zaterdag 23 september 2017

Bange Zwijmel

Stoor me aan mijn bangheid voor allerlei huis-tuin en keukenzaken. Alsof ik ook geen Durf meer heb.
En stoor me, of schaam me om dat hier te melden, want er zijn zaken waar ik echt bang voor mag zijn en die gebeuren allemaal niet. Dus een luxeprobleem in feite.

En die bangheid is er niet de hele dag gelukkig,  maar bij vlagen. En soms moet ik er heel erg om lachen. Want ik durfde altijd alles en deed en kon ook alles.

Nog maar even in de kelderkast zoeken naar die vrouw.


En grappig dat mijn dagelijkse portie ondersteuning vanuit het Universum me dit doorgeeft - over bang zijn voor beren!

Have you noticed, Cellie, how moving toward a great dream summons from life's jungles the fiercest lions, the scariest tigers, and the grizzliest bears... who eventually turn out to be the noblest teachers, the bravest guides, and the dearest friends?
 
You're on your way,
   The Universe


11 opmerkingen:

  1. Een schitterend nummer maar wat ontzettend naar dat je je zo voelt. Zo ontzettend herkenbaar want 'angst' heeft mij ook vele vele jaren beheerst. Je ervoor schamen, al hoe logisch dat misschien ook voelt, is absoluut niet nodig!! Voor mensen die het niet kennen is bijna onmogelijk zich dat voor te stellen en zij zijn gezegend dat ze het niet kennen. Voor hen die het wel kennen is het soms een levende hel. En ik heb geleerd dat het erkennen ervan veel beter voor de gezondheid is dan het wegstoppen en negeren ervan want dan blijft het aan de binnenkant aan je vreten en in je wroeten.
    Ik hoop dat je mensen om je heen hebt die je je vertrouwen kunt en durft te schenken zodat je erover kunt praten want dat helpt echt.

    Sterkte hoor, lieve groet en fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die angst herken ik. Zeker momenteel. Blijf vechten hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ken het (gelukkig) zelf niet, tenminste geen angst die mijn dagelijkse leven belemmert, dus moeilijk voor mij om erover te oordelen. Naar voor je dat je bepaalde gedachtes niet kunt loslaten.
    R. de Nijs hoeft niet van mij, dat vind ik een aanstellerig type.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Eens schreef ik I fihting inside me a killer en ben blij met
    de blogvrienden die me me hier doorheen hielpen. Er over praten helpt. Wij zijn er voor je.
    Lieve groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heftig als je niet meer kunt wat je kon en er blijkbaar een andere gebruiksaanwijzing is. Tips heb ik niet echt. Wel heb ik zelf jarenlang de vrouw in de spiegel niet herkend. Dat werd beter toen ik haar toch als mezelf ging zien en aardiger en zachter voor mezelf werd en stopte met oordelen over mezelf. Dat gun ik jou ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Echt heel rot dat je jezelf zo kwijt bent geraakt.
    Maar zo zie je maar.. ik ben ook nergens bang van, maar het kan dus ook zomaar omslaan :-(
    Prachtig nummer!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben niet echt een fan van (Het is zwart en het zingt: D)Rob de Nijs, maar dit lied vind ik mooi.
    Ik vind het moedig van je dat je je probleem met ons durft te delen. Ik ken het zelf ook wel in zekere mate, maar heb geleerd er mee om te gaan via een training vanuit mijn toenmalige werk. Dat was wel een opluchting...
    Ik wens je sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Er zijn periodes in het leven, nou vast niet bij iedereen, dat je amper klaar bent met hen ene komt het andere er weer aan. en het lijkt niet zo maar het is ZO.
    Blijf vechten hoor meisje, laat de monsters het niet winnen.Vanmiddag had er eentje me weer te pakken maar ik heb hem verslagen voorlopig.
    dikke kus en zet m op.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zag vanavond bij Dance, dance dance een clip die me aan jou en mij deed denken. Het gevecht.
    Ik zet hem even op mijn blog. Kun je lachen. NOT dus.
    Nu moet ik toch lachen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik herken de angst. Dat het je soms verlamt. Maar het omarmen heeft mij geholpen om er beter mee om te gaan.
    Sterkte en een dikke knuf.

    Liefs Joanne

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Herkenbaar, ook ik heb bij tijd en wijle irreële angsten en mijn verstand weet dat, maar het voelt niet zo.
    Een vervelend gevoel, wat me soms kan overvallen, maar doorgaans ook weer wegtrekt.
    Zo kan ik zelf opeens heel bang zijn om te rijden met mijn autootje, waar veel mensen een hekel aan hebben: een slak op de weg...
    Ik maak wel eens vreemde capriolen mee van deze mensen en dan kan mijn fantasie wel eens op hol slaan om op een dag ernstig aangereden te worden.
    Gewoon doen is voor mij de beste remedie om erover heen te stappen en te rijden om te zien, dat het prima gaat.
    En zo zijn er wel meer grotere en kleinere angsten, die al naargelang je "state of mind" dan opspelen.

    Vandaag mooi weer, lekker om in de tuin wat te doen.

    Groet Lily

    BeantwoordenVerwijderen

Commentaar wat kwetsend of gewoon 'stom' is haal ik weg. Mijn blog is mijn veilige plek.