Stotteren

Mijn wifi stottert. Soms wel, soms niet en natuurlijk als je net - als thuiswerkende - in een belangrijk programma zit te werken, dan wordt je eruit gegooid. Opnieuw inloggen. Heul fijn. Not. Ook nog even lekker naar een podcast luisteren als ik in slaap val is niet fijn, want telkens ligt het netwerk eruit. 

Dus de internetboer gebeld. Leuke medewerker aan de telefoon, die natuurlijk volgens protocol mij niet direct een nieuw modem mag sturen (want het beestje is al tien jaar oud dus ik vind dat het wel mag), maar eerst met de kabel moet rommelen. Die wordt opgestuurd en dan mag ik kijken of dat verbetering geeft. "Want meestal ligt het aan de kabel" (Pagina 2 van het script want ja, pagina 1 ik zie dat u al een aantal keren opnieuw heeft opgestart (aka  haal de stekker er eens uit en (we gaan naar links..doe de stekker er weer in).

Grappig. Modem is al drie keer 'zakelijk' afgeschreven, maar toch eerst zo'n goedkoop coaxkabeltje sturen. Enfin...het was veel te mooi weer om me op te gaan winden. Snap dat die jongen ook maar gewoon zijn afvinklijstje moet afwerken. 

En of ik nog mensen wist die ook lid van de club wilden worden, dan kreeg ik korting. Hahah...klink ik als iemand die aan dat soort acties meedoet? Maar stuur maar door, dan heb jij ook weer je best gedaan. Weet hoe het werkt op het callcenter. We moesten samen even flink lachen daarom.

Wel zeer apart, dat na dit gesprek, wifi stabieler leek. (Even afkloppen). De hele dag al....

Prachtig weer. Was hangt lekker buiten en is al bijna droog als ik het laatste sloop heb opgehangen. Aan het eind van de dag mijn bed lekker fris en schoon opmaken. En omdat gisteren Marilyn Monroe 95 zou zijn geworden doe ik gezellig mijn MM dekbedhoes op mijn bed. 

Doet mij trouwens even terugdenken naar mijn tienertijd. Toen kocht ik bij de V&D op de hippe afdeling van de dameskleding een T-shirt, geheel bedrukt met afbeeldingen van haar, maar dan in stripvorm. Helaas heb ik dat shirt niet meer, zou het ook niet passen, maar was zo blij DAT ik toen zo'n te gek shirt vond en ook nog aankon. Want er was me maar al te goed ingepeperd dat het niks met me zou worden, want te dik. Dus lelijk. Dus leuke kleding die zou ik pas krijgen als ik slank was. Altijd op dieet. Nooit goed genoeg.

Buren maaien hun grasveld van 3 x 4 met een elektrische maaier. Heerlijk geluid. Overtreft bijna de hogedrukspuit. Even timen hoe lang (kort)...10 minuten slechts. Is dat alles? De opwinding niet waard toch?

Administratie weer bijgewerkt. Door mijn werk begrijp ik nog beter hoe belangrijk het is om financieel overzicht te blijven houden. Niet verslappen. En ook niet maar raak uitgeven omdat het nu wat makkelijker kan. 

De rest van de dag veel in de tuin bezig geweest. Met werkjes van niks, maar even niet achter een beeldscherm. Niks hoeven/moeten/verplicht uitvoeren. Wat plantjes die ik had gezaaid in grotere potten gezet. Geen zin om naar 'het dorp' te gaan. Merk dat mijn nieuwe werk veel energie kost, want alles is nieuw en daarnaast nog oude zaken van mijn vorige functie afronden, nieuwe mensen inwerken, zaken en taken duidelijk maken en zo efficient mogelijk werken. En op tijd stoppen. Of pauzes houden. 

Zat nog even uit te vogelen hoe ik toch iets correct uit de printer kreeg. De hulplijnen die bleven stil, dus maar zelf gepield (ja, na werktijd) en By George...She's got it. Trouwens, nu bestellen, morgen in huis, was echt ver na kantoortijd, dus ik KON niet eens dingen printen en op tijd in de brievenbus stoppen. Ik snap dat ik na een paar dagen nog nul routine heb opgebouwd en dat als we straks allemaal weer op kantoor 'mogen/moeten' komen ook dat weer alles veranderen zal. Sowieso weer reistijd. Bah! 

Op tijd weer alles doen, rekening houden met wat ik aandoe (heb ik wel genoeg daarvoor dan?) hoe ik eruit zie, hoe kom ik over. 

Met de huidige verhalen over alles weer normaal rond september, zit het 'oude' normaal er dus ook weer aan te komen. Een normaal wat ik niet ken, want nooit 'normaal' meegemaakt in deze functie. Of dit bedrijf. 

En oh ja....vanochtend als eerste mijn 4 wintertruien (veel he..) naar het rek op de zolder gebracht. Die wil ik voorlopig niet meer aan hoeven. Eigenlijk nooit meer, maar die gedachte laat ik maar even voorbij trekken. Was klaar met de truien. Wil op blote voeten in mijn slippers buiten kunnen zijn. Genieten van alles wat groeit en bloeit. En af en toe kakt.

Als ik kon toveren

 

I vote for funny, easy, and breezy, Cellie. For smiles, giggles, and winks. Serendipities, happenchance, and surprises. Friends, strangers, and admirers. Pink, purple, and green. And blue jeans. This morning. Or tomorrow morning, if you read this late. But that's just me.  It's already started,   The Universe

Aangewaaid.

Ken je dat? Dat je thuis erachter komt dat je brieven voor je werk in kleur moet afdrukken, want anders onleesbaar (in zwart lukt niet en ook niet in 50 shades of grey). Dat de prints die je maakt een header en footer hebben die niet goed zijn (lijkt meer printscreen dan print document) en niemand weet hoe je dat moet oplossen.  

Alle inktvoorraad van die soort zijn al wekenlang in mijn winkelcentrum 'op'. Dus moet ik altijd op de gok ergens heen fietsen. Na werktijd he...

Dus bestelde ik online maar een setje. Morgen in huis. Hoe laat weet ik niet, maar daar ga ik me dus echt helemaal niet over opwinden. Als het bedrijf weet dat ik thuis moet werken, dan mogen ze wel wat meer hun best doen om dit mogelijk te maken. 

Kan geen ijzer met handen breken en ze mogen blij zijn dat ik uberhaupt een printer thuis heb. Zelf betaald (oh nee...dat klopt niet. Kadootje ooit van mijn dochter).

En ik declareer de inkt uiteraard. 

Was een nogal drukke dag. Veel regelzaken, nakijkzaken en doe dingen. En allemaal nieuw, want pas mijn tweede dag in deze nieuwe functie. Maar zo blij dat het mooi weer is. Kon ik mijn kopje koffie in de ochtend (ook al later dan 'normaal') in de tuin drinken. En NERGENS kattenkak! Hoera. 

Lunch schoot er bijna bij in, maar toch maar wel even op een terrasje gezeten. In mijn tuin dan. 

Na einde werktijd (nog te laat eigenlijk), al mijn werkspullen opgeruimd. Wil niet in de avond in de verleiding komen om nog even snel 'iets' te doen. Kreeg van iemand uit mijn team namelijk op zondag (maar die las ik uiteraard pas op maandagochtend) een email. 

Met mijn lage inkomen, moet IK daar zeker geen gewoonte van gaan maken. Knoop dat goed in je oren!

Zo...net nog even een alsmaar groter wordende lelijke prikstruik gekortwiekt. Beter, want dit is enorm groeizaam weer. Zo'n aangewaaide prikstruik. Wat denkt hij wel!

Afbeelding van FeatheredHatStudios via Pixabay 

Vers

Ben best wel een einzelgänger. Zie niemand dit weekend. Geen visite of ergens heen gaan. Wel over 2 weken een afspraak voor een kraamvisite bij een nichtje. Leuk. Kan helaas niets breien, dan forceer ik mijn langzaam herstellende pols. Dus niet doen maar.  

Mijn ritje  naar 'het dorp' was zowat het hoogtepunt qua uitjes. Ook niet shoppen, terrasjes bezoeken. Geen behoefte eraan om me in een drukke massa te begeven.

Naar een museum wil ik graag, maar niet als ik eerst getest moet worden. Hou van een schilderijtje, maar niet van wattenstaafjes in mijn neus. Ooit dagenlang een bloedneus gehad en toen kreeg ik bij de huisartsenpost 2 tampons in mijn neus geschoven die aanvoelden alsof ze tot in mijn hersens werden geduwd. Dus liever niet.

De hele dag in de tuin, met een zonnetje erbij, wroeten, dat wil ik wel. Want voor mij erg ontspannend. En met het gezoem van hommels die op de bloeiende bieslook afkomen, de tsjilpende mussen, die echt helemaal niet bang zijn en erg dichtbij durven komen, nog extra genieten. 

Wacht maar tot ik vanmorgen weer een versgedraaide kattendrol op de plek waar ik tuinaarde heb gestort, vind. Dan zoem ik wel anders!

Afbeelding van Simon Kadula via Pixabay 

Empathischer

Zo fijn dat er geen wekker klinkt en ik toch op een redelijk 'normale' tijd wakker word. Ruim op tijd om de herhaling van Gardener's World te zien. De zon is nog niet doorgebroken maar ik zie wel aan de lucht dat er blauwe plekken genoeg zijn. Kom maar door zon! 

Goede tip om clematissen ook in potten te zetten. Kan je ze verplaatsen naar waar je wat meer kleur of verticaal wil tuinieren. En kunnen ze de juiste potgrond krijgen. Ze hebben goede drainage nodig en in mijn tuin is dat met de klei soms problematisch. Mijn clematissen verdwijnen gewoon. Opgevroten, overwoekerd, geen idee hoe.

Hoe zalig vind ik het in de ochtend buiten te kunnen ontbijten (of brunchen) met koffie met opgeklopte sojamelk en de weekendkrant. Voor mij pure luxe. Plus die zon erbij natuurlijk. Wel ingesmeerd uiteraard. En dan straks weer de tuin in duiken. Vooral veel snoeien, bijhouden en bedenken wat ik nog zou willen (en of dat kan financieel). Er staan een aantal potjes met gezaaide eenjarigen. Zo leuk! Denk dat mensen met een echte tuin zich kapot lachen om mijn postzegeltje en kabouterinspanningen, maar het is wel MIJN postzegel!

Wat geniet ik van in de tuin bezig zijn. Met werkjes van niks, maar ook fijn voor je brein..om andere verbindingen te maken. 

Las via Blendle een artikel over wat lezen voor je brein doet, van neuropsycholoog Erik Scherder. Dat je er empathischer van wordt. Dan zou ik heel wat boeken kunnen weggeven aan een aantal mensen. 

En aan mijzelf, want weinig gelezen de laatste tijd. Wel me laten voorlezen, door de luisterbieb. Telt dat ook? Alvast excuses voor het feit dat ik minder empatisch ben. Komt door een jaar lang minder boeken lezen!

Even pauze van tuinwerk. Want grappig; als je denkt dat je maar een klein stukje gaat doen, dan ben je voor je het weet overal in de tuin zevenblad aan het wegknippen. En Dovenetel (al mag die er voor een klein beetje best blijven staan. Mooie paarse bloemen. Net als Zevenblad. Eigenlijk ben ik een tuinier van niks dus). 

Kopje muntthee nu maar en niet vergeten zo wat te lezen in mijn bibliotheekboeken! Om empathisch te worden. 

 

Hoog en laag

Redelijk vroeg voor een zaterdag langs (en ook maar erin) de supermarkt gelopen. En daarvoor eerst een was in de machine gestopt, want ik zag zon door mijn gordijn en het was droog, dus die mag lekker in de tuin drogen.

Daarna koffie gemaakt en met de krant in de zon gezeten. Daarna het gras snel gemaaid. De kantjes eraf lopen komt later wel. Maar dan kon ik in ieder geval de was ophangen, zonder dat ik met de grasmaaier mijn handdoeken eraf liep.

Was buiten opgehangen en toen was de ochtend nog niet eens voorbij. Misschien ga ik nog wel even langs de bibliotheek.

Was vroeg wakker, probeerde een boek te downloaden van de online bieb, maar die bleef telkens 'hangen'. Haal ik 'm wel in het echt. Meteen lekker fietsritje. 

Dankbaar voor mijn postzegeltje. 

Had opeens zin om naar 'het dorp' zoals wij dat hier noemen te rijden. Het Winkelhart, waar ook een goede boekenwinkel is en de bibliotheek en ik wilde ook langs de Rituals. Al zeker een half jaar niet meer in dat Winkelhart geweest. Weinig te winkelen ook met de Lockdown natuurlijk. 

Bij de boekenwinkel hadden ze 'mijn' boek niet op voorraad. Wat??? Dus besteld en dan kan ik het van de week ophalen. Bah. Had me zo verheugd op lekker lezen in het boekenweek-geschenk en ik wilde die speciale boekenweek essay ook graag hebben. Allemaal van de bon van de Moedertjestraining, dus met gesloten portemonnee. Want ook nog een VVV-bon van mijn vrijwilligerswerk van Kerst 2020. En een bon voor Rituals.

Bestaat dat niet meer in 'het dorp'. Er zat een juwelier in het pand. Bummer; geen boek, geen lekkere doucheschuim en juwelen hoef ik niet. En had er even geen zin in om het hele dorp rond te banjeren, want het was gewoon net zo druk als een normale zaterdag. Terrassen zaten afgeladen en overal waar een terras kon staan, hadden ze er eentje gemaakt. Zag er wel gezellig uit, maar ik blijf het raar vinden dat we nu zo overmoedig lijken, want herinner me nog dat we dat vorig jaar ook deden en hoppa...weer terug bij af. 

Jajajajajaj...nu is er een vaccin. Maar nog niet iedereen is gevaccineerd of heeft daar behoefte aan. 

Anyway...had geen zin op de terugweg om mijn 'goede bui' te laten verpesten, dus maar weer op de fiets gestapt thuisgekomen en naar het filiaal van de bibliotheek in de buurt gereden. Kleiner, maar wel prettige plek. Hoe lang was ik eigenlijk al niet in de bibliotheek geweest? Een jaar niet? 

Zag wat luchtige literatuur en moest me inhouden om niet teveel mee te slepen. Want ik las bar weinig. Geen concentratie leek het wel en ik miste mijn bibliotheekgang. Neuzen, kijken en dan 'gratis' lenen.

En is het niks...dan breng ik het weer terug, zonder schade. Vind ik het enorm mooi, dan koop ik het alsnog, maar dat gebeurt zelden. 

Alleen dus die boeken van die Haarlemse schrijfster; die wil ik!! Nog even geduld dus. 

Nu de tuin in met een boek, glas zelfgemaakte muntthee en even ontspannen. Want in hokje 23 zeurt een stemmetje over mijn werk. Hou toch je bek!

Afbeelding van Daniel Wanke via Pixabay

En dan is de vrije zaterdag nog niet voorbij. Jullie genoten van de zon?

Bij het opzoeken waar ik dan moet zijn voor mijn Rituals producten in de buurt, zag ik dat ze verhuisd zijn. Liep ik nota bene langs. Ja....met verstand op nul en blik op oneindig. Nou ja...volgende keer beter. 

Feestje

Vandaag is de eerste werkdag in mijn nieuwe functie. Gelukkig kan ik ook dit werk nu (nog) vanuit huis doen. 

Want laat thuis vanwege een afscheidsfeestje van mijn voorganger die met pensioen is gegaan. En ik kreeg een dik Handboek Soldaat mee dus naast mijn laptop ook weer extra sjouwen. En een beetje moe, maar gelukkig had ik een eerder gekookt maaltje uit de diepvries gehaald, dus opwarmen en lekker eten. 

En zo vreemd om de wolken op de terugweg weg te zien trekken en bij thuiskomst dat de zon scheen. Lekker zompig in mijn regenjas. Op de heenweg was ik er uiteraard heel blij mee, want het goot op weg naar het station. En de werkplek.

Was blij dat ik een nieuwe blouse nog een aantal weken in de kast had laten hangen. En 'm nu aankon (als ik thuiswerk ga niet in mijn goeie goed werken); want feest en ik zou dan ook geïntroduceerd worden als 'de nieuwe'. Dus alle ogen gericht op Kwatta. Voor 2 seconden, want de aandacht moet gaan naar de collega die met pensioen gaat. Het is zijn feestje!

Ben benieuwd hoe mijn werkdag zal verlopen vandaag. Heb - heel lief - het prive-nummer van de collega gehad en ik mag hem altijd bellen als ik er niet meer uitkom. Een voordeel van wel even op de werkvloer zijn is dat een andere collega kon vertellen dat de software van een belangrijk informatiesysteem alleen op één soort browser werkt. Want het lukte mij thuis niet om daarin iets aan te maken; hij bleef maar foutmeldingen geven, terwijl alles goed stond ingegeven. 

Moet wel eerlijk zeggen dat ik heel erg zin heb in dat zonnige weekend. Eindelijk zon, met een kopje koffie buiten in de tuin kunnen zitten. Heerlijk! Mijn laptop gaat dan ook echt op tijd dicht en de telefoon op stil. 

Mijn privé-telefoon stond ook op stil toen ik op mijn werk was en meestal heb ik weinig tijd om daarop te kijken. Dus pas in de trein terug naar huis las ik een rukbericht van een uitermate toffe blogvriendin.

Blijf sterk!

Afbeelding van Prawny via Pixabay 

Dat vreugde en verdriet zo snel elkaar kunnen afwisselen.