zaterdag 8 februari 2014

Zaterdagzwijmel

Vond onlangs bij het opruimen van de zolder mijn cassettebandje van deze zanger. (voor de jongeren onder ons zal ik een foto van een cassettebandje toevoegen!!





Grijsgedraaid!. Mijn cassettespeler (een oerlelijk ding; design was toen nog helemaal geen issue) stond op een nog lelijker kastje wat ik van thuis had meegekregen in mijn eerste kamer in de D omstad. Vooral de tekst gaf me hoop. Ook ik zou toch ook wel eens iemand tegenkomen. Er is toch ook iemand die zelfs mij aantrekkelijk vind?

Nu denk ik; dat kon alleen maar ellende worden met zulke gedachten en overtuigingen in je hoofd. Dat je valt voor de eerste de beste kerel die ook maar een greintje aandacht aan je besteedt, omdat je zelf niet weet dat je recht hebt op 100% en niet slechts de kruimeltjes. Dat je zorgvuldig mag zijn aan wie je jezelf geeft, met wie je in zee gaat en aandacht niet verward met liefde. Of geilheid. Of nodig zijn.

Maar ja...het leven is een leerschool en kennelijk heb ik nog steeds geen diploma. Misschien alleen maar een certificaat.


donderdag 6 februari 2014

Mad about the boy

Ben momenteel het derde dagboek van Bridget Jones aan het lezen; Mad about the Boy en ik moet eerlijk zeggen. Ik vind het een beetje tegenvallen.






Alsof de beste Bridget, die nu vijftig+ is, helemaal geen diepgang heeft verworven en nog net zo oppervlakkig met haar gewicht en het aantal keren dat ze dingen doet bezig is neurotisch bij te houden als toen ze een nogal oppervlakkige dertiger was, single en op zoek naar Mr Right.

Die Mr. Right vond ze, maar is ze helaas ook weer kwijtgeraakt. Dat is het leven zeg maar, maar er is werkelijk bijna niets wat me aan een vrouw van haar leeftijd doet denken. Ja, ze heeft nu 2 kinderen en is druk bezig met halen/brengen/ontluizen/school/huiswerk en haar werk en dat soort dingen (hartstikke jonge kinderen ook nog in mijn ogen, maar goed...die van mij zijn oud genoeg om mij Oma te maken en ik kreeg ze dan ook jonger dan nu de gemiddelde leeftijd is om moeder te worden). Ben ergens halverwege het boek, dus misschien komt de diepgang nog en tsja...is dit uberhaupt een boek om diepgang te verwachten. Het is kennelijk allemaal luchtig en hilarisch.

Ik hou er wel van en ben reuze fan van de eerste twee boeken en films en natuuuuuuuurlijk de geweldig Mr. Darcy.


Maar vertel me nou niet dat iemand van 50+ nog precies hetzelfde doet en denkt en belangrijk vindt als toen ze 35 was.

Of wel? Vertel eens...

Ik ben zelf eigenlijk pas een beetje gaan ontdekken wie ik ben toen ik ver in de veertig was en eigenlijk pel ik nog iedere dag meer lagen van mijn bol af (een ui is ook een bol toch?). En nog ben ik er niet. Is wie ik durf te laten zien niet de echte Bridget Jones.


woensdag 5 februari 2014

Eén ei is geen ei, twee ei is een Paasei.

Ze zijn er al weer....Paaseitjes. En de rest van de Paasmeuk.

Wat vroeg!! En ook weer niet. Ik had al verwacht dat ze rond 2 januari in de supermarkten zouden liggen. Sinterklaasspullen/pepernoten kan je toch ook al rond september kopen?

Het doet me deugd dat ik er allemaal gewoon aan voorbij kan lopen, behalve dan dat ik even mijn mond weer dicht moet doen, omdat die op stand : OMG stond.

Vandaag mijn vest afgemaakt. De rand die ik eromheen had gebreid was te strak, dus nog maar een extra pen erbij genomen, met een stukje Buddie erop. Je zou zeggen; die is werkloos dus dat is in een poep en een zucht klaar. Toch is dat kennelijk niet zo. In mijn voorraad knopen gelukkig nog 4 dezelfde grote knopen gevonden en die erop genaaid. Alle draadjes afgehecht en afgewerkt. En nu bedenken wat ik nu ga doen. Qua breien dan.

Het was vandaag Anti-uitsteldag; dus wat klussen gedaan die ik niet zo leuk vond. Ik mailde o.a. met mijn vorige energieleverancier; wanneer kon ik de eindafrekening verwachten? Ze belden me binnen een uur al terug met een goed en duidelijk antwoord op mijn vraag. Ik complimenteerde de dame van de klantenservice. Doen ze netjes. Verder, in het kader van Februari - ruim je rommel op-maand, ook weer een kwartiertje op zolder dingen uitgezocht, koelkast uitgezocht op biologische experimenten (niks weg te gooien, ik eet alles op) alleen schoongemaakt dus.

Doe mee met de Nationale Eettest. Eens kijken wat mijn theoretische kennis is. Leuk en grappig.

dinsdag 4 februari 2014

Bedgewoonte

Vandaag al teruggebeld door therapeutencentrum en van de week word ik gebeld voor een intake. Er is een wachttijd, maar kan waarschijnlijk half maart aan de bak.

Natuurlijk ben ik al een tijd 'aan de bak' maar dan met iemand die mijn gedrag doorziet en me kan helpen om ingesleten overtuigingen weg te slijpen.

Gisteren had ik veel energie en doordat de zon pal op de ramen stond maar ook nog even de ramen gelapt, naast mijn gewone huishoudklusjes.  Met mijn magische paarse huishouddoeken van de vliegende dame. Werkt echt. Ik gebruik ze ook in mijn badkamer om, zonder chemische middelen, alle kalkaanslag van de tegeltjes in de douche te verwijderen. Ze geeft aan dat het beste middel spierkracht is. Gewoon elke dag een stukje met desnoods de shampoo waar je je haar mee wast (zeep is zeep) en dan worden die tegels echt wel weer glanzend.
Het scheelt dat ik veel geduld heb, maar ik zie heel langzaam weer glans inderdaad. Heeeeeeeeeeeeel langzaam.

In de middag een stuk gelopen en ook nog een uurtje gestudeerd, buiten de sollicitatie-activiteiten natuurlijk. Soms voelt het alsof ik op Kantoor Citroenvlinder zit. Elk uur is gevuld met nuttige zaken.

Wat ik heerlijk vind, is dat ik bedacht dat toen het wat kouder werd, ik een oud een-persoonsdekbedje van één van de kinderen over mijn eigen dekbed kon leggen en daar dan weer mijn bovenste doorgestikte sprei overheen. Ziet het er nog steeds fraai uit. Normaal heb ik dan 2 laagjes (mijn dekbed is oud en dun) en nu 3. Dat scheelt en daardoor slaap ik beter. Dus maar op mijn verlanglijstje voor mijzelf een nieuw dekbed zetten. Maar zo stom toch...dat ik nu pas zoiets bedenk. En me dat gun. En nee...de kachel doe ik nooit aan in mijn slaapkamer, dat vind ik niet lekker slapen. Vaak staat ook het raam nog op een kiertje.

Volgens mij is dit onderdeel van zachter voor mezelf zijn. En dan heb ik het over zoiets simpels als een lekker warm bed. Helaas zonder dito man erbij.



maandag 3 februari 2014

Als een bol

Vanochtend naar de huisarts geweest voor de verwijsbrief om therapeutische ondersteuning te krijgen en teruglopend vond ik dat ik wel een bemoediging verdiende. Ik deed een diepte-investering van euro 1,75 en kocht 3 hyacintenbolletjes. Die deed ik vervolgens in een rekje wat ik al een tijdje had en die in mijn schuur opgeslagen stond.
Vond die bollen wel symbolisch voor wat ik zou moeten voelen, weten.

Ik heb alles in mij om te worden die ik ben. Die bollen hebben geen bemoediging van buitenaf nodig, maar wel aandacht en de juiste bemesting om een bloeiende hyacint te worden. Prachtige kleuren en heerlijke geuren. Ze zullen geen tulp worden. Dat hoeft ook niet, want ze zijn in oorsprong prachtig. Als hyacint. Blauwe, Witte, Roze en waarschijnlijk nog wel meer varianten zijn er. Zit allemaal in die bol.

Leg je de bol in een donkere schuur, dan komt er geen prachtige bloem uit. Zet je de bol op water of in de aarde, dan wel. In het licht. De bol heeft dus een aantal zaken nodig om tot bloei te komen. Anders is de bol nog steeds een hyacint, maar zonder bloei. Deze maand ga ik dus op zoek naar bemesting en licht en luchtigheid.




zondag 2 februari 2014

Met minder geld meer tijd volmaken


Een aspect waar je maar weinig mensen over hoort - want kennelijk is het nogal iets waar je liever niet over spreekt, is het feit dat als je je baan verliest en een uitkering krijgt, je ook een ander sociaal leven hebt/krijgt Als je daardoor inderdaad een stuk minder inkomen hebt. Ik heb het niet over mensen die een riante oprotpremie hebben ontvangen en ook nog een partner hebben die het verlies financieel prima kan opvangen. Of daarvoor al een goede buffer hadden en financieel niet veel inleveren.

Sowieso ben je je week/weekend indeling in het begin kwijt. Iedere dag is leeg - zo voelt het en de noodzaak om al om 06.30 op te moeten staan om voor de file uit naar je werk of naar een klant te rijden, is er niet meer. Die auto is er niet meer.

In mijn geval dan. Ik ben alleen en heb ervoor gekozen om geen auto aan te schaffen. Om te kijken hoe het bevalt om met het OV te reizen (als ik al reis!) en voornamelijk alles in de buurt op de fiets te doen. Bevalt prima en is ook nog eens goed voor de conditie en portomonnee, die fiets dan, maar wat is OV duur (geworden).

Even een ritje naar een grote stad in de buurt met de bus is zo al euro 5,--. En dan heb je nog niets. Of zelfs maar naar ons centrum, ook een paar euro. Dus, gezien de grote hoeveelheid vrije tijd, zou je kunnen veronderstellen dat je vaker eens een dagje gaat stadten. Ik bekijk wel regelmatig hoe ik dan toch af ten toe eens uit mijn cocon kan komen en toch kan reizen. Fijn dat ze die kaartjes hebben van de K ruidvat of Blokker.
Maar moet dit echt budgetteren en de luxe die ik voorheen had, met mijn lease-auto van de zaak en brandstofkaart, om zo maar...als je daar zin in had aan het eind van de avond de zon in de zee zien zakken, of op een zondag naar kennissen te rijden of naar een mooie stad of gewoon even bij familie langsgaan, dat kan niet meer zonder daar over na te denken. Of na te rekenen.

Als je een groot budget hebt kan dit wel, maar ik merk dat, nu ik eindelijk een buffertje heb, die buffer eigenlijk intact wil laten voor nog zwaardere tijden en die niet wil opeten aan zomaar even ergens naar toereizen.

Ook valt het me op dat ik daardoor een veel kleinere sociale kring heb. Ik reis niet wekelijks een paar keer met de bus, gewoon voor de lol even ergens anders zijn. Ik fiets dan wel, maar dan is je reikwijdte toch kleiner en met prutsweer is de lol van ergens anders zijn er voor mij snel af (ja...luxepaard). En in een vinexgemeente wonen is qua leuke dingen zien niet erg avontuurlijk. Voornamelijk saai, winderig en heel erg op gezinnen ingericht.

Het gemak waarmee ik voorheen dus overal naar toe kon, dat is verdwenen. En daarmee kennelijk ook het gemak waarmee mensen bedenken, dan ga ik toch even naar haar toe. Het steekt me dat familie met vier auto's niet kunnen bedenken dat het voor mij niet mogelijk is om spontaan langs te komen, omdat me dat gewoon 25 euro kost. Die ik moet budgetteren. En als ik dan zie dat het al weer twee jaar geleden is dat die vier auto's bezittende familie de weg naar mijn huis vonden (op hun vier tomtom's) vraag me ik af of dat dan in balans is. Of ik uberhaupt op bezoek van dat soort mensen zit te wachten.

Maar ook of ik niet teveel in de slachtofferrol zit en boehoehoe wat ben ik toch zielig met mijn uitkering. Ik denk ook dat het onbegrip voortkomt uit het nooit hoeven ervaren hoe het is om met veel minder inkomen rond te moeten komen. Die familieleden waar ik het over heb, hebben nog nooit te maken gehad met verlies van baan en/of inkomens. Of zeggen heel arrogant dat echtscheiding iets is wat hen nooit zal gebeuren. En bedankt.

Wat ik in ieder geval heb geleerd is dat ik beter voor mijzelf moet zorgen. Op financieel gebied. En dat doe ik nu ook. En dat betekent dan dus ook keuzes maken en niet meer zoveel reizen en dit beperken tot wat je budget je toelaat. Maar wel kijken hoe je toch kan krijgen wat je hebben wilt. Dus maak ik inderdaad graag gebruik van de opties van een dag reizen voor 16 euro door heel Nederland en dan met mijn museumjaarkaart (Moederdagkado) mooie dingen zien. Die me weer inspiratie geven, mijn ziel voeden. (Jemig....dit klinkt wel hoogdravend zeg...). Maar gewoon even iets anders dan mijn eigen woning, straatje of winkelcentrum.

En vraag ik me echt af dat als je gewoon moet reizen, door ziekte naar een ziekenhuis of behandelaar, hoe regel je dit dan. Niets voeding voor de ziel maar pure noodzaak. En realiseer ik me ook weer dat ik zeur.

En niemand houdt van zeurende zure ouwe wijven. Ik ook niet.




zaterdag 1 februari 2014

Zaterdagzwijmel

Ooit ging ik met werkweek op de HAVO naar een voorstelling van deze man, in Parijs. Geweldig!!! We zagen hele kleine poppetjes op het podium want we zaten echt helemaal op de allerlaatste en hoogste rij, maar wat een energie!

En in de Franse les ontleden we zijn teksten. Wat zong hij nou (toen had je nog niet het even snel opzoeken via google en hoppa hele songteksten verschenen, maar luisterde je de LP of het cassettebandje gewoon 250 keer achter elkaar af, telkens weer dezelfde zin...wat zong hij nou?

Erg leuke Franse lessen waren dat.