Met een tuin ben je eigenlijk nooit 'klaar'. Er is altijd wel iets om te doen. En dat maakt het juist weer leuk, want dit soort inspanning is voor mij juist ontspanning. Als een vogeltje hip ik de tuin door (Meer een Hippo die hipt) en doe dan eens iets daar....dan eens iets hier en oh ja...daar ook nog wat te knippen, snoeien en ook de tijd nemen om even te genieten van het feit dat ik een tuin heb. Met veel planten, niet de allermooiste en de meeste bloeien ook niet wanneer ik dat wil, maar he...zo is de natuur. Niet te onderwerpen aan de wil van een mensch.
Wat tegels in de tuin gelegd. Was ook wel tijd ook en nu kan het zonder smerig te worden want droog.
Zou me bijna vastlijmen aan de tuintafel! Weg met die tegeltuinen. Waar moet al die regen heen als het niet in je tuin kan afwateren? (Of opslaan in een regenton of een dergelijk systeem)
Nog steeds trots op mijn waterton. En dat ik die zelf heb geïnstalleerd. Veel plezier van. Ook voor water voor de binnenplanten, al ben ik er nogal slecht in daar iets levend houden. Blij met een Sanseveria.
Denk dat dit ook te maken heeft dat het geen subtropisch binnenklimaat is bij mij binnen door mijn vasthouden aan niet warmer dan 18,5 graden in de winter.
En keek verleden week bij een tuincentrum voor een nieuwe binnenplant, maar bij alles staat; niet in de volle zon. Dus niks gekocht. En mijn vensterbank ligt - helaas voor de planten - op het zuidwesten, dus in de volle zon. Zet ik een plant verder weg, dan is het waarschijnlijk in de herfst en wintermaanden te koud overdag.
Dus zoek eigenlijk een IJslandse plant die wel tegen wat kou kan hahah!
Ondertussen bollen geplant, veel denkwerk over waaaaar ik die bollen dan neerzet en wat het effect dan is. Wat een heerlijk werkje. Totaal in het NU bezig. Wel raar als je denkt dat het al best laat is want al een beetje schemerig aan het worden, dat het dan 'pas' 16.00 uur is.
Nu nog even bedenken wat ik voor outfit aan doe naar mijn werk. Nog steeds niet 'koud' maar zit wel op een plek waar de zon niet echt schijnt en op maandagen is het altijd wat frisser daar, omdat het hele weekend er niemand is geweest en ook geen verwarming hoger is gezet (die toch al standaard laag staat; gemeentebeleid).
Even eraan denken de tijd te nemen om voor mijn vertrek te checken of er een intercity gaat. Nu wat kaarsen aangedaan en genieten van het niets hoeven voorlopig. Oh nee, nog even een maandabonnement voor de bus aanschaffen. Dan kan ik die morgen op mijn OV-card zetten. En zo op die manier de dag erop weer een maandje vooruit bussen. Altijd vooruit denken dus.
Vrijdag ook geen rechtstreekse intercity (meer) terug. Toen ik in de ochtend op de app keek nog wel.
Dus over Amsterdam moeten treinen en daar overgestapt in het boemeltje, want om nou voor 3 minuten overstaptijd me helemaal gek te haasten. La maar. Dan maken die 20 minuten later thuiskomen ook niet meer uit, want ik was al een stuk later thuis dan de ETA die ik meestal heb. Dus ontspan; het is nu eenmaal zo en maak er maar het beste van. Zag nog wel een prachtige lucht.
Voor het einde van de detective thuis viel ik al bijna in slaap. Dus maar lekker naar bed, gewoon op werkweektijd. Werd ik toch echt ook rond werkweekopstaantijd wakker. Alvast de was in de machine gedaan, maar om die nu om 05.00 aan te zetten is ook een beetje aso voor de buren, dus dat heb ik later in de ochtend gedaan. Wie weet kan ik het nog wel buiten ophangen. Hangt lekker buiten te wapperen, dus straks alweer droog en in de kast.
Was een fijne ontspannen werkdag trouwens. 2 man en een paardenkop op kantoor, dus wel druk qua inkomende telefoontjes, maar ondertussen geen gemor, gezeur en gezanik van collega's onderling of leidinggevenden die weer eens iets bedachten, dus lekker door kunnen werken. Want: veel, veel meer dan voorheen, mensen die hulp vragen.
En nu mogen genieten van uitzonderlijk weer. Ik heb gewoon een shirt aan (heb het al snel warm, dus dikke truien etc zijn nu nog niet nodig) en van de week met mijn zomerjas op de fiets naar de bushalte. In de ochtend nog wel frips maar als het in de loop van de dag opwarmt, prima te doen.
Nog even doortrekken met opruimen, want binnenkort krijgen we hier in de wijk nog kleinere (ik had al een kleinere) klikko's voor gewoon afval (de kleinere inhoud kostte minder qua gemeentebelasting) en nog eentje erbij (dus dan spelen we drie op een rij) voor plastic afval. Dat plastic afval deed ik altijd al apart in een plastic tas en die leegde ik om de zoveel tijd in het brengparkje.
Dus mijn kleine klikko zit nooit propvol. Ook omdat ik weinig kant-en-klaar dingen koop en fruit en groente nooit in verpakkingen koop, maar gewoon 'los' in de boodschappentas mieter. En papier breng ik ook apart weg. Net ook weer, in het kader van opruimen, weer wat dozen opgeruimd.
Viel me trouwens op toen ik vrijdag in het donker naar huis fietste dat ik allerlei fietskoerierbezorgers tegen kwam. Pizza, Sushi, Febo zelfs. Heb nog nooit wat laten bezorgen. Hooguit een keertje Chinees afgehaald, maar dat is ook erg jaren 80 van de vorige eeuw. Dat Chinese restaurant (& afhaal) zit er allang niet meer. Uitstervend soort restaurant.
Nu eerst naar de Kringloop; snel even spullen brengen. Dan is het maar weer uit mijn huis. Dat voelt al opgeruimder. Gebruik maken van mijn opruim-mood.
En thuisgekomen direct door met opruimen. Kastje waar de spullen voor de kleinkinderen liggen opgeruimd en alles wat daar niet hoort, uitgezocht en voornamelijk weggegooid. Mijn dochter gaf wel aan dat ze dat nog wel een keer ging uitzoeken, (oude school- en werkdingen) maar spullen van zeker 7 jaar oud gaan nooit meer uitgezocht worden en was trouwens allemaal rommel. Boeken zijn ook al te oud om te verkopen. Toedelodokio! Weg ermee. En direct doen dus.
Dan ook maar de voortuin aangepakt. Snoeien en bladeren weggeveegd (nutteloos eigenlijk want de bladeren uit mijn Kersenboom moeten nog eraf vallen). Maar ik heb mijn straatje weer schoongeveegd. :)
Alle bladeren van de straat verzamelen zich in mijn hegje en eronder, dus even een beetje opgeruimd.
Er zit tamelijk veel vocht in de lucht, want het duurt lang voordat vooral mijn jeans droog zijn. Dat is in de zomer anders. Maar goed; geen vocht van drogend wasgoed in huis, dus niet miepen.
Toen ik vanochtend de tuindeur open deed en de hordeur ook maar haha en ondertussen de meterstanden op ging nemen in de gang, lag er ineens een drolletje in mijn huiskamer. Een drolletje?????? Nee toch?
Leek niet op kattenpoep (dat stinkt meer en is groter) dus maar gaan zoeken welk dier dacht dat hij even vrolijk binnen kon poepen. Ik kom uit op een egel. Zou die ook zo snel weer de kuierlatten hebben genomen? Hij/zij is welkom in mijn tuin - altijd genoeg slakken, maar binnen doen we maar niet. Nu de deur maar open houden, mocht hij nog ergens binnen zitten dan kan de egel weer naar buiten. En een lekker plekje zoeken om te overwinteren.
Al kan ik me voorstellen dat een egel nog niet aan winter denkt. Het is nu 20 graden met de zon op mijn terras.
Oh....tot de conclusie gekomen dat ik dat drolletje kennelijk zelf mee naar binnen heb gelopen, onder mijn tuin-schoenen (nou eigenlijk namaak-croqs) toen ik gisteren de voortuin aan het snoeien en opruimen was. En als blinde vink dat niet gezien had en dus drolletje in de gang lag (dacht dat het los blad was; later op te ruimen/vegen) en onder mijn binnenbirkenstocks mee naar binnen nam.
Maar hoop echt dat er een egeltje in mijn tuin zit. Zeer welkom! Loop maar om door de brandgang en dan hoppa...zo naar binnen! Geen muur of hek en genoeg verstopplekken.
Ga nu lekker even buiten de weekendkrant lezen en genieten van de zon. Want na dit weekend wordt het weer 'normaler' weer. Mag ook wel, want dan is het ook al weer bijna November. Nu nog even lekker in een T-shirt zonder jas buiten zijn. Zalig!
Neem expres een trein (of soms wel twee) eerder zodat ik:
a. kan zitten in de trein en
b. nog even rustig kan bijtrekken van de reis en wat extra werk kan doen voordat ik aan het werk moet en
c. Nog even koffie kan halen voor mijn collega's en mijzelf. Waar ik meestal zit, mijn werkplek, is er geen tijd of gelegenheid om koffie te halen.
Rolde de streekbus uit en liep al automatisch naar de roltrap van het spoor waar over 3 minuten de intercity van 07.14 uur zou vertrekken. He...niets op het bord te zien?! Vertraging of zo?
Raar...ook niet op een ander spoor? Wat nu? Het boemeltje nemen? Dan doe ik er een kwartier langer over totaal. Over Amsterdam reizen dan maar, had nog een paar minuten voor die Intercity vertrok. Snel op de app gekeken voor de aansluiting daar en dat viel mee gelukkig. Niet als een gek haasten. Gewoon als een gek lopen. Heb een hekel aan overstappen (weer slepen met je tassen), maar geen andere optie. Want de volgende intercity rechtstreeks naar mijn station was ook nergens zichtbaar en reed dus ook niet.
Op de NS Reisplanner zijn alle rechtstreekse intercity's vanaf mijn station doorgestreept aka onzichtbaar. Dus ik moet als ik er snel wil zijn toch voorlopig over Amsterdam reizen. En doe er langer over. En ben een kwartier later dan ik zou willen op kantoor. Dus dat of het boemeltje, die dan bij iedere dikke boom stopt. En bij sommige dikke bomen ook nog lang stilstaat. Of ik moet overstappen op Dikke Boom Station. Nog steeds is het resultaat een veel langere heenreis.
Bij nazoeken blijkt dat volgende week ze er weer instaan. De intercity's. Maar nul waarschuwing vooraf gelezen. En ben daar best wel alert op.
Nu gooi ik in het Universum dat Scotty me gewoon vanaf nu overal heen beamt. Geen volle treinen, bussen of perrons of door de regen naar de bushalte fietsen, gewoon bzzzzzzzzzzzzzz....in de gang met mijn werkoutfit en laptop upgebeamt worden naar de werkplek. En dan ook graag weer terug op tijd. Nul tijdverlies. Wacht...ik laat mezelf tegelijkertijd klonen, dan kan die kloon naar het werk en ik lekker met mijn kleinkinderen spelen of ze naar school brengen of door de bladeren rollen. Win-win!
Bezig met mijn begroting 2023. Twee scenario's. Of eigenlijk drie. Eentje met een inkomen uit salaris en eentje met een WW-uitkering (70% van huidige bruto salaris) en dan na 2 maanden (verwacht ik) hoppa....in de bijstand (Ossenworst scenario).
Nog steeds, rekening houdend met scenario 2, zoveel mogelijk aan het schrappen in 'leuke' maar niet echt noodzakelijke dingen, zoals abonnementen op een krant, omroepvereniging, online lezen, museumjaarkaart etc. En daarbij goed bedenken waar ik wel energie van krijg, dus NIET schrappen nog. Het enige wat ik tot nu toe en al die magere jaren hiervoor nooit heb opgezegd is mijn bibliotheek-abonnement. Daardoor kan ik wel veel lezen, zonder hoge kosten, kranten bekijken, tijdschriften zonder ze zelf te hoeven kopen of een abonnement erop te hebben. En na het lezen weer terugbrengen, dus ook geen stapels 'bewaarspul'.
Musea ben ik het hele afgelopen jaar erg weinig geweest. Vooral ook om de reiskosten erheen. Alsof ik me totaal niet meer 'vrij' voel om lekker te genieten. Eigenlijk sinds dat zwaard van Damocles boven mijn werkhoofd hangt. Bange sneu-neus geworden. Dat doet stress kennelijk met mij. Ik trek me terug uit tsja...uit het leven.
Niet doen Citroen!
Dat ik niet meer (of slechter) kan zien dat er nog genoeg opties zijn en dat ik ook tijd mag nemen om te niksen, te genieten van het leven en dat werk uiteindelijk maar werk is. Dat ik de dagen waarop ik niet werk ook met gewoon leuke dingen mag vullen, niet alleen nuttige zaken. Of helemaal niet vullen. Gewoon lanterfanten.
Dook de schuur en en moest daar van mijzelf een kwartiertje schatgraven en die schatten doorgeven aan de Kringloop. Niet meer dingen bewaren voor "misschien krijg ik er dan wel zin in om dat neer te zetten", maar loslaten. Dus direct in de fietstas en dan zo meteen even een ritje Kringloop. ALLEEN brengen.
Ook in de voorraadkast hetzelfde gedaan. Daar staan ook vazen, glazen objecten, plantenpotten en ik vond nog een fonduepan die ik al zeker 20 jaar niet meer gebruik. Ze mogen 'm ook weg mieteren, maar ik hoef deze pan (grote doos zeg!) niet meer mijn ruimte in te laten nemen. Vooral omdat ik er al zo lang niets meer mee doen.
En wie gaat er in zijn eentje fonduen?
En zo 1999 fondue. Met zo'n brandertje eronder. Met spiritus. Mijn fietstassen zitten al propvol en die zijn groot, heel groot, dus dat voelt wel als een goed gedane opruimklus.
Die pan kan er niet eens meer bij. Voor de volgende ronde dan maar. Ga....dan!!!
Daarna rondje 'stad' gelopen, maar omdat ik vooral aan het weggeven ben, vond ik het ongepast om direct weer nieuwe dingen te gaan kopen. Dus daarna via het bos richting huis, in het bos nog even lekker bij het meertje gezeten. Niemand te zien en het was nog wel prachtig weer. Was gewoon in mijn zomerjas met daaronder een T-shirt. Bijna zweterig.
Ook nog weer een sollicitatie de deur uitgegooid. Nou ja, de digitale deur dan. Alweer goed nagedacht wat mij voor die functie aantrekkelijk maakt voor de werkgever en daarop mijn brief geschreven.
Als bestuurder van een door onder andere mijzelf opgerichte stichting had ik toen regelmatig contacten met de instellingen die in de vacature staan. Dus hoop dat dit een plus is.
Oh ja...nog even bedenken wat ik naar mijn werk aan doe voor Powerrrrrrrrrrrrrrrrrrr-outfit (voor mij powergevend dan he...), klaarhangen inclusief schone onderbroek en dan is het weer gedaan voor vandaag.
Precies op de juiste tijd moest ik reizen om thuis verder te gaan werken. Op tijd om de gedeeltelijke zonsverduistering te zien. Want ook precies op dat tijdstip, kwam de zon achter de wolken vandaan en achter het gebouw waar ik werk. Bijna symbolisch.
Prachtig dat hapje uit de zon. Een soort Pac-Man gevoel. Maar zo blij dat ik het kon en mocht zien. Gewoon gratis.
Alleen maar even omhoog kijken, met zonnebril. Op dat grote plein stond ik daar als enige te genieten. De rest had haast of wist het niet. En thuisgekomen was het alweer voorbij.
Een hoge piet zou vorige week langskomen, maar niet langs mijn werkplek, nee; niet nodig en ik snap precies waarom. Dan ziet hij onze stagiaires met twee uur ervaring natuurlijk die het werk van medewerkers uitvoeren. En dat willen we natuurlijk niet wereldkundig maken. Al VerRuttiaanst mijn leidinggevende dit ongetwijfeld ook weer prachtig. Dat een ervaren kracht meekijkt. Oh ja, die zelf ook maar 2 ervaringen heeft, maar dat is ook ervaring uiteraard.
Ooit las ik dat je 10.000 uren moet hebben gedraaid wil je echt routine hebben.
Niet op reageren Lena. Is totaal zinloos en meerdere collega's zijn hier al op stukgelopen of een burn out door opgelopen. Of gewoon weggegaan. Zo goedkoop mogelijk is het beleid zo lijkt het.
Hoorde dat er alweer een collega is opgestapt.
Wat zou ik graag in zijn sollicitatie-schoenen staan; kunnen zeggen dat je weggaat omdat je iets hebt gevonden en niet omdat je weg moet omdat het werk 'op' is. Mijn werk niet nodig is daar. Dat gaan stagiaires doen. De klok tikt door en ik heb het gevoel dat ik keihard de boot ga missen.
Dan laat ik me dus regeren door de angst weer terug te vallen in het grote niets. En zelf weer een niets te zijn. Met niets.
Daar wil ik niet meer zijn, niet in mijn hoofd en niet fysiek, dus moet ik slimmer solliciteren. Nam expres twee treinen later, zodat ik kon zitten. Had die ook nog vertraging, dus feest. Maar niet zeuren; zitten kon ik. Net als in de bus terug. Had een stuk van de zaterdagkrant mee, dus kon ook nog lezen. Zeur niet zo! Trouwens; niemand om tegenaan te zeuren, dus dat schiet ook niet op.
Thuisgekomen mijn relaxoutfit aan (nachtkleding alvast), kleding voor morgen uitzoeken dan hoef ik daar helemaal niet meer over na te denken.
Eten had ik al uit de diepvries gehaald, dus opwarmen en klaar. Erop letten dat ik op tijd naar bed ga, zodat ik voldoende slaap krijg.
De boot missen, de trein aan me voorbij zien rijden; allemaal dynamisch en kennelijk voel ik me dat nu geheel niet. Hoe kan ik dat veranderen?
Kon er uren (ok; beetje overdreven) vooral naar kijken; mijn te volle voorraadkast. Waar moest ik beginnen? Totdat wijze raad van the Flylady me te binnen schoot. Zet je timer op 15 minuten en begin gewoon. Gaat de timer af dan ben je klaar. Dus dat maar gedaan. En had al direct een mand met lege glazen potten in het zicht. Heb ik die ooit nodig gehad? Ga ik die nog gebruiken? Word ik opeens een fanatieke jammaker? Nou nee...
Dus niet in je huis bewaren, maar in de glascontainer. Kunnen ze recycled worden. Stopte ze onmiddellijk in een plastic tas en daarna ook meteen afgevoerd naar de glasbak. Zodat ik niet later nog even kon terugkomen op 'weg ermee'. Begon het ook nog te gieten, dus lekker net op thuis weer thuis.
Dat scheelde alweer een stukje plank en die ruimte kon ik goed gebruiken om mijn voorraad (in bakken met deksel voor bloem, meel, suiker en dat soort aanvreetbare waar) anders in te richten. Vooral kijken naar wat gebruik ik werkelijk regelmatig. Wat maar een paar keer per jaar en wat eigenlijk nooit. Dat laatste mag dan naar de Kringloop of een weggeefkastje bij de kerk hier in de buurt. Let ook op de houdbaarheidsdatum. Geen oude zooi weggeven.
Zo; dat voelt beter; iets nuttigs gedaan en de eerste stap gezet. Merk dat ik door de week er bijna niet aan toe kom. Laat thuis van mijn werk en eigenlijk geen puf meer om iets nuttig te doen, behalve eten koken en afwassen. Maar dit is toch wel prettig; de controle terug krijgen over chaos.
Uiteraard kan/mag ik zo vaak de timer zetten als ik zou willen. Maar niet overdrijven en de hele dag opruimen. Dan sla je door. En dat is ook weer niet gezond.
Maar merk wel dat dit me motiveert om door te pakken. Iedere dag iets. En omdat de klikko geleegd wordt nog fijner om de weggooizaken echt weg te mieteren.
Kleding voor de werkdag uitgezocht en klaar gehangen. *Eerst even kijken of het niet regent in de ochtend als ik naar de bushalte fiets*
