloop. Langzaam maar zeker en opletten op wat ik eet.

Blij dat ik toch even erop uit ben getrokken. Ja, dat kost OV geld. Maar niets uitgegeven aan koffie of iets anders noch entreegeld museum, dus op zich een 'goedkoop' uitje. En wat een heerlijk weer. Alweer mooie dingen om op terug te kijken.

I want it all and I want it now

Schattige en tegelijkertijd goed lopende en niet knellende of snijdende sandaaltjes met een mooi hakje.

Poezelige zachte en verzorgde charmante voeten

Van die wapperende zomerjurkjes

Een mooi heel gebit (hoeft niet eens spierwit a la Gerard Joling te zijn, als alle elementen er maar weer inzitten).

De staatsloterij winnen

Een auto (oh..lees dat het een Porsche moet zijn als teken dat de eigenaar gelukkig is) voor de deur en niet hoeven kijken of de bus rijdt, de trein geen omleidingen heeft en ik nog genoeg saldo op mijn OV heb of kan zetten en ik bovendien ergens gewoon voor de deur kan eindigen. Altijd sjouwen met spullen. Of als je iets ziet en het te groot of te zwaar is om mee te nemen.

Een zwembad in de tuin (nee...niet zo'n opblaasbaar ding) met fijne poolguy erbij.

Iemand die voor mij zware klussen kan doen.

Iemand die voor mij lichte klussen kan doen.

Iemand die mij kan doen.

Of zoals Meryl Streep in The Devil wears Prada altijd zei:

Vergissing

Dacht lang dat omdat Man met Hond me vaak 'lieve schat' noemde dat die woorden betekenis hadden. Blijkt dat dit taalgebruik in de stad met de letter A voor iedereen geldt. De leuke klant op de markt is een 'schat', iemand die je even groet is een 'schat', krijg je een drankje in een bar dan ben een 'schat'.

Het woord schat heeft minder waarde voor hem dan ik eraan hecht. Want in mijn familie gebruiken wij dat woord nooit op die manier. Of eigenlijk helemaal niet. Ja, in de betekenis van 'geld', maar niet dat jij voor iemand waarde hebt. En wordt het woord schat wel gebruikt dan snap je dat iemand echt veel van je houdt. Tenzij het een handtastelijk oom is.

Dus vond ik het frappant dat ik op het verkeerde been werd gezet. Hij gebruikte het woord 'schat' als stopwoord, ik stopte bij dat woord en gaf het driedubbele woordwaarde.

Ben momenteel de roman van Arthur Japin over de jeugd van Karin Bloemen aan het lezen. Het lag in de bieb en omdat deze week ook haar eigen boek over haar misbruik uitkwam wilde ik deze (allebei eigenlijk) graag lezen. Geen vrolijke kost, maar dat is misbruik natuurlijk ook niet. En dan gecombineerd met het wegkijken van haar moeder.

En ik las "Mijn vader is een vliegtuig" en nam ook nog een boek van Ted van Lieshout mee. Heee...is het thema-week bij mij thuis of zo? Ik zocht er niet naar, maar vond deze boeken 'zomaar'.

Maar zo'n klein puur mensje - mijn kleinkind -  in huis, in je hart en in je familie zet mij weer aan tot nadenken. Heb ik het goed gedaan als moeder, waarom verwijt ik mijn eigen moeder bepaalde zaken, terwijl ze misschien ook gewoon deed wat in haar mogelijkheden lag - zat er gewoon niet meer in dat dit -, hoe zat het met mijn vader en zijn agressiviteit, zijn psychische ziekte. Hoe doorbreek je die patronen. En laat je verwachtingen los die onhaalbaar zijn.

Hoop dat het voor vandaag haalbaar is dat ik wat minder snel werkende darmen heb. En daardoor meer energie. Voorlopig geen koffie drinken, want daar reageren ze nog te heftig op. Moet ze wat rust gunnen.

Ondertussen een paar broeken voor mijn schoonzoon ingekort. Heb er de tijd voor en kan het dus ben blij dat ik hem even kan helpen hiermee. Voel ik me nuttig en gaat de tijd lekker snel. Helemaal zen achter de naaimachine. Heb in die kamer sinds kort ook een heel oud radio/casetterecorder/dvd-spelertje staan. Vooral met de radio aan (kan maar op 1 zender) is het prettig werken. Geluid en vrolijkheid  ipv stilte om me heen.

Afbeelding van Oberholster Venita via Pixabay

Spelende vrouw

Was een heerlijke maar snikhete dag gisteren en ik was blij dat ik zaterdag toch maar wel een middengrote tafelventilator (meer kan er niet in de fietstas) had meegenomen. Niet dat het koeler was, maar het voelt prettig om wat luchtstromen te hebben waar je bezwete hoofd in kan koelen doordat je zweet verdampt. Kleindochter vond het ook lekker, die wind in haar krulharen.

Dus door de hitte juist heel veel binnen gespeeld, maar dat maakt haar helemaal niet uit. We liepen wel een aantal keren naar een speeltuintje hier in de buurt. Even verkennen wat er was en voor haar even lekker rennen en rondhuppelen. Echt schommelen en zo dat hoeft nog niet echt. Komt vanzelf wel als ze het zelf snapt.

De hele dag lekker tekenen, (ik had een rol van wel 4 meter gekleurd tekenpapier van die dag!!) boekjes lezen (ging ze opeens de cijfers in een boek in het Engels oplezen!!), spelen, de mango opeten die haar moeder meebracht, aardbeitjes erbij (Heee Oma, aardbei - of zei ze nou Oma Aardbei hahah), ik at een banaan tegen de doorloopproblemen en natuurlijk wilde ze toen ook wel een banaan. Ja, die van Oma. En dankuwel. Gelukkig kon ik vanochtend gewoon weer een paar nieuwe banaantje kopen.

Toen het laat in de middag was en de zon achterin de tuin stond naar buiten gegaan en lekker met water kliederen. Natuurlijk was haar jurkje nat geworden dus toch maar wel schattig badpakje aan. Jurkje was zo droog aan de waslijn, net als haar rompertje. Uren spelen met alleen een bak water, een gietertje, schepje en ook maar haar Duplo auto's. In het water, uit het water, armen erin, armen eruit, heerlijk spetteren.

Maakte avondeten voor haar, maar nee Oma. Nee. Pas als Mama en Papa er zijn wil ik eten. En zij die altijd wel iets lust, hield haar mondje stijf dicht. Nou...dan niet. Komt vast wel goed. Hoef ik me als Oma niet druk over te maken. Hoe fijn is dat!

Kreeg visioenen van 'even' een zandbak voor haar maken in mijn tuin, want toen mijn kinderen jong waren maakte ik die ook zelf, tot afschuw van mijn man, want wat moeten die kinderen in het zand.
Uh...Spelen!!!

Kan het hem niet echt heel erg kwalijk nemen, als je weet dat hij als heel jong ventje als eerste taak had om kilometers ver weg emmers water uit de put te halen. Spelen dat was er niet zo veel bij. Laat staan speelgoed.

Dan heeft een kind het hier toch maar getroffen. Het hoeft niet nuttig te zijn, maar mag spelen.

Hittepetitplan

Had de wekker gezet om nog heel vroeg in de ochtend alle ramen en deuren tegen elkaar open te zetten. Toen moest ik uiteraard wel even erbij blijven, want de voordeur om een uurtje of zes in de ochtend wagenwijd open is niet zo handig. Al loopt er nog niemand op straat dan. Een paar vroege katten hooguit.

Toch was het al ruim boven de 20 graden toen zo vroeg in de ochtend. Gelukkig waaide er een licht briesje. Na een half uurtje alles weer dichtgedaan.  Even de warmte uit huis gewaaid. Gisteren een heel groot deel van de middag binnen doorgebracht. Te heet buiten en ik genoot van de relatieve koelte (hahah 25 graden) binnen. En merkte dat de warmte op mijn net herstelde darmen sloeg. Dus wijze les van verleden week, een kop bouillon gemaakt en dat een paar keer genomen.

Krijg straks visite, dus de tuin al ingedeeld, groot kleed uit de schuur gehaald en de parasol al vroeg opgezet.

En de doos met Duplo-speeltjes uit de kast gehaald, potloodjes en grote rol tekenpapier, tekentafeltje gemonteerd, voorleesboeken en waterspeel-dingetjes..kom maar door kleinkind! Gooide zelfs een gaasraster over mijn vijvertje.

Haar ouders zijn hun appartement aan het verven en behangen en nieuwe kasten aan het monteren en aan het opruimen, dus dan is het fijn als kleindochter even vrijuit hier kan spelen zonder haar ouders voor de voeten te lopen. En op hun balkon is het nu niet uit te houden. De zon staat de hele dag pal erop. Ik zou eigenlijk die kant op gaan, maar te heet dus ik stelde voor dat mijn kleindochter gezellig deze kant opkomt. Dan blijft zij lekker koel, kan spelen (met Oma hahah) en hebben zij de handen vrij.

En ik geniet er alleen maar van die visite. Kom maar door!

Afbeelding van Ben Kerckx via Pixabay