vrijdag 18 april 2025

Huilende collega´s

Van de week werkoverleg gehad en het was een complete chaos vond ik. Leidinggevende gaf pas de agenda door toen we begonnen. Hield zich vervolgens niet aan de volgorde van de agenda en vergat daardoor ook de helft. Hij had dus geen leiding, geen controle en geen plan. 

En werd denk ik ook overrompeld door de heftigheid waarmee mijn collega´s en ik zaken op tafel legden. Omdat ik wel altijd alles noteer, kon ik heel makkelijk terugkijken wanneer het Grote Beloven was begonnen en er nu nog niets is gewijzigd. 

Toen hij ook nog tegen mij de riedel begon of ik wel wist hoe duur het is om mensen aan te nemen...my God. Denkt hij dat ik geen inzicht heb in grote mensen zaken of zo? Terwijl ik toch echt op HR afdelingen heb gewerkt, of bij Financiele zaken van bedrijven en precies wist hoe personeelskosten drukken op het budget. Maar voor hem ben ik dan kennelijk maar een omaatje die nog een paar jaartjes hoeft.

Gaf hem aan dat ik echt niet uit een ei kom en dat zeker snap. Maar halfbakken oplossingen zoeken en mensen aannemen die het niet kunnen en dan telkens weer dat inwerken voor snot. Dat is duur! Daarmee hol je ons, de bestaande medewerkers volledig uit. 

Plus de zaken waar wij hem op attent maken, daar wil hij niet aan. Zachte heelmeester op dat vlak. Er zijn collega´s die hem zo om hun vingers winden. 

Dus was er ook geheel klaar mee. 

Voorgesteld dat ik volgende week een dag helemaal thuiswerk in plaats van op de helft snel naar huis te reizen en dan een half dagje kan thuiswerken. Plus aangegeven dat ik denk dat ik anders ook ga omvallen. 

Beetje emotionele manipulatie mag toch wel? 

Maar tsjonge...dit gaat niet fijn.


donderdag 17 april 2025

Projecteren

 Projecteren kan je leren! En altijd van je af projecteren.

Toen ik mijn moeder bezocht zat ze met een andere dame nog in de huiskamer, de anderen gingen in het restaurant op de begane grond koffiedrinken. Ik vroeg haar of ze dit ook wilde. Maar nee, lekker rustig nu juist. Daar had ze zeer behoefte aan.  En daarom  kozen zij en die andere dame er juist voor om op de afdeling te blijven. 

Dus projectie wat iemand al eerder stelde, nou nee. En later, toen we even naar haar kamer verhuisden, gaf ze aan zich te storen aan de constante harde stemmen van sommigen. Die zijn zo dominant aanwezig, gekmakend vond ze soms. 

Ze geniet wel ervan als het harmonieus en gezellig is. Samen lunchen en samen eten.

Vroeg bij de verpleging na of het klopt dat mijn moeder ziek was geweest, wat ik van mijn tante hoorde. `Ja, klopt, de hele afdeling en nog een andere afdeling had een buikvirus opgelopen en ook de verzorging.`. Och..dat vond ik heel rot voor iedereen. 
Verder gaven ze aan dat mijn moeder nu een blaasontsteking heeft en daar medicatie voor krijgt. Arme moeder, ze slikt nooit iets. En zegt dat als het wel moet - bij haar heupoperaties -  dat ze niet goed pillen kan slikken, nog voordat ze het probeert. Ze had gelukkig geen pijn. En dronk ook goed dus hoop dat ze er snel vanaf is.

Gaf ook aan dat ik dit allemaal niet van de contactpersoon voor de familie heb gehoord en dat best wel vervelend vind. Mijn neef die aan de chemo zit en dan zijn moeder op bezoek bij een afdeling die allemaal buikgriep hebben. 

Nee, bewindbroer noemt dit alles transparant zijn. Hoe doorzichtig!

woensdag 16 april 2025

Dwingeland

Vraag me af waarom je in de laatste fase van je leven opeens heel anders met gezelschap om moet gaan dan bij je past.

Moet je nu ´verplicht´ gezellig gaan doen met 8 wildvreemden die toevallig dezelfde ziekte hebben. Moet je vooral veel in de gezellige, maar supervolle huiskamer doorbrengen met die acht mensen die je niet zelf hebt uitgekozen tot je kennissenkring, met de hele dag de tv op Andre Rieu?

Nee, door je liefhebbende kinderen bedacht.

En wordt er geschreven dat wij, de kinderen, vooral smoeders niet teveel alleen op haar kamer moeten laten verblijven, door daar apart met haar te gaan zitten, maar altijd en immer in de huiskamer moeten zijn. Zodat ze binding krijgt met die mensen. 

Mijn moeder genoot van rustig op haar zelf zijn. Ze heeft jarenlang het heel druk gehad met het opvoeden van zes kinderen en een moeilijke relatie met haar echtgenoot. Als ze dan even tijd voor haarzelf kon vinden, dan het liefst in een rustige omgeving. Of een boek lezen. Of in haar tuin werken. Ze vertelde me altijd dat ze het liefste naar een huisje in het bos zou willen verhuizen. Lekker rustig!

Mijn moeder genoot ervan om als in februari de zon tevoorschijn kwam, in haar tuintje de eerste stralen te kunnen opvangen, door op haar keukenstoel op haar terras daar, te genieten van de zon op haar gezicht. Alleen. Zonder gezanik om haar heen.

En nu ´gezellig´altijd mensen om haar heen. Zelfs haar wc en badkamer moet ze delen met iemand. Omdat dit zo goed door haar kinderen is bedacht. 

Nou hoezee. Wat een geweeeeeeeeeeeldige kinderen heeft ze toch. Die aangeven dat we dan niet langer dan een half uurtje op bezoek moeten komen. En niet meer dan drie keer per jaar in het restaurant met haar uit eten gaan hoor! 




dinsdag 15 april 2025

Moe, moeier, moeder

 En zo blij dat ik al heb gedacht aan een maaltijd. Dat is fijn thuiskomen. 

Het was heul druk weer op mijn werk. Met in de ochtend nog een huilende man aan mijn balie. En uiteraard weer een paar minuten voor sluitingstijd.
 Breedsprakig (lastig als Nederlands niet je Moerstaal is), maar vooral gehoord willen worden. Dat zijn ex de boel manipuleert en iedereen er kennelijk in mee gaat. Want zo zielig en ze doet zich zo keurig voor bij anderen.

Tsja...ik heb zo'n broer meneer, wat zeg ik; wel twee en een zus. Waarvan er twee niet eens bloedeigen zijn. Maar wel bloedvervelend.

Maar dit alles hield ik  voor mijzelf.

Dus maakte een afspraak en de man dolblij want kon op korte termijn, door uitval van een andere afspraak. 

Begon de dag al met een vlek op mijn shirt, net nadat ik me had aangekleed. Mmm....ander shirt maar pakken, andere kleur, maar past wel in schema wat ik in mijn hoofd had en dit shirt maar even met ossengalzeep insmeren. Wist niet wat voor vlek het precies was, maar dit helpt altijd. 

Bus vroeger genomen om niet als een hijgend hert naar de trein te moeten hoppen. Had maar één minuut vertraging.

Zo grappig dat ik dan ruim een half uur lang de enige op kantoor ben. Zelfs wel 3 kwartier schat ik in. Meteen ging de telefoon onafgebroken voor afspraken. 

Mijn lunchpauze ging op aan de huilende man. Maar dat was niet zo heel erg. Wel even kunnen sparren over de mensen die vandaag weer langskwamen. 

Weer een heel divers rijtje mensen.

Nu afsluiten en opslaan en nog even niets doen en dan op tijd naar bed. Oh ja, even bedenken wat ik morgen aan doe, want regen is de verwachting, dus in ieder geval de regenjas. 

Regen; goed voor de natuur. Voor mij wat minder, maar niet zeuren.

Niet
Zeuren!





maandag 14 april 2025

Leven

 Philip Roth: ‘Life is just a short period of time in which you are alive.’

zaterdag 12 april 2025

Laten we zacht zijn voor elkaar

 Had van de week een hele fijne afspraak met een vriendin in een leuke stad en het was ook nog eens droog en zonnig. Fijn om elkaar weer te zien en te spreken. 

Belde met mijn tante hoe het met haar man en zoon gaat. Sprak mijn oom zelf die vertelde een blaasontsteking te hebben en daardoor achteruit was gegaan. Hun zoon heeft net zijn eerste chemo gehad, maar het ziet er allemaal niet zo voorspoedig uit. Alleen zijn vrouw mag hem bezoeken en dan nog onder allerlei beschermingsmaatregelen. 

Het was een lang telefoongesprek en ik was daarna ook moe van alle indrukken.

Ook hoorde ik van mijn tante dat mijn moeder ziek was of geweest, ze had last van een noro/virus. Wat ik al voorspelde is dat mijn Bewindbroer daar dus nul over communiceert. Niet met de 3 afvallige zussen en broer in ieder geval, maar ook niet met de nog enige tante en oom.

Dus ik vrees inderdaad de dag dat er een kaartje in de bus valt dat de begrafenis in stilte heeft plaatsgevonden. 

Wil dit weekend graag aan mooie, lieve en zachte dingen besteden. Niet teveel online bezig zijn dus.

Zo blij dat ik gisteren besloot nu eens echt op tijd te vertrekken na een lange werkdag en ik dus de trein wel 20 minuten eerder kon nemen. Die niet vol zat, die op tijd reed en zo was ik ook wel 20 minuten eerder thuis! Nog mooi weer dus eerst mijn bibliotheekboek weggebracht en daardoor een eindje gefietst.

Omdat het mooi weer was waren alle kinderen van tien of ouder ook lekker aan het racen op hun Fatbikes. Is soms aandoenlijk hoe jong het kind is en hoe klein ook en dan zo´n motor onder hun kont die ze nog niet echt beheersen. En bijna omvallen bij het afstappen. Welke ouders kopen die dingen toch? 











vrijdag 11 april 2025

Je verdient het beste. Is dat zo?

Toen mijn allerliefste broer hier was, gingen we even langs de supermarkt om wat inkopen te doen voor het avondeten. 

Hij vroeg me wat ik nou echt het allerlekkerst vind. En of ik mezelf dat gun.

Antwoord op de laatste vraag was nee. Maar ook dat ik doordat ik heel lang zuinig heb moeten leven, ik dat soort First World eisjes naast me neer heb gelegd, want belangrijker was dat ik wat kon kopen. Gewoon boodschappen kon halen, zonder failliet te gaan. 

Elke dag biefstuk (bijvoorbeeld) kan niet. Wil ik ook niet, want ik eet al een hele tijd veel minder vlees. Maar zus, als je wel vlees zou eten, zou je dan jezelf een biefstukje gunnen. Of een moot Zalm. Nou nee. Te luxe voor mijn idee. 

Heb dat wel eens als experiment gedaan. Mocht ik van mijzelf alles kopen waar ik zin in had. Wist ik niks te kiezen! Teveel keuzes. 

Lees een artikel in de krant over hoe kantoorklerken steeds vaker elke dag buiten de deur hun lunch halen in plaats van het aloude broodtrommeltje mee van thuis. Zo herkenbaar hoe de collega´s van mij dat ook doen. Dagelijks, gewoon omdat het kan en geen zin om zelf iets te maken of mee te nemen. Zijn allemaal van een andere generatie en dus andere gewoontes. En kennelijk geld genoeg.

Ik zou dat ook kunnen doen en toch neem ik altijd zelf mijn lunch mee van thuis. Dan weet ik wat ik eet en ga ik me ook niet te buiten aan impuls-aankopen, die vrijwel altijd een verkeerde keus voor mij zijn. Te vet, teveel suiker en niets groens te zien. 

Tenzij ik het 3 weken bewaar.