vrijdag 27 maart 2015

Stroomstoring

Meer dan een uur was hier de stroom uitgevallen. Zojuist zijn we weer aangesloten. Dan besef je hoe afhankelijk je bent van electriciteit.

Gelukkig kook ik op gas, dus wist dat eten maken en verwarmen geen probleem zou zijn, net als mijn kopje koffie in de ochtend. Gewoon ouderwets opgieten. De kachel staat overdag niet echt aan, dus dat was ook al geen probleem en er draaide geen was of iets dergelijks.

Maar mijn rondje stofzuigen ga ik nu pas doen en even snel een blogje lezen of plaatsen dat ging even niet - tenzij ik mobiel ga internetten, maar zo belangrijk was dat nou ook weer niet. Wel mijn sollicitaties, die ik vandaag op de planning heb staan. Alles gaat tegenwoordig online, dus om daar nou ouderwets een brief voor te gaan schrijven...haha...een brief!! Zou ik 'm ook nog moeten schrijven, want de printer deed het natuurlijk ook niet.

Pas toen de stroom er weer op ging, merkte ik ook hoeveel gezoem en geruis er daardoor om je heen is. Het was heerlijk rustig in dat uur. Krant gelezen (joehoe...weer een tijdje een gratis krant) uitzoekwerkjes gedaan en op mijn mobiel had ik al gelezen dat het een grote stroomstoring in mijn provincie betrof, dus nog een keer de meterkast checken was niet nodig.

Het was ook wel goed even de verplichte rust aan mijn hoofd. Zoveel indrukken.  En theorieen en overtuigingen. na alle verhalen en gedoe rondom de vliegtuigcrash. Gisteren hoorde ik van een vriend over een andere zelfmoord. Die betrok niemand anders bij zijn zelfgekozen einde, maar de impact van zijn dood heeft langdurige invloed op zijn kinderen, familie en vrienden. Niemand is een eiland.






'No Man is an Island'

No man is an island entire of itself; every man 
is a piece of the continent, a part of the main; 
if a clod be washed away by the sea, Europe 
is the less, as well as if a promontory were, as 
well as any manner of thy friends or of thine 
own were; any man's death diminishes me, 
because I am involved in mankind. 
And therefore never send to know for whom 
the bell tolls; it tolls for thee. 

John Donne



5 opmerkingen:

  1. Ja we zijn inderdaad volkomen afhankelijk geworden van electriciteit, stom eigenlijk.
    Ik hoorde dat er ook mensen in de lift vast zaten, de trams die stil stonden enz.
    Het is een afschuwelijk drama van het vliegtuig, jammer dat hij niet "gewoon" van een flat is gesprongen.
    Liefs Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Even onder 'de boterham' reageren.
    Hier werkt en werkte alles perfect, maar ik hoorde in de auto over de storing bij jullie. Wij zijn inderdaad héél afhankelijk van elektriciteit, gelukkig gaat het meestal goed en dan merk je niets bijzonders.
    Verschrikkelijk zo'n zelfmoord in je kennissenkring, je moet niet aan de vinder denken! Sterkte ermee, mocht het je persoonlijk raken.
    Mijn mans compagnon heeft enkele jaren geleden ook een poging gewaagd en is ergens buiten achteraf door twee van z'n zoons gevonden. Die hadden - net als hun vader - daarna psychische hulp nodig. De vader trouwens nog steeds, werkt ook niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. nee, niemand is een eiland maar om nu doelbewust 150(en alle familie en vrienden zoveel verdriet aan te doen) mensen de dood mee in te sleuren, echt dan vermoed ik dat het iemand ies die de wereld met een een letterlijk en figuurlijke grote klap wilde verlaten, geen bescheiden persoon.
    Het was geen psychopaat, nee hij was depressief, volksziekte nummer 1.


    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vraag het me echt af hoor of je nu al kan zeggen dat het de piloot was die moedwillig het vliegtuig heeft laten neerstorten. Laat ze eerst de boel maar eens goed onderzoeken, want die sensatiezucht rijst de pan uit. Het zijn allemaal alleen nog maar vermoedens!
    Enne wisten jullie dat nu net toevallig de EU de goedkeuring aan het patenteren van planten heeft gegeven. Kat in het bakkie voor Monsanto en cornuiten. Dat nieuws wordt nu helemaal ondergesneeuwd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bedankt voor je reactie op mijn blog!
    Wij moesten het een tijdje terug 24 uur zonder water stellen. Had ik pannen water op het aanrecht staan, en draaide ik toch nog de kraan open.
    Dat de man depressief was, oké, dan ben ik ook een decennia geweest. Maar anderen daar het slachtoffer van laten worden, is het laagste wat een mens kan doen!
    Groetjes Kakel

    BeantwoordenVerwijderen