dinsdag 13 februari 2018

Kutkikker die maar geen prins wordt

Gisteren slikte ik nog wat kikkers door. Vandaag moest ik wederom weer even slikken.


Foto van Pixabay


Had gisteren met een man - mijn zoon - de situatie van ManMetHond doorgenomen om ook eens vanuit een mannelijk standpunt een inkijkje te krijgen op het geheel. Het is voor mij altijd belangrijk om een situatie van meerdere kanten te kunnen bezien voordat ik echt de deur dichtdoe of een besluit neem. En dat kan heel lang duren, want ik ben niet zo goed in moeilijke situaties met mensen.

Of eigenlijk; ik laat mezelf wel in een moeilijke situatie verkeren, waar ik voor een ander direct pal zou staan en ook heel snel weet en zie wat er aan de hand is.

Mijn zoon zei dat ik verder moest praten want kennelijk was mijn boodschap niet goed doorgekomen.  Had ik wat ik wil en hoe ik het wil niet duidelijk genoeg gemaakt.  Als hij vorige week dacht er met een simpel appje vanaf te kunnen komen en de loop-afspraak eenzijdig opzegde. Want al een andere afspraak en dat hoorde ik pas een kwartiertje van te voren.

Enfin; ik nam me dus voor om vandaag Nieuwe Ronde, Nieuwe kansen te spelen. Al verandert hij de spelregels bij iedere ronde. Toch speel ik vrolijk mee, want er zijn er niet zoveel die me elke week komen ophalen om te spelen. En dan neem ik maar genoegen met een keus die misschien niet zo gezond is voor me. Die me pijn doet, aan mezelf doet twijfelen of bevestigd dat ik niet zoveel waard ben.

Vandaag was een soort van Groundhog Day. Niks noppes nada, terwijl ik in de startblokken stond. En dacht dat praten wel onder het lopen te kunnen doen. Dus ik appte ManMetHond dat ik vandaag en voortaan alleen loop.

En dan nog denk ik dat hij misschien wel zijn moeder uit bad moest halen, of dat zijn ruitenkrabber kapot was of dat... voel ik me bijna nog schuldig ook.

Chagrijnig ging ik de deur uit - wat nou You Never Walk alone - maar de zon was nog niet krachtig genoeg om alle bevroren stukken stoep en straat al ijsvrij te hebben gemaakt, dus ik glibberde iedere keer bijna op mijn Kim Kardashian-kont. Dan maar de IJsberentred; een beetje schuifelen, maar zo min mogelijk je voeten van de vloer af.

Pffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff...Dat loopt voor geen meter!!

Na een klein uurtje was ik wel klaar met dat IJsberengedoe en verlangde naar een kop koffie en minder spelletjes.

En nam me voor dat als ik er nog zin in had, ik vanmiddag in de zon nog een stuk mocht lopen. Trouwens; gisteren toen ik weer van mijn zoon richting huis ging, zag ik de bus net vertrekken en ben ik een heel eind gaan lopen. Dat scheelt weer zones en overstappen en dus geld en het was ook nog eens goed voor me. Wist niet dat ik zo'n eind volhield.

Wat was ik gisteren blij mijn zoon weer even te zien. Hij doet het goed en heeft de zaken van zijn hart weer prima op een rijtje staan. En kent zijn prioriteiten. Ik bewonderde zijn nieuwe vloerkleed, met het leuke verhaal van de aankoop en zijn planten. Ook leuk om te zien dat hij daar plezier in heeft. En ja; het is ook helemaal trendy momenteel. Veel groene planten in je huis.

Het zal wel ontzettend slijmerig klinken, maar wat ben ik toch trots op mijn kinderen en wat vind ik het leuke mensen geworden.

Zo; kikkers doorgeslikt en nog meer kikker gerelateerde zaken gedaan, administratie bijgewerkt en vooral proberen te blijven focussen op de mooie dingen van het leven en nu nog even een lekker nieuwerwets kopje filterkoffie inschenken.

Hoppa!






4 opmerkingen:

  1. Hou je hoofd hoog en laat die kerel met hond nou maar eens het initiatief nemen. Dat zegt ook veel over zijn waardering voor jou. Als hij die kans laat lopen, stelt het en hijzelf niet veel voor. Beter geen vriendschap dan slechte vriendschap ofzo. Er zijn mensen die je meer kunnen geven en ooit loop je ze zomaar tegen het lijf. Jij bent veel waard, vooral voor jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een loopmaatje, een prins, scharrel, makker of hoe je de ander ook noemt, als jij niet uitspreekt wat de ander voor een rol in je leven speelt, kan de ander daar ook niet op inspelen. Als jij hem niet het gevoel geeft belangrijk te zijn, "je gaat toch wel lopen", waarom zou hij dan voor jou kiezen?
    Bij vriendschappen zal de investering nooit gelijk zijn. Je bent nou eenmaal een ander persoon met andere ervaringen. Dat is niet erg. Het moet uit helemaal uit de pas gaan lopen. Dat is niet fijn. Wel fijn vind ik dat je zoon je feedback kan geven.
    Ooit een stukje gehoord van een vrouw die nooit zin in seks had: "Hij gebruikt 'dat daar beneden' als deurbel!" "Zo werkt dat niet!" Dat had ze alleen nog nooit gezegd wat ze dan wel zou willen (proberen). En hij maar zijn best doen. ;-)
    Je komt er wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed dat je hier met zoonlief over kunt praten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. :-) geweldig,
    laat hem de pot op gaan zeg,
    je bent goed zoals je bent, en je laten gebruiken moet je door niemand...

    BeantwoordenVerwijderen