dinsdag 19 mei 2020

Dag lieve Nigel!

Het tuinprogramma van de BBC - Gardeners World - volg ik al jaren. Nog voor Monty Don hoofdtuinman was. Fijne man die Monty. Ook om naar te kijken. Ik keek al toen Geoff Hamilton nog hoofdtuinman was. Geoff die de R niet kon uitspreken. Fijne vent ook. Die oprecht van tuinieren hield. Van hem kreeg ik al jaren geleden het idee van The Jewel Garden. Veel planten met knalkleuren die passen in die omgeving. En die het daar ook goed doen. (Ben nog steeds bezig).

Nu heeft Monty 2 honden en hij heeft ze heerlijke namen gegeven, niet typische hondennamen, maar ze passen erg goed bij de honden. En bij Monty. Hij vertelde dat hij eigenlijk altijd honden heeft gehad.

Nigel is de ene hond en later kwam daar ook nog Nellie bij. Net als Nigel is Nellie ook een Golden retriever. Nigel houdt enorm van tennisballen. Altijd leuk om hem ermee te zien spelen in die mooie tuin.

En nu las ik her en der dat 11 mei Nigel is overleden. Hij is 12 geworden. Och....Moest ik toch even een traantje wegpinken. Heb niet eens een hond, noch een kat, maar ik zie heel goed de waarde van een huisdier. De onvoorwaardelijke liefde die ze je geven. Geen dubbele agenda's. En gezelschap. Vooral dat.

Maar ook, en dat zei Monty ook aan het eind van de Gardener's World aflevering van deze week, de vrolijkheid die ze meebrengen. En altijd even kunnen knuffelen bedenk ik me. Was ontroerd. Ook omdat ik dacht aan vrienden die dezelfde liefde voor hun huisdieren hebben. Mooi om te ervaren. En wat van te leren.

Hebben jullie een huisdier?




Afbeelding kan het volgende bevatten: hond en buiten

cc. Gardeners World Facebook Page

Blij dat ik gisteren, alhoewel ik nogal groggy en moe mijn bed uitrolde en het was nog 'laat' ook, me voornam om een aantal dingen te mogen. Niets moet!  Dus belde ik voor een betaalregeling Waterschap, deed mijn rondje Bless the House, hing de witte was lekker buiten en haalde die ook weer van de lijn en vouwde alles netjes op en hoppa...in de kast - geen Mount Washmore hier. En mondkapje gemaakt. Tussendoor de slopen even gestreken die ik had gewassen. Oh heerlijke ordelijke stapeltjes. Iets wat ik wel goed kan.

Jemig...nog best een aardig rijtje met gedane zaken. Ondanks vol hoofd.

Het maken van mondkapjes deed me even terug in de tijd duiken. Ons eerste kind zou in het ziekenhuis geboren worden (te klein thuis, 1 slaapkamer en manlief vertrouwde alleen het ziekenhuis en een medische indicatie dus dan bleef thuisbevallen een non-optie) en dus keek ik naar mijn niet bestaande nachthemden (oude T-shirts) en maakte, uit armoede, van een oud laken en zelfgemaakte biaisbandjes een nachthemd. Toen al wilde ik niet in de schulden komen. En was ik eenverdiener, dus alles kon net financieel. Maar wat voelde ik me eenzaam. Oh ja...ook omdat mijn hele familie mijn huwelijk afkeurde. Niks geen fijne zwangerschap met ondersteuning van je moeder. Het zal wel niet echt zijn dat huwelijk. Gedoemd te mislukken. Hij gaat toch bij je weg als hij de papieren heeft.

Geef ik mijzelf maar een aai!

En denk aan vrienden met een hond of kat. Zo heerlijk.

12 opmerkingen:

  1. Ja, mijn katten zijn huisgenoten vol liefde, troost en warmte. Heerlijk in Thuisgebonden tijden. Wat een eenzaam gebeuren jouw bevalling, je eigengemaakte nachthemd...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij hebben twee honden en twee katten. En vissen, maar die zijn niet om mee te knuffelen.
    Triest dat je zwangerschap en bevalling zo eenzaam waren :(

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Merle hoort echt bij het gezin. Ik klets wat af tegen haar. Ze is geen knuffelhond,dat haal ik in bij de buurhondjes. Maar het gaat moeilijk worden,als we haar moeten missen. Voorlopig geniet ik van haar.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij hadden een hond, de liefste van de wereld. Vijftien jaar bij ons geweest. Ik denk nog vaak aan hem. Heel vaak.
    Wat een verdrietig verhaal heb jij, over je eerste bevalling. De eenzaamheid...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ahhhhhhhhhh ik voel 't hier....
    gardners world met Geoff keek ik ook altijd...:-), wat een man... zo enthousiast..vást een gereïncarneerde bordercollie,
    Ehhhhm nee Cellie, ik heb helaas geen huisdieren...

    Maar ik heb wel 2 goudstukken op 4 poten en ogen van goud, die me aankijken, alsof ik een godin ben, met wie ze God weet wat willen,
    die écht van me houden... die er "altijd" voor me zijn...
    Die overal met me meegaan....

    Dat kun je nauwelijks huisdieren noemen toch.. dat doet hun naam te kort..
    Vroeg of laat stellen liefdes teleur... maar bedenk dat het beter is van iemand gehouden te hebben, als nooit te hebben gehad..

    zal ik een aktie voor jou op touw zetten om centjes in te zamelen zodat je misschien een huisdiertje hebben kunt?? en geloof me, in goeie en slechte tijden is er géén betere zakdoek dan het vachtje van je schat..
    zeg maar wat je er van denkt, en ik start de motoren :-)

    dikke knuffel
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee joh...geen aktie nodig hoor. Lief van je maar ik aai de katten van de buurt wel.

      Verwijderen
  6. Ja, sinds een jaar of 5 hebben we een hondje, Trixie. Het is voor het eerst voor mij, maar ze brengt inderdaad veel gezelligheid, liefde en warmte met zich mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ah,nog een fan van Gardener's world! Ik was ook even van slag toen ik hoorde dat Nigel dood was. Hij hoorde zo bij het programma - de beelden tussendoor, het spelen... Ik heb geen huisdier (behalve spinnen en muizen), maar droom er nu wel soms van - niets te aaien, dan maar een hond? Ik ga er geen nemen hoor, ik hoop toch ooit weer hele dagen van huis te zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Al vanaf jaar of 5 hadden we honden en/of katten. Ik trouwde met man wiens ouders een dierentehuis hadden, dus ook vaak als crisisopvang gediend. Na scheiding paar jaar geen huisgenoten, het was al moeilijk genoeg hoofd boven water te houden.
      Toen ik huidige partner ontmoette 22 jaar geleden had ij een hond, na half jaar kwam er een tweede (afdankertje) bij, toen zij waren overleden een uit asiel en jaar later weer een afdankertje, allemaal dobermannvrouwtjes. De huidige is 9 en ze worden gemiddeld 11, hopen dus nog even van haar te genieten, is niet echt een knuffelhond maar wel erg aanhankelijk.
      Wat we doen als zij er niet meer is, weet ik nog niet wat we doen. Partner zou weer pup willen maar ik vind dat we daar te oud voor worden, beter een iets oudere hond en er zijn genoeg afdankertjes van dat ras die een goed huis nodig hebben en verdienen

      Verwijderen
  9. Ha Cellie,

    dat tuin-programma is ook wel wat voor mij.
    Die Engelse tuinen zijn ook zo prachtig!
    Laat je eens wat foto's van jouw eigen tuin zien?

    Wat een eenzame bevalling moet dat geweest zijn.
    Ik woonde ook piepklein (in de Pijp in Mokum) maar kon gelukkig thuis bevallen..

    Ik heb geen huisdier.
    Wel altijd katten gehad. Totdat henry in mn leven kwam 27 jaar geleden. Allergisch!! De twee katten hebben toen nog 5 jaar geleef, maar geen nieuwe meer genomen.
    Mis ze nog steeds!!!
    Gelukkig mag ik de katten van de buren zo nu en dan eten geven en aaien...
    Aai aai ❤️❤️

    groetjes van Marlou

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Misselijke opmerking van je moeder.
    Heel triest dat je je tijdens je zwangerschap zo eenzaam voelde. Het zou juist een fijne tijd moeten zijn.
    Wij hebben alleen een hond: Rosa. Als het aan mij lag, had ik ook een huiskonijn...
    Lieve groet ♥

    BeantwoordenVerwijderen

Commentaar wat kwetsend of gewoon 'stom' is haal ik weg. Mijn blog is mijn veilige plek.